บทที่ 37 กางเกงตัวนี้ถอดง่ายมาก เธอรู้ใช่ไหม

“กูรู้ว่ามึงไม่กล้ารังแกน้องกูหรอก จริงไหม”

“ให้คิดเองว่าจริงไหม ถ้าไม่ไว้ใจก็มาเอาคืนไป กูจะได้มีอิสระสักที”

“ฝากไว้ก่อนปีนึง ครบปีเดี๋ยวกูไปเอาคืน”

“โห ไอ้เหี้ย นี่มึงเอาจริงใช่ไหม” ปากพูดราวกับบ่น แต่สายตาวาววับคู่นั้นฉายแววสมใจ

“จริง ทำหน้าที่พี่ชายไป อย่าบ่นมาก”

“งั้นมึงรีบวางเลย กูจะไ...