บทที่ 22 ฝ่าเท้าปริศนา

พรึบ!

ไทเรลล์ยันตัวลุกขึ้นเต็มความสูง มือหนาวางแฟ้มเอกสารลงและเอื้อมไปหยิบกุญแจรถที่วางอยู่หน้ากระจกขึ้นมาถือเอาไว้แน่น กำลังจะก้าวเดินออกจากห้องทำงานไป

“เดี๋ยวดิวะไอ้ไทร์ แล้วนี่มึงจะไปไหน” ซีคิวยื่นแก้วไวน์ให้วาคีน ควงแก้วไวน์อีกแก้วในมือช้าก่อนจะยกมันขึ้นจิบ ในขณะที่สายตาคมยังจับจ้องอยู่ที่ไทเรลล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ