บทที่ 30 22 สุภาพบุรุษ

“ยกขาสิคนดี ไม่งั้นพี่จะเอากรรไกรมาตัดผ้าพวกนี้ทิ้งนะครับ” เพราะกางเกงที่ถูกถลกลงไปมันได้แค่ขาอ่อนของฉัน “คนดีครับ… พี่ถือว่าพี่บอกหนูแล้วนะ”

เขาเหมือนกำลังจะเอื้อมมือเปิดช่องที่หัวเตียงเนื่องจากฉันนอนตัวสั่นไม่ทำอะไรที่เขาบอกสักอย่าง

แล้วเขาก็หยิบกรรไกรเงาวับออกมาจริง ๆ

เขายิ้มเหี้ยมก่อนจะวางกรร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ