บทที่ 63 ครอบครัวเรา

“ใครเหรอคะ” หญิงสาวถาม เสียงยังสั่นจากทั้งโกรธและอับอาย แต่ลึกลงไปในอกกลับมีแรงพยุงบางอย่างที่อย่างน้อยเขาก็ยังไม่ปักใจเชื่อภาพตรงหน้า

“เดี๋ยวก็รู้” โชติวรรธน์ตอบสั้น ๆ กรามเขาขบแน่นจนสันกรามนูนชัด สายตาที่เคยมองเธออย่างระมัดระวังแปรเปลี่ยนเป็นความแข็งกร้าว มือที่วางข้างลำตัวกำแน่นช้า ๆ ราวกับกำล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ