บทที่ 10 อยากช่วย
คอนโดยาหยี
เพล้ง!!
เสียงแก้วแตกกระทบพื้นห้อง เมื่อตอนนี้แดเนียลทิ้งแก้วเหล้าในมือตัวเอง
"คุณแดเนียล"
"อย่า..."
แดเนียลพุ่งไปคว้าคนตัวเล็ก ก่อนจะยกร่างบางขึ้นนั่งบนโต๊ะอาหาร
"ฉันทำเธอตื่นเหรอ?" แดเนียลเท้าแขนสองข้างคร่อมร่างบางพร้อมเอ่ยถามยาหยี
"คุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ?"
"ป่าว แค่เผลอทำแก้วหลุดมือ"
"คุณแดเนียลเหยียบเศษแก้วหรือเปล่าคะ?" ยาหยีพยายามก้มมองเท้าคนตัวใหญ่
"ไม่เป็นไร หนังฉันหนา"
"เครียดอะไรคะ? หยีพอจะช่วยได้ไหม?"
"เรื่องงานนิดหน่อย เธอยิ้มหวานๆ ให้ฉันก็พอ" แดเนียลยิ้มเจ้าเล่ห์กลบเกลื่อนความรู้สึกตัวเอง
"ไปห้องใต้ดินที่ผับกันไหมคะ?"
"หื้อ เธอว่าอะไรนะ?" ร่างสูงเอียงคอถามย้ำคนหน้าหวาน
"ไปที่ที่ทำให้คุณสบายใจกันค่ะ"
"เธอแน่ใจนะ?" แดเนียลเอ่ยถามคนตัวเล็กด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์
ยาหยีพยักหน้ากับคำถามของพ่อหนุ่มฝรั่งตรงหน้าเธอ
"ไม่ต้องไปห้องใต้ดินหรอก ทุกอย่างอยู่ที่ห้องนั้นหมดแล้ว" แดเนียลหันหน้าไปยังห้องซ้ายมือสุดพร้อมยิ้มมุมปากให้คนหน้าหวานอย่างมีเลศนัย
แดเนียลอุ้มยาหยีลงจากโต๊ะ ก่อนจะจูงมือเล็กเดินตามเขาเข้าไปในห้องมุมซ้ายสุด ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเมื่อเห็นของทุกอย่างภายในห้อง
"นี่คุณ..."
"เหมือนกันเป๊ะ"
ยาหยีพยักหน้าเมื่อทุกอย่างในห้องนี้ไม่ได้ต่างจากห้องใต้ดินที่แดเนียลเคยพาเธอไปเลยสักนิด
"มานี่สิ"
แดเนียลพาคนตัวเล็กเดินไปยังที่นอนสีแดงสดด้านในสุด มือใหญ่กดไหล่เล็กให้นั่งลงบนปลายเตียง ใบหน้าหล่อโน้มลงไปเอ่ยถามยาหยีเสียงแผ่วเบา
"เธอจะทำยังไงให้ฉันสบายใจ" แดเนียลยืดตัวขึ้นยืนเต็มความสูง
"หยียอมทุกอย่างค่ะ"
"หึ แม่ยอดยาหยีของฉัน"
แดเนียลผลักคนตัวเล็กให้ขยับไปที่หัวเตียง ร่างสูงเดินหายไปสักพักก่อนจะกลับมาพร้อมเชือกสีแดงและผ้าสีดำในมือ คนตัวใหญ่จัดการรวบแขนสองข้างยาหยีไปผูกติดกับหัวเตียง ก่อนจะใช้ผ้าสีดำผูกปิดตาคนหน้าหวาน
"กลัวไหม?" แดเนียลกระซิบถามร่างบางเสียงกระเส่า
ยาหยีส่ายหน้าไปมาช้าๆ ตอนนี้มือหนาเริ่มปลดเปลื้องเสื้อผ้าหญิงสาวออกทีละชิ้น
"อื้อออ"
ร่างบางตกใจเล็กน้อยเมื่อมือหนาบดขยี้ยอดเกสรเธอผ่านผ้าผืนบาง
"อ๊ะ"
คนตัวเล็กรับรู้ได้ถึงเขี้ยวคมๆ ที่ฝังลงมาบนหัวไหล่เธอ แต่สักพักทุกอย่างก็หยุดนิ่งไป ยาหยีกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อตอนนี้รอบตัวเธอเงียบจนได้ยินเสียงเต้นของหัวใจตัวเอง
"อ้าขาออก"
ยาหยีทำตามคำสั่งแดเนียลอย่างว่าง่าย เมื่อตอนนี้ชายหนุ่มดึงแพนตี้เธอออกจากสะโพกใหญ่
"อ๊ะ!"
คนตัวเล็กรับรู้ได้ถึงอะไรบางอย่างที่สอดแทรกเข้ามาในร่องสวาทตัวเอง
"อ๊า อื้ออ"
"อ้าขาออก"
แดเนียลจับขาเรียวไม่ให้ขยับเข้าหากัน เมื่อเขาสอดแทรกดิลโด้เข้าไปในร่องสวาทหญิงสาว
"อ๊า อ๊ะ"
มือใหญ่ขยับเข้าออกช้าๆ เร่งจังหวะเร้าคนตัวเล็กที่บิดไปมา
"ใจเย็น มันไม่ใหญ่เท่าของฉันหรอก" แดเนียลกระซิบเบาๆ ข้างแก้มเนียน
"อ๊า อ๊า อ๊า"
ยาหยีกำมือแน่นเมื่อความเสียวซ่านซึมผ่านไปทั่วร่างกายหญิงสาว
"อื้อออ ไม่ไหวแล้ว"
แดเนียลเร่งจังหวะเร็วขึ้น เมื่อคนตัวเล็กใกล้แตะขอบสวรรค์
"อ๊ะ อ๊า อ๊าสสสส"
ร่างบางตอดกระตุกปล่อยน้ำรักไหลออกมาตามการถอดถอนดิลโด้ของมือใหญ่
แดเนียลก้มหน้าลงไปจูบซับตามต้นขาเนียนสองข้างหญิงสาว ริมฝีปากหนาเปิดออกฝากรอยเขี้ยวตามผิวเนียนใส ร่างสูงแกะเชือกและผ้าปิดตาออกให้คนตัวเล็ก ก่อนจะหมุนตัวเตรียมออกจากห้อง
"อย่าไปจากหยีนะคะ"
ยาหยีลุกขึ้นกอดเอวสอบร่างสูงที่หันหลังให้เธอ
"เธอกลับไปพักเถอะ"
"หยีอยากช่วยคุณ"
แดเนียลหมุนตัวกลับมาลูบแก้มเนียนคนตัวเล็ก
"เธอรับไม่ไหวหรอก"
แดเนียลแกะวงแขนเล็กออกจากเอวสอบตัวเอง ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ยาหยีมองตามแผ่นหลังกว้างที่เดินลับหายไป คนตัวเล็กนั่งลงบนที่นอนด้วยใบหน้าสิ้นหวัง
ผับแดเนียล
ห้อง MEMBER
"เห้ย! เรื่องแค่นี้เอง มึงกลับมาปลอดภัยพวกกูก็ดีใจแล้ว" มาเก๊าเดินเข้ามาตบไหล่พ่อฝรั่งหัวทองที่นั่งกระดกเหล้ารอพวกเขาอยู่ในห้องเมมเบอร์
"แต่รอบนี้มีแต่เด็กทั้งนั้น กูไม่น่าพลาด" แดเนียลเอ่ยด้วยความเสียดายกับแผนการในครั้งนี้
"กูเองที่พลาด ให้พวกมันหลอก จนมึงต้องไปเสี่ยงอันตรายแบบนั้น" แทนไทเดินไปนั่งลงข้างแดเนียลก่อนจะยกเหล้าขึ้นมาเท
"เอาน่า ยังไงเราก็มีแผนสำรอง พวกมึงจะคิดมากทำไม" ฮาดินที่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยเตือนสติเพื่อนสนิท
"เฮ้อ! ใช่ คืนนี้กูมีสาวๆ เด็ดๆ มาบริการพวกมึงด้วย" แดเนียลถอนหายใจ ก่อนจะหันมาเอ่ยด้วยใบหน้าทะเล้นกับเพื่อนสนิท
"ใครวะ? แม่สาวเสิร์ฟคนนั้นเหรอ?" มาเก๊าเลิกคิ้วถามเจ้าของผับ
"เห้ย! แบบนั้นคุณหนูมาเก๊าคงไม่ชอบ ต้องเด็ดกว่านั้นสิ" แดเนียลรีบค้านหนุ่มตี๋ เมื่อชายหนุ่มรู้ดีว่ามาเก๊าหมายถึงใคร
"เออ แล้วพนักงานคนนั้นหายไปไหนวะ? กูไม่เห็นเลย" แทนไทเอ่ยถามเจ้าของผับที่เลี่ยงตอบคำถามมาเก๊า
"ออกไปแล้ว พวกมึงจะไปสนใจทำไม มีเมียกันหมดแล้วไม่ใช่หรือไง!"
"ไม่ใช่มึงเก็บไว้ใช้คนเดียวนะแดเนียล" มาเก๊ามองเจ้าของผับด้วยแววตาจับผิด
"นี่ไง เด็กๆ กูมาแล้ว" แดเนียลกวักมือเรียกพนักงานสาว ให้เข้ามาบริการเพื่อนของเขาภายในห้อง ก่อนที่พ่อหนุ่มกะล่อนจะปลีกตัวออกไป เพื่อเลี่ยงตอบคำถามมาเก๊ากับแทนไท
"มันมีพิรุธมึงว่าไหม?" มาเก๊าหันไปเอ่ยกับแทนไทและฮาดินที่นั่งเงียบอยู่
สองมาเฟียหนุ่มพยักหน้าเห็นด้วยกับพ่อหนุ่มหน้าตี๋ ก่อนจะหันกลับมาสนใจแก้วเหล้าของตัวเองต่อ
บนดาดฟ้าผับ
"คืนนี้นายจะค้างที่นี่ไหมครับ?" เอริคเอ่ยถามมาเฟียหนุ่ม
"อือ" ร่างสูงตอบกลับบอดี้การ์ดคนสนิท แต่ดวงตาคู่คมยังจับจ้องไปยังที่อื่น
"ให้เรียกเด็กไหมครับ?"
"ไม่ต้อง คืนนี้กูจะเคลียร์งาน"
"ครับนาย" เอริคโค้งศีรษะให้แดเนียลก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปทำงานต่อ
พ่อหนุ่มฝรั่งหยิบบุหรี่ราคาแพงออกมาสูบด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ดวงตาสีฟ้าคู่คมจ้องมองไปยังท้องฟ้าและแสงไฟตามตึกต่างๆ เบื้องหน้าเขา ชายหนุ่มถอนหายใจเมื่อนึกถึงหน้าใครบางคน
"จะมีผู้หญิงแบบเธออีกสักกี่คนที่ต้องตกเป็นเหยื่อ"
