บทที่ 29 21 พี่อ่อนไหวครับ2

เมื่อฉันเผลอเปล่งเสียงออกไป พี่สายรหัสเขาขยับตัวขึ้นมาให้ใบหน้าของเราเสมอกัน เขายิ้มชอบใจและเอ่ยว่า “เสียงหวานแบบนี้แหละที่พี่ต้องการ รู้มั้ยว่ารอยตามตัวหนูเนี่ยพี่ตั้งใจทำแค่ไหน แล้วรู้มั้ยว่าพี่อดทนแค่ไหนที่ไม่เอาดุ้นของพี่แทงเข้ามาตรงนี้ของหนู หืมคนดี หนูรู้บ้างมั้ยครับ” มือของเขาจับส่วนที่ฉันหวง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ