บทที่ 42 เข้าใจผิด

มิราหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าที่ถูกกอดเอาไว้ออกมา กดโทรออกหาเพื่อนสนิท สัญญาณดังไม่นานปลายสายก็กดรับ

(เลิกงานแล้วเหรอคะเพื่อนสนิท ฉันกำลังจะโทรหาแกอยู่พอดีเลย)

“เกล ฮึก!” หญิงสาวร้องไห้ออกมาอีกครั้ง ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้พูดอะไรออกไป ทำให้ปลายสายที่รับโทรศัพท์ด้วยเสียงร่าเริงตกใจอย่างหนักเช่นกัน

(มิรา แกเป็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ