บทนำ
ไม่โกรธสิแปลก ฉันปิดบังเขานี่เนอะ
“ไม่ใช่นะคะ หนูไม่ได้โกหก” แก้ตัวได้แย่มากเลยคนดี
“ถ้าที่เธอทำไม่เรียกว่าการโกหก แล้วมันเรียกว่าส้นตีนอะไร” นับว่าครั้งนี้เขาพูดหยาบกับฉันมากเลยก็ว่าได้
“มันคือเรื่องที่หนูไม่จำเป็นต้องบอกรุ่นพี่ไงคะ”
“พี่เป็นนายจ้างเธอ ให้เธอทุกอย่าง เธอควรบอกพี่” มันก็จริง ฉันหลอกเขา ทั้งที่เขาช่วยฉันทุกอย่าง
“หนูแค่คิดว่ามันคือเรื่องส่วนตัวของหนู”
“แล้วที่เธอทำงานให้พี่ มันไม่ใช่เรื่องส่วนตัวของพี่หรือไง มันไม่แฟร์สำหรับพี่เลยว่ะ” พี่สายรหัสมองฉันด้วยสายตาที่มีแต่ความผิดหวัง “ต่อไปนี้ เราสองคนจบกันคนดี ออกไปจากชีวิตของพี่ซะ”
เป็นครั้งแรกที่พี่สายรหัสเขาเรียกชื่อของฉัน และคงเป็นครั้งสุดท้ายเช่นกัน
บท 1
KONDEE TALK
ฉันชื่อ ‘คนดี’ ชื่อนี้เหมือนเป็นกรณีบังคับให้เป็นตามชื่อคล้ายกับว่าครอบครัวเฝ้าหวัง รักฉันมากมาย ทว่าความจริงมันตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
ฉันเป็นนักศึกษาปี1 เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาเครื่องกล เรียนเพราะใจรัก และตามเพื่อน อันนี้ข้อสำคัญ
ซึ่งการเลือกเรียนของฉันมันสวนทางกับบุคลิกที่ฉันเป็นโดยสิ้นเชิง ฉันเป็นคนที่มีเพื่อนน้อยมาก เพื่อนมีอยู่เพียงคนเดียว เป็นเพื่อนที่คบกันตั้งแต่สมัยเด็ก เขาชื่อ…
“คนดีเลิกเรียนแล้วไปรอพี่นาฟหน้าตึกซีนะ ดิสมีนัดไม่ได้ไปด้วย คนดีไปคนเดียวได้ใช่มั้ย” นี่ไงคะเพื่อนเพียงคนเดียวของฉัน เขาชื่อ ‘ดิส’ เป็นคนเดียวที่ฉันไว้ใจ
“เข้าใจแล้ว ไม่ต้องห่วง” ฉันส่งยิ้มไปให้ดิส
“หัดยิ้มบ่อย ๆ หน่อย รู้มั้ยว่าคนดียิ้มแล้วน่ารัก” ดิสส่งรอยยิ้มกลับมา เขาเป็นคนเดียวที่ฉันยิ้มให้ เพราะเขาคือคนเดียวที่บอกว่าฉันน่ารักในทุกเวลา
พี่นาฟ คือพี่สายรหัสของฉัน พี่นาฟอยู่ปี3 เขาเป็นรุ่นพี่ที่รุ่นน้องทุกคนเคารพ ฉันก็เช่นกัน
แต่ฉันพยายามเคารพนะ ที่พูดแบบนี้เพราะฉันหาจุดที่จะเคารพเขาไม่ได้สักนิดไง เอาเป็นว่าถ้าเจอเขาก็จะรู้เองว่าเขาเป็นคนยังไง
และแล้วเวลาหลังเลิกเรียนก็มาถึง ฉันดั้นด้นเดินมาตึกซีตามคำสั่งของพี่นาฟที่ฝากบอกผ่านดิสมา ถามว่าทำไมไม่บอกฉันเอง ก็เพราะฉันไม่มีเครื่องมือสื่อสารอะไรทั้งนั้น
ฉันคิดว่ามันไม่จำเป็น จึงไม่ต้องมีมาเพื่อพกพาให้ลำบากการแบก
“ช้า” เมื่อเดินมาถึงฉันก็โดนต่อว่าโดยหนุ่มหน้าหล่อ หนุ่มฮอตของคณะวิศวะ หนุ่มหล่อที่คลั่งสาวไซซ์มินิตัวเล็กน่ารักน่ากอด ซึ่งฉันคนนี้ไกลโขจากสเปกของเขามาก
และมันเป็นเรื่องที่น่ายินดี เพราะฉันที่ได้เห็นความหื่นกามของเขาจนฉันสะอิดสะเอียนนั้น ฉันรับไม่ได้ถ้าหากวันใดวันหนึ่งเขามาทำตัวหื่นใส่ฉัน
“ขอโทษค่ะรุ่นพี่” ฉันขยับกรอบแว่นเล็กน้อยตามนิสัยที่สร้างให้มันเกิดความเคยชิน ‘รุ่นพี่’ คือคำที่ฉันเรียกเขา ฉันไม่เรียกชื่อ เพราะเราไม่สมควรสนิทกัน
“ถ้าช้าอีก ทีหลังจะให้เดินกลับเองนะเฉิ่ม แล้วอย่าหาว่าใจร้าย” พี่สายรหัสโยนกระเป๋าของเขามาให้ฉันรับ และแน่นอนว่าฉันคือคนถือมัน ส่วนเขาเดินตัวเบาสบาย
และ ‘เฉิ่ม’ คือชื่อที่เขาเป็นคนตั้งให้ฉัน ไม่สิ ไม่ใช่แค่เขา หลาย ๆ คนก็พากันตั้งให้ฉัน เนื่องจากฉันมันคนเฉิ่มเชยมาก ๆ สวมกระโปรงยาวถึงตาตุ่ม ถ้าวันไหนใส่กางเกงก็อย่าหวังว่าจะใส่แบบรัด ๆ ส่วนเสื้อช็อปก็ใส่ตัวใหญ่ ๆ อย่าคิดว่าจะได้เห็นความเซ็กซี่ เพราะฉันไม่มีให้ดู หัวฟูหยิกหยอง ผิวคล้ำ ติดไปทางดำเลยก็ได้ ใส่แว่นหนาเตอะกรอบโคตรโบราณ ปกปิดทุกอย่างไร้ซึ่งเสน่ห์ดึงดูด
และนี่แหละคือฉัน!
ฉันถึงบอกไงว่าฉันไม่เหมาะที่จะเรียนคณะที่เลิศหรูหนุ่มหล่อมากมายขนาดนี้ อ้อ รวมถึงการเข้าเรียนมหาวิทยาลัยนี้เลยก็ว่าได้ แต่สุดท้ายฉันก็เอาตัวเองมาอยู่ที่นี่ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าฉันไม่สมควรอยู่ ที่มาอยู่ก็เพื่ออนาคตของฉัน!
“อร่อยดี” พี่สายรหัสของฉันเอ่ยปากชมเมื่อตักกะเพราหมูกรอบใส่ปากคำแรก
“ขอบคุณค่ะรุ่นพี่” ฉันพูดเสียงราบเรียบและเดินออกจากห้องครัวของคอนโดหรูที่ฉันอาศัยอยู่
“ไม่กินข้าวเหรอเฉิ่ม”
“รุ่นพี่กินเลยค่ะ หนูยังไม่หิว”
“แต่อีกเดี๋ยวเด็กพี่จะมา เฉิ่มก็รู้กฏดี”
“งั้นหนูตักเข้าไปไว้ในห้องก่อนก็ได้ค่ะ” ฉันเดินกลับมาที่ครัว เดินมาตักข้าวและกับข้าวใส่จาน
ทำไมต้องพูดหนู ทั้งที่ไม่อยากพูด ก็เพราะเขาสั่งห้ามฉันแทนตัวด้วยชื่อ เนื่องจากชื่อของฉันไปซ้ำกับคำที่เขาเอาไว้เรียกบรรดาสาวไซซ์มินิของเขา
ฉันจึงแทนตัวเองว่าฉัน เขาก็บอกมาว่ามันดูปีนเกลียวเพราะเขาแก่กว่า
‘แทนตัวว่าหนูแล้วกัน แม้จะไม่น่าทะนุถนอมแบบผู้หญิงคนอื่นก็เถอะ’ คือคำพูดของพี่สายรหัสที่หลาย ๆ คนคลั่งไคล้หนักหนา
ความดีของเขาที่ฉันมองเห็นน่าจะมีอย่างเดียว คือทนอยู่ร่วมกับคนที่ตรงข้ามกับสเปกของเขาทุกอย่าง
ถ้าคุณกำลังคิดว่าเราสองคนอยู่อาศัยใต้หลังคาเดียวกัน คุณคิดถูกต้องค่ะ
ฉันอยู่กับพี่สายรหัสสุดหล่อ แต่ฉันไม่ได้ชื่นชอบหรือแอบชอบเขาหรอกนะ บอกตามตรงว่าหาส่วนชอบไม่เจอเลยจริง ๆ
อย่าคิดว่าฉันคือคนโชคดีที่ได้เจอน้ำใจของเขานะคะ เพราะฉันเปรียบเสมือนคนรับใช้ของเขา ทำทุกอย่างจริง ๆ สารพัดงานเลยล่ะ
เขาโหดมากของมาก ของมากที่สุด
พี่สายรหัสของฉันเป็นหนุ่มหล่อสายเปย์ที่สาว ๆ ต่างอยากได้เป็นเจ้าของ
แต่เขาไม่คิดเอาใครมาเป็นตัวจริง ได้ยินเพื่อนของเขาที่ฉันค่อนข้างสนิทด้วยระดับหนึ่งเล่ามาว่าพี่สายรหัสของฉันเขาหลงรักเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มของตัวเอง แต่เพื่อนคนนั้นไม่ได้สนใจเขา ทั้งที่เขาทุ่มเทมาก ๆ แต่ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่เห็นค่า ไม่ได้คิดกับเขาเกินเพื่อน
พี่สายรหัสของฉันจึงเสียใจมาก และก็เลยเลือกที่จะมีสาว ๆ ไซซ์มินิตามสเปกของตัวเองไปเรื่อย ๆ
แน่นอนว่าเศษซากหลังความใคร่ฉันคือคนเก็บกวาดทุกอย่างภายในห้องนี้ให้สะอาดสะอ้าน และห้ามให้เด็กของรุ่นพี่เห็นการมีชีวิตของฉันในห้องนี้ นี่คือกฏหนึ่งข้อจากหลาย ๆ ข้อที่ฉันต้องปฏิบัติตาม
แต่ข้อที่สำคัญมาก ๆ คือฉันห้ามโกหก เพราะเขาเกลียดคนโกหก
ห้องนอนของฉันอยู่คนละฝั่งกับห้องที่พี่สายรหัสเอาไว้ใช้นอนกับบรรดาสาว ๆ และห้องของเขาเก็บเสียงเป็นอย่างดี ฉันจึงไม่ได้ยินเสียงผสมพันธุ์กัน
สามชั่วโมงผ่านไป…
ก๊อก ก๊อก…
“ค่า” ฉันรีบเดินมาเปิดประตูห้อง
“พี่จะไปคลับนะ ไปทำความสะอาดห้องให้ด้วย เอาให้สะอาด” พี่สายรหัสที่สวมเพียงกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวยืนกอดอกออกคำสั่งกับฉัน
“รับทราบค่ะรุ่นพี่” อย่าคิดว่าฉันจะลุ่มหลงหุ่นเพอร์เฟกต์ของเขา เพราะแค่คิดว่าสาวหลายต่อหลายคนได้สัมผัส ฉันก็ไม่อยากจะใกล้พี่สายรหัสของฉันสักนิด
“ดีมาก แล้วเราก็อาบน้ำนอนได้เลยนะ วันนี้พี่จะนอนที่คลับ ขี้เกียจขับรถไปกลับ พรุ่งนี้เช้าเอาชุดไปให้พี่ก่อน 8 โมงเช้าด้วย”
ลำบากฉันอีกตามเคย “เข้าใจแล้วค่ะรุ่นพี่”
พี่สายรหัสยักคิ้วให้ฉันหนึ่งครั้งและหมุนตัวกลับเดินไปที่ห้องของเขา ฉันเดินตามมาติด ๆ เพื่อเข้ามาทำความสะอาดห้องของเขา
ก็มีเก็บซากถุงยางที่ใช้แล้วสองสามชิ้น เก็บชุดคอสเพลย์ใส่ตะกร้าเตรียมซัก เก็บโซ่แส้กุญแจมือ บางทีก็ต้องเปลี่ยนผ้าปูที่นอนตามระยะเวลาความเหมาะสม และความเลอะเทอะ
เอาตามตรงก็นะ…เดือนแรกก็ไม่ชิน แต่หลัง ๆ มาเริ่มชินกับอะไรแบบนี้ คงเพราะค่าตอบแทนราคาสูงด้วยนั่นแหละ
คำว่าเงินทำให้ฉันชินกับงานนี้
แม่บ้านส่วนตัวของพี่สายรหัสอย่างฉัน ต้องทำทุกอย่างตามที่นายจ้างสั่ง ทุกอย่างเพื่อเงินล้วน ๆ
ยอมให้เขาโขลกสับเพื่อเงินจากกระเป๋าของเขา
แค่ทนกับพี่สายรหัสคนนี้ ฉันคิดว่ามันคงไม่หนักหนาสาหัสอะไรมากนัก เพราะอย่างน้อย เขาก็เป็นคนที่ทำให้ฉันมีชีวิตที่ดีขึ้น และฉันสบายใจที่ได้อยู่ที่นี่
แม้ว่าเขาจะหื่นใส่บรรดาสาว ๆ ไซซ์มินิของเขา แต่สำหรับฉันเขาไม่แสดงความบ้ากามใส่ฉันแน่นอน
บทล่าสุด
#107 บทที่ 107 บำเรอรักเฮียขุน 16 ครอบครัวที่อบอุ่น3
อัปเดตล่าสุด: 1/9/2026#106 บทที่ 106 บำเรอรักเฮียขุน 16 ครอบครัวที่อบอุ่น2
อัปเดตล่าสุด: 1/9/2026#105 บทที่ 105 บำเรอรักเฮียขุน 16 ครอบครัวที่อบอุ่น
อัปเดตล่าสุด: 1/9/2026#104 บทที่ 104 บำเรอรักเฮียขุน 15 ไม่เคยเชื่อใจ2
อัปเดตล่าสุด: 1/9/2026#103 บทที่ 103 บำเรอรักเฮียขุน 15 ไม่เคยเชื่อใจ
อัปเดตล่าสุด: 1/9/2026#102 บทที่ 102 บำเรอรักเฮียขุน 14 แต่งงานกัน2
อัปเดตล่าสุด: 1/9/2026#101 บทที่ 101 บำเรอรักเฮียขุน 14 แต่งงานกัน
อัปเดตล่าสุด: 1/9/2026#100 บทที่ 100 บำเรอรักเฮียขุน 13 พริ้มพราว
อัปเดตล่าสุด: 1/9/2026#99 บทที่ 99 บำเรอรักเฮียขุน 12 เฮียขุนของมีน2
อัปเดตล่าสุด: 1/9/2026#98 บทที่ 98 บำเรอรักเฮียขุน 12 เฮียขุนของมีน
อัปเดตล่าสุด: 1/9/2026
คุณอาจชอบ 😍
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เจ้าพ่อมาเฟีย
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."













