บทที่ 23 ต้องการเขาอย่างหนัก

“ปล่อยกู! ปล่อย!”

เปลวเพลิงใช้เรี่ยวแรงที่มีทั้งหมดออกแรงขัดขืน แต่กลับสู้ลูกน้องของพี่ไทเรลล์ที่มีถึงสี่คนไม่ได้ เขาถูกกดลงไปกับพื้นอยู่อย่างนั้น ได้แต่ส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

“ปล่อยก่อนพี่ไทเรลล์ คุยกันดีๆ ก็ได้ไม่เป็นต้องทำแบบนี้เลย มิเจ็บนะคะ”

มิราขืนตัวเองไว้อย่างสุดแรง ดวงตาทั้งสองข้า...