บทที่ 25 เดี๋ยวพี่เป็นครูพละให้

“ว่าแต่แม่พี่ไปไหนคะ เมไม่เคยเห็นเลย” ถามออกไปอย่างลืมตัว

“......” พี่อาเธอร์เงียบ ปลายหางตามามอง

ถามมากไปสินะ กลอกตามองพี่เขาอย่างรู้สึกผิด ก่อนจะขยับตัวเล็กน้อยมองตามไหล่ทาง เฮ้อ...อึดอัดจัง ไม่ชอบอะไรแบบนี้เลย 

ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้คงไม่ถาม

ผ่านไปราว ห้านาที

หมับ!!

เฮือก!! สะดุ้งตกใจเมื่อมือใหญ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ