บทนำ
บท 1
“มึงตลกแล้ว ไอ้ปิง”
ม่อน เมธา นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์สาขาวิศวกรรมโยธาชั้นปีที่สี่ที่เพิ่งไปเรียนในเทอมแรกได้เพียงไม่กี่วันหัวเราะเสียงดังแข่งเสียงดนตรีในผับ เมื่อเพื่อนสนิทที่คบหากันมาตั้งแต่เด็กพูดอะไรบางอย่างออกมา
“กูพูดจริง”
น้ำปิง ปวริศ หนุ่มหล่อคณะวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่สี่ เช่นเดียวกันเพียงแต่คนละมหาวิทยาลัยตอบกลั้วหัวเราะ แต่นั่นทำเอาเมธาขำไม่ออก
“มึงเอาจริงดิ”
เอียงคอจ้องตา ก็ได้รับการยืนยันเป็นการพยักหน้าช้า ๆ
“ไอ้เหี้ยปิง มึงคิดว่ากูว่างมากใช่ไหม”
“ก็มึงเรียนที่เดียวกับน้ำปั่น มึงก็ช่วยน้องหน่อยสิวะ”
เมธาเสยผมลวก ๆ เมื่อได้ยินชื่อน้องสาวของเพื่อนซึ่งเห็นหน้ามาตั้งแต่เด็ก ๆ เพียงแค่หลังจากที่เขาไปเรียนมหาวิทยาลัยเมื่อสามปีก่อนก็มักจะออกไปอยู่คอนโดมิเนียม ไม่ค่อยได้กลับมานอนบ้านเท่าไรนัก แถมเธอก็แทบไม่โผล่หน้าออกมา จึงไม่ได้เห็นหน้าเด็กดื้อตัวผอมกะหร่องมานานหลายปีแล้ว
แต่ในความทรงจำคือเด็กสาวคนนี้ทั้งดื้อทั้งแสบ ชอบเถียงและมักทำตัวให้เพื่อนเขาปวดหัวเสมอมาตั้งแต่เด็ก
แล้วแบบนี้ภารกิจที่เพื่อนขอร้องให้ทำมันจะสำเร็จได้อย่างไร
“กูไม่รับ น้องมึง มึงเอาไปดูแลเอง”
“เฮ้ย อะไรวะไอ้ม่อน น้ำปั่นก็น้องมึงเหมือนกัน ไม่คิดจะช่วยกูดูแลน้องหน่อยหรือไง”
“แล้วมึงเป็นพี่ประสาอะไร ถึงเอาน้องสาวตัวเองมายัดเยียดให้คนอื่น”
พูดพลางยกเหล้าขึ้นกระดกรวดเดียวหมด รู้สึกเซ็งเป็นบ้า ยิ่งนึกถึงสายตาดื้อรั้นของเด็กคนนั้นยิ่งขนลุก
จากที่จะช่วยดูแลและช่วยติวหนังสือให้ จะกลายเป็นก่อสงครามกันมากกว่า
“ก็มึงเรียนที่เดียวกับน้ำปั่น กูเรียนคนละที่ มหา’ลัยกูก็อยู่ตั้งไกล จะไปดูแลน้องยังไง”
“แล้ว?”
“โห มึงอย่าแล้งน้ำใจนักสิวะ”
“มึงเอาดี ๆ พูดมาตรง ๆ”
เมธาเลิกคิ้ว จ้องตาเพื่อนเพื่อหาความจริง ด้วยสนิทสนมรู้ใจกันเป็นที่สุด ไม่มีทางที่คนอย่างปวริศซึ่งหวงน้องสาวอย่างกับอะไรจะยอมปล่อยให้อยู่ใกล้ผู้ชายคนอื่น แม้จะเป็นเขาก็ตาม
เพราะมันเหมือนฝากปลาย่างหอม ๆ ไว้กับแมวหิวโซชัด ๆ
“เออ ก็ได้ ไอ้เหี้ย ไล่ต้อนกูจนได้นะมึง”
“อย่าลีลา มึงพูดมา ทำไมมึงเอาน้องมึงมายัดเยียดให้กู”
“กูไม่ค่อยว่าง ช่วงนี้มึงก็รู้”
“เหอะ ติดหญิงอีกแล้ว”
“เออ คนนี้จริงจัง”
“กูไม่เชื่อ”
“ไอ้ม่อน มึงช่วยกูหน่อยสิ กูไม่ไว้ใจใคร นอกจากมึง”
“อย่ามาทำเป็นพูด ทั้งที่มึงก็รู้ว่าคนอย่างกูมันไว้ใจไม่ได้”
เลิกคิ้วข้างหนึ่ง มองเพื่อนด้วยสายตามีเลศนัย
“มึงไม่กล้ากับน้องกูหรอก กูรู้ อีกอย่างมึงกับน้ำปั่นก็ไม่ค่อยถูกกัน ฟาดฟันกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ ฝากไว้กับมึงก็คงจะปลอดภัย มึงก็รู้ว่าน้องกูสวย”
“เหอะ เด็กนั่นนะสวย?”
แค่นหัวเราะขำ พลางยกแก้วเหล้าขึ้นกระดก
แม้จะมีใบหน้าจิ้มลิ้ม ผิวพรรณขาวสะอาด แต่ตัวผอมแห้งเป็นไม้เสียบผีไร้เสน่ห์ แถมดวงตากลมโตแสนดื้อรั้นคู่นั้นก็น่าทุบมากกว่าน่าจีบ
“มึงไม่ได้เจอหน้าน้ำปั่นมากี่ปีแล้ววะ ถึงไม่รู้ว่าน้องกูโตเป็นสาวแล้ว”
“จะโตสักแค่ไหนกันวะ เด็กดื้อยังไงก็เป็นเด็กดื้อ สภาพนั้นกูเอาไม่ลงหรอก”
นึกถึงภาพเด็กมัธยมตัวผอม จัดฟัน ใส่แว่นตากรอบหนาเทอะทะดูล้าสมัย แถมยังดื้อตาใสจนน่าปวดหัวก็ส่ายหน้า
“อะ เพราะแบบนี้ไง น้องกูปลอดภัยละ”
“ไอ้เหี้ยปิง กูจริงจัง”
“เออ กูรู้ กูก็จริงจัง กูไม่ว่างจริง ๆ แล้วนี่ก็เพิ่งเริ่มเปิดเทอม แม่ให้กูไปรับไปส่งทุกวันเพราะเป็นห่วง ไม่อยากให้น้ำปั่นนั่งรถไฟฟ้าเอง แล้วน้องก็ยังไม่มีใบขับขี่ด้วย อีกอย่างกูก็กลัวว่าในมหา’ลัยจะมีคนมายุ่งกับน้องกู”
“หวงนักทำไมไม่ให้น้องมึงเรียนที่เดียวกับมึงไปเลย”
“ก็น้ำปั่นอยากเรียนที่นั่นนี่หว่า ให้ทำไง กูไม่อยากบังคับ นะ มึงช่วยกูหน่อย แค่ปีเดียวเอง”
“นั่นไง แค่ปีเดียวเองที่จะดูแลน้องมึงได้ ปีต่อไปจะทำไง เด็กน่ะ ถ้ามันจะมีแฟน ยังไงมันก็แอบมี”
“เออ ปีเดียวให้กูสบายใจหน่อยไม่ได้หรือไง เดี๋ยวปีอื่นกูหาทางเอง”
ส่ายหน้าระอาคนหวงน้องสาว แต่ดันติดผู้หญิงมากกว่า เลยไม่อาจเสียสละเวลาตามรับส่งน้องสาวได้อย่างที่วางแผนไว้แต่แรก
คนที่เดือดร้อนเลยกลายเป็นเขา พี่ชายข้างบ้านที่ดันเป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอ
“แล้วมึงไม่คิดบ้างว่ากูก็ต้องมีสาวของกู กูนอนคอนโด แทบไม่ค่อยกลับบ้าน”
“ไม่รู้ล่ะ กูคุยกับแม่มึงแล้ว แม่มึงอนุญาต ก็คงอยากให้มึงกลับบ้านทุกวันแทนการลากหญิงไปนอนกกที่คอนโดด้วยมั้ง”
“เออ ดีฉิบหาย ตัวเองเอาสาวไปล่อได้ แต่กูให้รับส่งน้องมึง เดี๋ยวกูก็ล่อน้องมึงซะหรอก”
“ถ้ามึงกล้าล่อน้องกู มึงโดนกูกระทืบแน่ ไอ้เหี้ยม่อน”
ชี้หน้าคาดโทษเพื่อนด้วยสายตาวาววับ
“เหอะ ส้นตีน”
หัวเราะหึในลำคอ ยอมจำนนเพราะเรื่องถึงแม่เขาแล้วก็คงปฏิเสธยาก
“ตกลงแล้วสินะ อีกเรื่องครับเพื่อน”
“เหี้ยอะไรอีก พวกมึงสองคนพี่น้องนี่วุ่นวายกับชีวิตกูฉิบหาย”
“มึงก็รู้ว่าน้ำปั่นมันไม่ค่อยเก่งเลข แต่ที่ต้องเรียนบริหารเพราะต้องมาช่วยเราดูแลบริษัทของพ่อแม่พวกเราต่อ”
เพราะพ่อแม่เป็นเพื่อนสนิทกัน แถมยังร่วมหุ้นเปิดบริษัทอสังหาริมทรัพย์และบริษัทรับเหมาก่อสร้างและตกแต่งภายในอย่างครบวงจรด้วยกัน
โดยทางครอบครัวของปวริศรับผิดชอบบริหารบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในนาม PM Prime Estate ส่วนครอบครัวของเมธารับผิดชอบบริษัทรับเหมาก่อสร้างและตกแต่งภายในอย่างครบวงจรในนาม PM Prime Living
“แล้ว?”
“เป็นติวเตอร์ให้น้องกูหน่อยสิ”
“ไม่เกินไปหน่อยเหรอ ให้รับส่ง ให้คอยดูแลในมหา’ลัย แถมยังให้กูติวเลขให้อีก”
“ก็มึงเรียนเก่ง เลขง่าย ๆ เบื้องต้นแค่นี้ มึงติวให้น้องมันได้อยู่แล้ว”
“มึงเป็นพี่ มึงก็เรียนเก่งด้วย ไม่เสือกติวเอง”
“คนละมหา’ลัย วิชาอาจไม่เหมือนกัน”
“เออ กูล่ะยอมใจมึงเลย น้ำปั่นแม่งตกกระป๋องของจริงแล้วว่ะ พี่มันแม่งติด**”
“นะ ไอ้ม่อน แค่ปีเดียวเอง เรื่องติวก็ไม่ต้องทุกวันก็ได้ จัดตารางเท่าที่มึงว่าง ส่วนไปรับไปส่งก็จนกว่าน้ำปั่นจะมีใบขับขี่ หรือไม่ก็จนกว่าแม่กูจะยอมให้นั่งรถไฟฟ้าไปเรียนเอง ส่วนคอยดูแลสอดส่องไม่ให้ผู้ชายมายุ่ง มึงก็ใช้ลูกกะจ๊อกของมึงคอยทำแทนก็ได้นี่หว่า ถือว่าช่วยกู คนนี้กูจริงจังจริง ๆ”
“เออ ๆ รำคาญฉิบหาย มึงคอยดูนะ ถ้าเด็กนั่นหัวทึบเรียนไม่รู้เรื่อง กูจะยำให้เละเลย”
“เออ กูยกให้มึงแล้ว จะทำอะไรก็ตามสบาย ขออย่างเดียว อย่าล่อน้องกูก็พอ”
“เหอะ”
หัวเราะหึรับคำ ไม่ให้ล่อ แต่ทำอย่างอื่นคงได้หมด เช่นทุบหัวทึบ ๆ และวางอำนาจใส่ในฐานะติวเตอร์เวลาที่เด็กนั่นเรียนไม่รู้เรื่อง ก็ดูน่าจะสะใจดีพิลึก
เซ็งเรื่องเดียวคือชีวิตอิสระของชายหนุ่มเจ้าเสน่ห์ของเขาที่ต้องมีสาว ๆ นอนกกกอดแทบทุกคืนคงจบสิ้นแค่นี้
“มึงตกลงแล้วนะไอ้ม่อน ห้ามคืนคำเด็ดขาด”
ยกแก้วเหล้าขึ้นชู เมธาจึงยกแก้วขึ้นมาชนอย่างเซ็ง ๆ ถึงว่าวันนี้ถึงชวนเขามากินเหล้าด้วยได้ ทั้งที่พักหลังหายหน้าหายตา เขากลับบ้านก็ไม่เคยมาเล่นเกมกับเขาที่บ้านอีก ทั้งที่เมื่อก่อนแค่เห็นรถเขาขับเข้าบ้าน ก็จะรีบเสนอหน้ามาหาทันทีด้วยซ้ำ
“เออ”
“ขอบใจมากเพื่อน อย่างนี้สิ ถึงเรียกว่าเพื่อนรัก คืนนี้มึงเต็มที่เลย กูเลี้ยงเอง เดี๋ยวเรียกเด็กให้มึงด้วย”
คนที่กำลังถูกภาระหล่นทับแค่นหัวเราะหยัน เพียงครู่สาวสวยในเสื้อผ้าน้อยชิ้นสุดเซ็กซี่ก็เดินทางมาถึงราวกับว่าปวริศจัดการเรื่องนี้ไว้ให้ตั้งแต่แรกแล้ว
เมธานั่งโอบกอดสาวสวยที่เป็นเพียงนักศึกษาชั้นปีที่สองเท่านั้น หนุ่มสาวพูดคุยกระซิบกระซาบ ก่อนทุกอย่างจะไปจบลงบนเตียงในคอนโดมิเนียมของเขากับความสัมพันธ์ชั่วคืนแบบไม่ผูกมัดอย่างที่เขาถนัด
บทล่าสุด
#102 บทที่ 102 ข้อตกลงยังเหมือนเดิม “ถ้าดื้อ...โดนจูบ”
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#101 บทที่ 101 อยากนอนกอดเธอทั้งคืน
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#100 บทที่ 100 ผูกมือซ้ายหื้อขวัญมา ผูกมือขวาหื้อขวัญอยู่
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#99 บทที่ 99 คนนี้แฟนเราค่ะ
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#98 บทที่ 98 ไม่เจอแค่ห้านาทีก็คิดถึง
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#97 บทที่ 97 พี่จะทนไหวเหรอ
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#96 บทที่ 96 คนงานเก็บส้มคนใหม่
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#95 บทที่ 95 ผิดผี
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#94 บทที่ 94 ขอโอกาส
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026#93 บทที่ 93 เดี๋ยวก็ชินนะที่รัก
อัปเดตล่าสุด: 8/25/2026
คุณอาจชอบ 😍
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
รักร้าย ลูกสาวมาเฟีย 《เอวา..ยัยเลสเบี้ยนตัวร้าย》
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!













