บทที่ 26 ขอตกลง

“ไม่เอา เมเกรงใจค่ะ แค่อยู่ห้องพี่ฟรี ๆ เมก็เกรงใจมากพอแล้ว”

“.....” เขาหยุดเดิน ถอนหายใจจ้องหน้าฉันตาเขม็ง “เมจะเกรงใจใครก็ได้นะ พี่ไม่ว่า แต่เราเป็นอะไรกัน ทำไมเมต้องเกรงใจพี่ ห้องพี่ก็เหมือนห้องเม อย่าดื้อครับ ถ้าดื้อพี่ดุนะ!”

“......” ได้แต่ก้มหน้าทำปากจู๋ เอาไงดี ดูเหมือนพี่เขาจะไม่ยอม “ก็ได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ