บทที่ 31 แค่คิดน้ำตาก็ไหล

(Maysa)

หลายวันผ่านไป

“พอแล้วนะห้ามทำอีก!”

“.....” เงียบใบหน้าหล่อเผยยิ้มเจ้าเล่ห์

“พี่รี่เมไม่ไหวแล้วขาสั่นหมดแล้ว เมยังต้องทำงานนะ เนี่ยหลายวันมานี้งานเมไม่เดินเลย!”

“ครับพอแล้ว” นิ้วเรียวเขี่ยปอยผมที่ชุ่มเหงื่อให้เข้าที่ จุมพิตลงบนหน้าผากมนแผ่วเบา

“พอแล้วก็เอาออกไปสิคะ เม หนัก” คงไม่ต้องถาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ