บทที่ 41 สงสาร

ในห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง ปีขาลนั่งอยู่บนเก้าอี้ ถกแขนเสื้อให้พยาบาลตัดไหมจากแผลที่ต้นแขนซ้าย เขามองไปที่แฟนสาวซึ่งยืนข้าง ๆ เขา เธอไม่ยอมละสายตาไปจากเขาแม้แต่น้อย

สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความห่วงใย มือเรียวบางของเธอแตะเบา ๆ บนแขนเขาเหมือนอยากให้ความอบอุ่นแทนที่ความเจ็บ

“เจ็บไหมคะ?” กรินาถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ