บทที่ 75 ความเงียบระดับสงคราม

เช้าวันนั้น พิมพิชญาตื่นขึ้นมาก่อนนาฬิกาปลุก แสงแดดลอดม่านเข้ามาในห้องนอน เงียบเกินไป เงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเองชัดเจน เธอเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียง หน้าจอสว่างขึ้นทันที

แถบแจ้งเตือนว่างเปล่า ไม่มีตัวเลขสีแดง เสียงเตือนเงียบหายไปตั้งแต่เมื่อคืน

เธอปัดหน้าจอขึ้นหนึ่งครั้ง ทุกอย่าง...