บทที่ 73 มือที่เปื้อนเลือดก่อนใคร

คอนโดหรูกลางเมือง

มาศิตานั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาหนังสีอ่อน ไวน์สีแดงไหวเบา ๆ ตามแรงสั่นที่มือ

โทรศัพท์บนโต๊ะกระจกสว่างวาบอีกครั้ง ชื่อ ‘ธีรัตม์’ ปรากฏขึ้นเป็นครั้งที่ห้า

ความรู้สึกในวันที่รู้เขาขายเธอให้เจสันแล่นวาบขึ้นมาในหัว ความแค้นกดทับจนมุมปากกระตุก

แต่เสียงสั่นไม่หยุดทำให้ความรำคาญชนะความเย่อหยิ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ