บทที่ 3 ยอมทุกอย่าง
ห้องนอนแดเนียล
"เธอทำอะไร?"
"คุณแดเนียล กลับมาแล้วเหรอคะ หยีเพิ่งเตรียมน้ำอุ่นเสร็จพอดี คุณแดเนียลจะอาบน้ำเลยไหมคะ?" ยาหยีเดินเข้ามารับเสื้อแจ็คเก็ตที่แดเนียลกำลังถอดออก
"อือ"
แดเนียลมองตามคนตัวเล็กที่เดินไปเก็บเสื้อและหยิบผ้าเช็ดตัวมาให้เขาอย่างไม่ละสายตา
"นี่ค่ะ"
"อาบด้วยกันสิ"
"หยีอาบแล้วค่ะ คุณแดเนียล..."
"ฉันอยากให้อาบอีก"
คนตัวเล็กมองร่างใหญ่ที่จ้องมองเธอนิ่ง ก่อนอมยิ้มพยักหน้าตอบรับแดเนียล
"ค่ะ ได้ค่ะ"
อ่างอาบน้ำ
แดเนียลจ้องมองร่างบางที่ก้าวลงมาในอ่าง เมื่อตอนนี้ชายหนุ่มถอดเสื้อผ้าแช่รอหญิงสาวอยู่ก่อนแล้ว คนตัวเล็กหลบสายตาพ่อหนุ่มฝรั่งที่จ้องมองร่างกายที่ห่อหุ้มด้วยชั้นในตัวบางเพียงอย่างเดียว วงแขนใหญ่ดึงเอวคอดคนตัวเล็กเข้ามากอด
"คุณแดเนียล ให้หยีถูหลังให้ไหมคะ?"
"ถอดชั้นในเธอออกซะคนสวย"
คนตัวเล็กหายใจติดขัดเมื่อตอนนี้เธอสัมผัสได้ถึงผิวกายกำยำของร่างสูง
"เออ..."
"ถอดมันออก" แดเนียลเอ่ยเสียงนิ่ง
"ค่ะ"
มือเล็กปลดตะขอชั้นในตัวบนออกช้าๆ ก่อนดึงออกจากสองแขนตัวเอง
"คุณแดเนียล"
ยาหยีมองตามชั้นในที่ปลิวไปกองอยู่บนพื้น เมื่อแดเนียลดึงมันออกจากมือเธอ
"ชิ้นล่างด้วย"
"ไม่ต้องก็ได้มั่งค่ะ คุณ..."
คนตัวใหญ่จัดการดึงชั้นในตัวจิ๋วออกจากสะโพกใหญ่หญิงสาว เมื่อคนตัวเล็กทำอะไรชักช้าไม่ทันใจพ่อหนุ่มผมทอง
"มานี่"
แดเนียลยกร่างบางตัวปลิวลอยขึ้นมานั่งคร่อมบนหน้าขาเขา จนหญิงสาวต้องรีบยกแขนขึ้นคล้องคอหนาชายหนุ่ม
"ทำงานให้พวกมันกี่ครั้งแล้ว?"
"คะ? ทำงานอะไรคะ?" ยาหยีทำหน้าสงสัยกับคำถามของแดเนียล
"อย่ามาทำเป็นใสซื่อ"
"หยีไม่เข้าใจค่ะ" คนตัวเล็กมองใบหน้าหล่อด้วยสายตาที่สับสน
"เมายาจนไม่รู้ว่าโดนเอาไปกี่ครั้ง หรือโดนเอาจนนับครั้งไม่ได้"
"เอา? ไม่ค่ะ ไม่เคย" เหมือนคนตัวเล็กจะเข้าใจในคำถามชายหนุ่มจึงรีบปฏิเสธ
"หึ เธอนี่เล่นละครเก่งใช้ได้ เดี๋ยวได้รู้กัน"
แดเนียลจับท่อนเอ็นลำใหญ่กระแทกเข้าไปในรูสวาทร่างบางจนคนตัวเล็กกรีดร้องออกมา เมื่อชายหนุ่มกระทำทุกอย่างโดยที่คนตัวเล็กไม่ทันตั้งตัว
"อ๊ะ! อร้ายยย"
ยาหยีพยายามผลักอกแกร่งให้ออกห่าง เมื่อตอนนี้ร่างบางปวดร้าวไปทั่วร่างกาย
"เจ็บ ปล่อยก่อนค่ะ"
แดเนียลหลับตาลงช้าๆ เมื่อช่องทางรักหญิงสาวกอดรัดแก่นกายลำใหญ่เขาแน่นไม่ยอมปล่อย คนตัวเล็กยันตัวลุกขึ้นนั่งบนขอบอ่างกำมือสองข้างตัวเองแน่น ใบหน้าหล่อจ้องมองคราบสีแดงที่ไหลลงมาข้างต้นขาเนียนด้วยสีหน้าตกใจ
"เชี้ย!"
แดเนียลลุกขึ้นช้อนร่างบางเดินไปยังที่นอนใหญ่ ก่อนจะวางคนตัวเล็กลงช้าๆ
"เจ็บ"
ยาหยีขยับขาเล็กน้อยพร้อมน้ำตาที่คลอเบ้า เมื่อตอนนี้เธอปวดไปทั่วช่วงล่าง
แดเนียลโน้มใบหน้ามาจูบซับแก้มเนียนใส เพื่อปลอบประโลมหญิงสาว ร่างสูงขยับคร่อมร่างบางและลูบไล้สัมผัสอกใหญ่หญิงสาวไปมาเบาๆ
"ฮือๆ เจ็บ"
"ใจเย็นคนสวย เดี๋ยวก็หาย"
แดเนียลเล้าโลมร่างบาง จูบสัมผัสปลอบประโลมพาอารมณ์หญิงสาวจมดิ่งลงไปพร้อมกับเขา แก่นกายลำใหญ่พยายามสอดแทรกเข้าไปในกายหญิงสาวอีกครั้ง ฝ่ามือใหญ่รวบข้อมือสองข้างคนตัวเล็กไว้เหนือศีรษะและจูบริมฝีปากอวบอิ่มเพื่อปิดเสียงสะอื้นไม่ให้เล็ดลอดออกมา
"อื้อออ"
เอวสอบเริ่มขยับเขาออกช้าๆ เมื่อร่องสวาทหญิงสาวเริ่มคุ้นชินกับท่อนเอ็นลำใหญ่ ร่างสูงเริ่มเร่งจังหวะเมื่อตอนนี้คนใต้ร่างโอนอ่อนไปพร้อมกับเขา
"อื้อ อ๊า อือ"
ใบหน้าหล่อเลื่อนลงมาดูดดึงสองเต้าใหญ่ คนตัวเล็กกัดปากล่างเพื่อควบคุมอารมณ์และเสียงครวญครางของตัวเอง
"อ๊า อ๊า อื้อออ"
"จะเสร็จแล้ว"
ร่างบางบิดเร้าเมื่ออารมณ์หญิงสาวตีวนกันไปหมด ทั้งความเจ็บ ความเสียว และอะไรหลายๆ อย่างที่คนตัวเล็กอธิบายไม่ถูก
"อ๊า อ๊า อ๊าสสสส"
"อ๊าสสสสส"
แดเนียลดึงท่อนเอ็นออกมาปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นบนหน้าท้องหญิงสาว ทำเอาคนถูกกระทำต้องรีบเบนหน้าหนีเมื่อเห็นร่างเปลือยเปล่าคนตัวใหญ่
ร่างสูงลุกจากที่นอนไปใส่กางเกง ก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาดูดและพ่นควันออกมาด้วยท่าทางผ่อนคลาย คนตัวเล็กดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเองพร้อมจ้องมองใบหน้าหล่อของแดเนียล
"พวกมันทำอะไรเธอ?"
"คะ?"
"ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?" แดเนียลถามหญิงสาวหน้านิ่ง
"หยี...ไปเลี้ยงส่งเรียนจบกับเพื่อนค่ะ จำได้ว่าดื่มอะไรไปสักอย่างแล้วภาพก็ตัดไป ตื่นมาอีกทีก็อยู่ที่ไหนไม่รู้มีผู้หญิงถูกขังไว้เต็มไปหมด" คนตัวเล็กพยายามร้อยเรียงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง
"แล้วเกิดอะไรขึ้น?" แดเนียลพ่นควันบุหรี่พร้อมปลายหางตามองหญิงสาวบนที่นอน
"พวกเขาบังคับให้หยีทำงานให้ แต่หยีไม่ยอม พวกนั้นเลยทำร้ายร่างกายหยี และก็ฉีดอะไรบางอย่างให้หยีอย่างที่คุณแดเนียลเห็น" ใบหน้าสวยเล่าทุกอย่างที่เธอพอจำได้ให้แดเนียลฟัง
"หลังจากนั้น"
"หยีจำไม่ได้ รู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ที่นี่แล้ว" ร่างบางตอบแดเนียลด้วยใบหน้าใสซื่อ
"ถือว่าโชคดี ที่ถูกช่วยไว้"
"ค่ะ หยีโชคดีที่ถูกคุณแดเนียลช่วยไว้ ถ้าไม่ได้คุณหยีก็ไม่รู้จะเป็นยังไงในตอนนี้" คนตัวเล็กซาบซึ้งในสิ่งที่แดเนียลช่วยเหลือเธอ
"อย่างนั้นเธอรู้ใช่ไหม ว่าต้องทำตัวยังไง"
"ทราบค่ะ คุณแดเนียลคือผู้มีพระคุณของหยี หยียอมทำทุกอย่างตามความต้องการของคุณค่ะ"
"จำคำนี้ของเธอไว้แล้วกัน"
แดเนียลเดินไปคว้าเสื้อยืดสีเข้ม ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนตัวเองไป คนตัวเล็กค่อยๆ ก้าวลงจากที่นอน ถึงแม้เธอจะปวดร้าวไปทั่วช่วงล่างแต่ร่างบางก็พยายามก้าวเดินเข้าไปจัดการกับร่างกายตัวเองในห้องอาบน้ำจนเสร็จ
รุ่งเช้า
ยาหยีลืมตาขึ้นช้าๆ เมื่อแสงแดดแยงตาเธอในตอนนี้ ใบหน้าสวยจ้องมองใครบางคนที่กำลังเปิดม่านหน้าต่าง
"อรุณสวัสดิ์ครับคุณยาหยี"
"หวัดดีค่ะคุณเอริค" ร่างบางเอ่ยทักทายบอดี้การ์ดแดเนียลพร้อมกวาดสายตามองหาใครบางคน
"นายไม่ได้กลับมาตั้งแต่เมื่อคืนครับ"
"ค่ะ"
คนตัวเล็กพยักหน้าเข้าใจในคำตอบของเอริค ก่อนจะลุกจากที่นอนและเก็บผ้าห่ม
"คุณยาหยีไปอาบน้ำก่อนเถอะครับวันนี้มีนัด"
"มีนัด? นัดใครหรือคะ?"
"นัดหมอครับ คุณแดเนียลนัดให้คุณ"
คนตัวเล็กทำหน้าสงสัยแต่ก็ไม่อยากเซ้าซี้อะไรมากมายกับเอริค ร่างบางจึงยอมทำตามความต้องการของแดเนียลที่มอบหมายให้เอริค
