บทที่ 22 สำส่อนใช้ได้เลยนะ

เช้าที่ไม่ค่อยสดใสของคนป่วย ปัณชญาลืมตาตื่นขึ้นมาในเวลาเดิมโดยไม่ต้องพึ่งนาฬิกาปลุก

ความรู้สึกอบอุ่นบนมือทำให้เธอหันมอง เห็นพี่ชายข้างบ้านนั่งฟุบหน้าหลับกับที่นอนนุ่มก็อมยิ้ม

ปกติผู้ชายคนนี้ทั้งเผด็จการและร้ายกาจ ทำตัวน่าหมั่นไส้ตลอดเวลา แต่ตอนหลับกลับดูมีเสน่ห์ ไม่มีพิษมีภัยจนอยากให้เป็นแบบนี...