บทนำ
ปีขาล สันติยาณุพงศ์ (ปีขาล)
ครั้งหนึ่งเขาคือเสือผู้ดุร้าย ใช้ชีวิตอย่างไร้พันธะ ควงผู้หญิงไม่เคยซ้ำหน้า แต่เมื่อได้เจอกับ 'กวางน้อย' ที่เขาคิดว่าเป็นเพียงเหยื่อ เขากลับติดบ่วงเสียเอง จากเสือผู้ไม่เคยยอมใคร ต้องกลายเป็นคนที่ยอมสยบโดยไม่รู้ตัว
กรินา ภักดีเจริญสุข (กวาง)
เธออาจดูเหมือนกวางสาวที่อ่อนหวาน แต่เบื้องหลังรอยยิ้มอันน่าหลงใหลนั้น เธอซ่อนความลึกลับและเล่ห์เหลี่ยมไว้อย่างแนบเนียน เธอเข้ามาในชีวิตของปีขาลด้วยเป้าหมายที่ชัดเจน แต่กลับพบว่าการล่าเสือครั้งนี้ ทำให้หัวใจเธอหวั่นไหว และการเล่นเกมนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่เธอคิด
บท 1
นิ้วเรียวยาวของชายหนุ่มเคาะจังหวะไปตามเพลงริทึ่มแอนด์บลูส์ที่เปิดคลอเบา ๆ ในรถ ขณะที่รอสัญญาณไฟแดง เขาเหลือบมองแฟนสาวที่กำลังตั้งใจแต่งหน้าไม่สนสิ่งรอบตัว
วันนี้ฟ้าโปร่งอากาศดี แต่ในใจคนขับกลับอึมครึมยิ่งกว่าเมฆฝน เพราะก่อนออกจากห้องเขาดันมีปากเสียงกับเธอ
ปีขาลพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ แต่ยิ่งมองกระโปรงสั้นเต่อที่เลิกขึ้นสูงจนเผยต้นขาขาว ความหึงหวงก็ยิ่งซัดกระหน่ำเข้ามาอย่างห้ามไม่ได้
“กระโปรงนี่มัน... สั้นไปหน่อยไหม?” เขาพูดพลางพยายามทำเสียงให้ดูเป็นกันเอง แต่สายตากลับเต็มไปด้วยความไม่พอใจที่ซ่อนแทบไม่มิด
มีเพียงความเงียบเป็นการตอบกลับ เขารู้ว่าเธอได้ยินทุกคำชัดเจน แต่เลือกจะเพิกเฉย สายตายังคงจดจ่ออยู่กับการแต่งหน้า ไม่แม้แต่จะปรายตามองเขา เธอทำเหมือนทุกอย่างปกติ หูทวนลม ลอยหน้าลอยตาเหมือนทุกครั้ง
แม้จะพยายามแสดงออกให้เธอรู้ว่าเขากำลังไม่พอใจ แต่หญิงสาวก็ยังคงลากอายไลเนอร์อย่างใจเย็น เมื่อเสร็จจึงตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
“ก็เท่าเดิมแหละ กวางก็ใส่แบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้วไหม” เธอว่าอย่างเบื่อหน่าย ราวกับหงุดหงิดกับความขี้หวงของเขาเต็มที
“เฮ้อ... งั้นแวะร้านกาแฟหน่อยไหม หาอะไรกินรองท้อง” ปีขาลถอนหายใจยาว เปลี่ยนเรื่องคุยทันที หวังให้บรรยากาศตึงเครียดคลี่คลายลง
แม้ในใจยังคุกรุ่น แต่เขารู้ดีว่าถ้าพูดเรื่องการแต่งตัวต่อ มีหวังได้ทะเลาะกันยาวแน่ เขาไม่อยากฟังคำว่า ‘เลิกกัน’ จากปากเธออีกแล้ว คำที่เธอพูดออกมาราวกับมันเป็นแค่เรื่องล้อเล่น แต่ทำเขาหน่วงใจได้ทุกครั้ง
“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวกวางไปซื้อกินในมอ” หญิงสาวพูดสั้น ๆ ก่อนเก็บเครื่องสำอางลงในกระเป๋าใบหรูที่เขาซื้อให้เมื่อเดือนก่อน
“โอเค... เลิกเรียนแล้วจะไปไหนก็บอกพี่ด้วยนะ” ปีขาลลูบหัวเธอเบา ๆ อย่างที่เคยทำ แม้จะหงุดหงิดแค่ไหน แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะรักและเอ็นดู
“ค่า ๆ หนูกวางไปเรียนแล้วนะพ่อเสือ รักนะคะ” เธอหันมายิ้มหวาน โน้มตัวมาหอมแก้มเขาเป็นการบอกลา
รอยยิ้มนั้นทำให้ชายหนุ่มคลายความกังวลไปในทันที เขาเริ่มยิ้มออกเมื่อได้ยินคำว่า ‘พ่อเสือ’ ฉายาที่เธอชอบเรียกเขาอย่างหยอกล้อ
“ครับ ตั้งใจเรียนนะ” ก่อนเปิดประตูลงจากรถ เธอหันมายิ้มอีกครั้ง รอยยิ้มที่ทำให้เขาต้องยิ้มตอบอย่างอ่อนโยน ความหงุดหงิดที่เคยมีเมื่อครู่ก็พลอยละลายหายไปด้วย
แล้วแบบนี้ เสือที่ถอดเขี้ยวสิ้นลายอย่างเขา จะเอาอะไรไปสู้กับกวางน้อยตัวนี้ได้ล่ะ แพ้เธอทุกทางเลย...
หลังจากร่ำลากันเสร็จ กรินายังคงยืนมองตามรถหรูที่ค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกไปจนลับตา รอยยิ้มบนใบหน้าพลันจางหายไปพร้อมกับเสียงเครื่องยนต์ที่ไกลออกไปเรื่อย ๆ
ความรู้สึกใจหายแผ่วเบาเริ่มคืบคลานเข้ามาเมื่อนึกถึงเวลานั้น...เวลาที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
แต่ก่อนที่ความคิดจะเตลิดไปมากกว่านี้ กรินาก็รีบสะบัดหัวเล็กน้อยเหมือนพยายามปลุกตัวเองให้กลับมาสู่ปัจจุบัน
‘มันยังไม่ถึงเวลา...อย่าเพิ่งคิดมากสิกวาง’ เธอพึมพำในใจ พยายามดึงตัวเองกลับมา
มือเรียวเล็กจัดชายกระโปรงรัดรูปให้เข้าที่ ถึงแม้จะชอบการแต่งตัวโชว์เนื้อหนัง แต่ก็มีเส้นแบ่งชัดเจน ส่วนไหนอยู่นอกเสื้อผ้าก็ให้มองได้ แต่ถ้าเป็นส่วนที่ซ่อนอยู่ ต้องเป็นคนที่ได้รับอนุญาตเท่านั้นถึงจะได้เห็น
เรื่องแฟชั่นเซ็กซี่ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับเธอ กรินาแต่งแบบนี้มาตลอดตั้งแต่ก่อนจะคบกับเขา แต่คนขี้หวงที่แก่กว่าเธอตั้งเจ็ดปีก็ยังคงบ่นทุกครั้งที่แต่งตัวโชว์เรือนร่าง เช้านี้ก็บ่นไม่หยุดตั้งแต่ก้าวเท้าออกจากคอนโด
บ่นเก่งยิ่งกว่าพ่อ...น่ารำคาญอยู่เหมือนกัน
วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของปีสุดท้าย จะให้เจ้าของแบรนด์เสื้อผ้าที่กำลังโด่งดังในอินสตาแกรมใส่ชุดเชย ๆ คงไม่ไหว เน็ตไอดอลสายแฟชั่นต้องดูดีอยู่เสมอ จะให้ใส่กระโปรงยาวถึงตาตุ่มแบบแม่ชีคงไม่ใช่สไตล์ของเธอ
แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีคนใส่ คนที่เรียบร้อยแบบผ้าพับไว้ก็คงแต่งตัวแบบนั้น แต่กรินาคนนี้ขอบาย ขาเรียว ๆ ขาว ๆ ต้องออกสู่สายตาประชาชนเท่านั้น!
‘มีของดีก็ต้องโชว์’ คำนี้กลายเป็นคติประจำใจของเธอ
หญิงสาวแอ่นตัว ยืดหลังให้ตรง ใบหน้าเชิดขึ้นอย่างมั่นใจ แล้วก้าวเดินเข้าสู่ร้านกาแฟใต้คณะตามพิกัดที่เพื่อนบอกมา
ทุกก้าวมีสายตาหลายคู่มองตาม บางคนมองด้วยความชื่นชม บางคนก็มองด้วยความริษยา คงอยากเห็นเธอสะดุดส้นสูงสี่นิ้วลงไปกองกับพื้น
แน่นอน! ในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้ คนส่วนใหญ่คิดกับกรินาเป็นอย่างหลัง...
“ว้าวซ่า! พี่ออกัสซุปตามาเช้าจังค่ะ” เสียงแหลมเล็กดังขึ้นก่อนตัวจะถึงโต๊ะ กรินาเลื่อนเก้าอี้นั่งลงตรงข้ามกับสิงหา นักแสดงซีรีส์วายชื่อดัง ที่ถึงแม้จะเล่นบทชายรักชาย แต่เธอรู้ดีว่าข้างในนั้น ‘แมน’ ทั้งแท่ง
ที่รู้เพราะเคยเห็น ‘แท่ง’ นั้นมาแล้วกับตา!
“กูไม่ได้มาเช้า มึงนั่นแหละมาสาย มัวแต่กกผัวอยู่ล่ะสิ” สิงหาตอบอย่างรวดเร็ว คำพูดเฉียบคมและขี้เล่นเป็นสไตล์ของเขา
ปากแบบนี้แหละที่ทำให้แฟนคลับคิดว่าเขาเป็นเกย์ฝ่ายรับ ถึงกับเชื่อสุดใจว่าเขาคือ ‘ไอ้ต้าวคนสวยขาของแม่ยก’ ยิ่งเรื่องเจ้าสำอางนี่ไม่ต้องพูดถึง หน้าใสวาวยิ่งกว่าสาว ๆ บางคนเสียอีก
“อย่าพูดถึงผัวได้ไหม ช่วงนี้ยิ่งเบื่อ ๆ อยู่”
“ผัวหล่อ ผัวรวย ผัวที่ดีขนาดนั้น มึงยังจะเบื่ออีก กูล่ะเชื่อมึงเลยกวาง” เขาพูดกึ่งประชด พลางเลื่อนแก้วลาเต้ร้อนที่สั่งไว้ไปตรงหน้า
“ขนาดมึง กูยังเคยเบื่อเลยกัส” เธอยักไหล่แบบไม่ใส่ใจ ยกกาแฟขึ้นจิบอย่างสบายอารมณ์ “ของฟรีนี่มันอร่อยดีจริง ๆ เล๊ย”
สิงหาทำหน้าฉุนเล็กน้อย แต่รีบเปลี่ยนเรื่อง “พิมใจยังไม่มาอีกเหรอ อีกสิบนาทีก็ต้องเข้าเรียนแล้วเนี่ย” เขาดูนาฬิกาข้อมือพลางมองไปรอบ ๆ อย่างกระสับกระส่าย
กรินาเห็นท่าทางนั้นก็อดยิ้มมุมปากไม่ได้ ‘เขานี่กลัวความจริงขนาดนั้นเลยหรือไง’ เธอคิดในใจ
โอเค๊... ถ้าเพื่อนไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้น กวางสาวแสนใจดีคนนี้ก็จะไม่ขยี้ต่อ
“นั่นไง มันมาแล้ว” เธอชี้ไปทางพิมใจที่กำลังเดินเข้ามา “เพื่อนมึงนี่ตายยากจริง ๆ” พลางยกยิ้มอย่างอารมณดี
ชีวิตดำรงอยู่ได้ด้วยเงินทอง จะสุขสบายหากมีเงินทองมากมายไว้ในครอบครอง คำสอนจากปู่ทวดส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น ยังคงดังก้องอยู่ในใจของ ‘ปีขาล สันติยาณุพงศ์’ รองประธานบริษัท ไทเกอร์ บริวเวอรี่ ผู้ผลิตเบียร์รายใหญ่ของประเทศ
แม้พ่อจะเป็นประธานบริษัท แต่ตำแหน่งนี้ไม่ได้มาโดยง่าย ต้องบากบั่นพอสมควร หลังจากจบปริญญาเอกด้านการบริหารธุรกิจจากประเทศฝั่งตะวันตก ปีขาลกลับมาทำงานในตำแหน่งเล็ก ๆ เก็บเกี่ยวประสบการณ์หลายปีกว่าจะได้ขึ้นมาเป็นรองประธานในสองปีหลังนี้
เรื่องเงินทองนั้นต้องพักไว้ก่อน เหตุผลที่ชายหนุ่มดั้นด้นมาที่นี่แทนที่จะเข้าบริษัท ไม่ใช่เรื่องงาน...แต่เป็นเรื่องหัวใจต่างหาก
ร่างสูงในชุดสูทสีดำเดินอย่างเงียบสงบเข้าไนต์คลับสุดหรู ซึ่งไร้ลูกค้าในช่วงกลางวัน มีเพียงพนักงานและหุ้นส่วนไม่กี่คนที่อยู่
“แดกแต่เช้าเลยนะมึง” เขาเอ่ยทักหุ้นส่วนด้วยคำห่าม ๆ บ่งบอกถึงระดับความสนิทสนม
รองประธานคืองานหลัก หุ้นส่วนคลับคืองานรอง หลังจากกลับจากต่างประเทศ ปีขาลได้ลงทุนเปิดไนต์คลับ Heaven & Hell กับเพื่อนสนิท แรกเริ่มทำเพราะอยากสนองนีดตัวเอง ทำไว้เป็นกับดักล่อเหยื่อสาวขึ้นเตียงตามสันดานเพลย์บอย แต่คลับนี้กลับเติบโตและได้รับความนิยม สร้างรายได้อย่างมหาศาล
“กูทำงานอยู่ครับเพื่อน กำลังเทสไวน์ล็อตใหม่ เพิ่งมาถึงตอนเช้ามืด ยังไม่ได้นอนเลยเนี่ย” กฤตินหุ้นส่วนยกแก้วไวน์แดงชั้นเลิศจากฝรั่งเศสขึ้นโชว์เพื่อยืนยันว่ากำลังทำงานจริง ๆ
ก่อนเครื่องดื่มจะวางขาย ต้องมั่นใจในคุณภาพ เพราะลูกค้าส่วนใหญ่เป็นผู้ดีมีเงิน เครื่องดื่มที่คัดสรรมาต้องดีที่สุด ยกเว้นเพียงเบียร์ Tiger Monster ของปีขาลที่ขัดไม่ได้ เพราะมันเป็นธุรกิจครอบครัว
เมื่อเห็นเพื่อนนั่งลงตรงข้าม กฤตินก็ไม่รอช้า รินไวน์ให้ลองลิ้มรส
“ชวนกูดื่มแต่เช้า กูต้องเข้าบริษัทต่อนะ” ปีขาลต่อว่าเพื่อน แต่ก็รับแก้วไวน์ไว้
“แค่แก้วเดียว คอทองแดงอย่างมึงไม่สะท้านหรอก” กฤตินพูดปนประชด
ชายหนุ่มหมุนแก้วไวน์ในมือ ดวงตาจับจ้องไปที่น้ำสีแดงคล้ายกำลังครุ่นคิด “นุ่มคอดี” เขาพึมพำ
“ตัวนี้คือแมร์โล เหมาะกับสเต๊ก กูจะเอาไปลงร้านสเต๊กของกู แต่ถ้าจะกินเพียว ๆ ต้องตัวนี้” กฤตินอธิบายก่อนยื่นไวน์อีกแก้วให้ลอง
ทั้งที่บอกว่าจะดื่มแค่แก้วเดียว แต่สุดท้ายปีขาลก็เผลอไปถึงแก้วที่สาม จึงเบรกตัวเองทันที “พอแล้ว ไอ้สัส! มึงจะมอมกูหรือไง” เขาดันแก้วออก แล้วหันไปดื่มน้ำเปล่าล้างปาก
“ว่าแต่... มึงมาทำไมวะ! เดือนนี้มันเวรกูดูแลร้านนะ” กฤตินถามอย่างสงสัย เพราะตารางงานดูแลไนต์คลับจัดไว้อย่างลงตัวแล้ว
“กูจะมาขอดูกล้องร้านมึงหน่อย” ปีขาลตอบเสียงเรียบ
“กล้องไรวะ” กฤตินขมวดคิ้วทำหน้างง
“กล้องวงจรปิดที่ร้านอาหารมึงน่ะ เมื่อคืนมึงบอกเห็นกวางมากินข้าวกับไอ้ติ๋มนั่น”
เหตุผลที่ปีขาลต้องสละเวลามาดูวงจรปิด แม้จะมีงานยุ่งเพราะเมื่อคืน เพื่อนสนิทซึ่งเป็นเจ้าของร้านอาหารบอกว่าเห็นแฟนสาวมากินข้าวกับเพื่อนผู้ชายสองต่อสอง
ตอนนี้เขากำลังระแวงอย่างหนัก ช่วงนี้แฟนดูแปลกไป รำคาญง่าย หงุดหงิด และพูดถึงเรื่องเลิกบ่อย ๆ เหมือนคนกำลังหมดใจ
“อ๋อ... อย่าบอกนะว่ามึงหึงไอ้น้องคนนั้น มันเป็นตุ๊ดไม่ใช่เหรอวะ มึงจะหึงไปทำไม” กฤตินถามพลางกระดกไวน์ในแก้ว และมองเพื่อนที่นั่งตรงข้ามด้วยความสงสัย
วันก่อนเห็นแฟนสาวของปีขาลมากินสเต๊กที่ร้านกับเพื่อนชายคนนั้น ดูเจ้าสำอางไม่น่าจะมีอะไรในกอไผ่ ปีขาลดูเหมือนจะหึงหน้ามืดตามัวเกินไปแล้ว
“ไม่รู้ว่ะ เซนส์กูบอกว่ามันรู้สึกตงิดใจยังไงไม่รู้” ปีขาลพูดเสียงต่ำ ความรู้สึกแปลก ๆ ที่อธิบายไม่ได้มันก่อตัวอยู่ในใจ
“อาการหนักนะมึง หลงเขาหัวปักหัวปำ ไหนตอนนั้นใครบอกแค่ฟันเล่น ๆ วะ” กฤตินยิ้มขำ ๆ เมื่อคิดถึงเรื่องราวเกือบสองปีก่อน ที่ปีขาลได้เจอกับแฟนสาวรุ่นน้องที่นี่
จากเสือที่เคี้ยวผู้หญิงเป็นว่าเล่น เขาก็ไม่นึกว่าจะมาตกม้าตายเพราะสาวน้อยคนนี้
“ไม่ใช่แค่ฟันเล่น ตอนนี้กูรักจริงหวังแต่ง” ปีขาลพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ไม่มีแววล้อเล่น มันเป็นความรู้สึกที่มาจากใจจริง
แม้แต่ตัวเขาเองก็แทบไม่เชื่อว่าตัวเองจะเปลี่ยนไป จากคนที่เคยสนุกกับการมีผู้หญิงไปเรื่อย ๆ ไม่เคยคิดจะลงหลักปักฐาน จนกระทั่งได้เจอกับเธอ...
‘กวางสาวยั่วสวาท’ ฉายานี้ที่เธอตั้งให้ตัวเอง เขาไม่เถียงเลยแม้แต่น้อย เพราะเธอเป็นแบบนั้นจริง ๆ สวย เซ็กซี่ ขี้อ้อน ใครอยู่ใกล้ก็ต้องหลงเหมือนเขา
ส่วนเพื่อนดาราคนนั้นที่ใคร ๆ คิดว่าเป็นเกย์ แต่ปีขาลได้ยินจากปากแฟนสาวแล้ว ว่ามันไม่ใช่ ทรงมันแค่เหมือน ไอ้ห่านั่นมันชอบผู้หญิง!
เมื่อรู้แบบนี้ ความหึงหวงก็ยิ่งพุ่งขึ้นเป็นเท่าตัว เขาเริ่มไม่พอใจที่แฟนสาวสนิทกับมันมากเกินไป ต้องทะเลาะกันบ่อยขึ้นก็เพราะเรื่องนี้
“เออ ๆ อยากดูก็มาดู แต่เลิกทำหน้าเหมือนเมียไม่รักได้ไหม กูขำว่ะ… มานี่ ตามกูมา ไอ้ปีแมว” กฤตินส่ายหัว ขบขันกับท่าทางหวาดระแวงของเพื่อน
เขารู้ดีว่าปีขาลเป็นคนขี้หวง ยิ่งถ้าไม่ได้เห็นกับตาตัวเองก็คงไม่เชื่อ ไม่รู้ว่าตลอดเกือบสองปีที่ผ่านมา น้องกวางน้อยทำอะไรกับมันบ้าง ถึงได้เปลี่ยนจากเสือลายสวยมาเป็นแมวเชื่อง ๆ แบบนี้
สงสัยเนื้อกวางคงจะหวานมากจริง ๆ
บทล่าสุด
#49 บทที่ 49 ตอนพิเศษ 3 เสือติดกับ NC
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#48 บทที่ 48 ตอนพิเศษ 2 ยอมให้เสือขย้ำ NC
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#47 บทที่ 47 ตอนพิเศษ 1 กวางสาวล่อเสือ
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#46 บทที่ 46 สิ้นลายอย่างเป็นทางการ
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#45 บทที่ 45 รักลงตัว
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#44 บทที่ 44 รถสั่น NC
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#43 บทที่ 43 หึงเหมือนกัน
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#42 บทที่ 42 เพื่อนผู้หญิง
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#41 บทที่ 41 สงสาร
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#40 บทที่ 40 แผนซ้อนแผน
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026
คุณอาจชอบ 😍
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
แค้นรักเพลิงสวาท
ภาสกร&อัยรินทร์
นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )
เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน
เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น
เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้
“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
รักระรินใจ
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน













