บทที่ 56 รำลึกความหลัง

“พะ...พี่อาเธอร์” ฉันเขย่าแขนแล้วดึงพี่เขาถอยห่างจากพี่เจอรี่ “พี่อาเธอร์เมกลัว” กลัวจริง ๆ กลัวว่าทั้งสองคนจะมีเรื่องกัน

“.....” พี่อาเธอร์ไม่พูดอะไรหันหน้ามาสบตามือลูบหัวอย่างปลอบโยน “ขอโทษครับ เราไปกันเถอะ”

พอดีกับประตูลิฟต์เปิดออกพี่เขาจูงมือฉันเดินตรงไปยังห้องทำงาน โดยมีพี่เจอรี่เดินหัวเราะชอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ