บทที่ 100 ผูกมือซ้ายหื้อขวัญมา ผูกมือขวาหื้อขวัญอยู่

“อย่าคิดว่าข้าไม่รู้นะว่าคนงานไปช่วยเอ็งเก็บส้ม”

ทองใบจ้องหน้าคนรักของลูกสาวเขม็ง เมื่อกลับมาจากทำธุระ เขากับลูกชายก็ได้รับข่าวร้ายเมื่อลูกเขยที่ไม่ได้ตั้งใจจะยอมรับดันทำภารกิจสุดหินที่เขามอบหมายให้ไว้เสร็จสมบูรณ์ทันเวลา

“ผมยอมรับครับว่าพี่ ๆ เขามาช่วยผมเก็บส้มจริง ๆ”

“นั่นไง เห็นไหมแม่ หมอนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ