บทที่ 43 แกไม่ใช่ลูกฉัน

“เอ่อ...คือ”

“อ้าว... มิรา จำทางกลับบ้านได้ด้วยเหรอครับลูกสาวแสนสวยของพ่อ”

“...” ฉันหมุนตัวกลับไปทางต้นเสียง ทำให้พบกับภาสกรที่แสยะยิ้มร้ายกาจเดินเข้าตรงเข้ามาทางฉัน

เขาอยู่ในชุดกางเกงว่ายน้ำเพียงตัวเดียว ส่วนด้านบนเปลือยเปล่า สายตากะลิ้มกะเหลี่ยนั่นจับจ้องมองมาทางฉันพลางควงแก้วไวน์ในมือไปด้วย เห็นแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ