บทที่ 45 32 ชั่ว

ฉันรู้สึกตัวอีกครั้งเพราะรู้สึกเหมือนมีคนจับจ้องไม่ละสายตา ฉันลืมตาขึ้นมองรอบ ๆ จึงได้รู้ว่าตัวฉันนั่งอยู่บนเก้าอี้ ถูกจับมัดแขน มัดขา เบื้องหน้าของฉันคือพ่อของไข่ตุ๋นที่นั่งจ้องฉันไม่วางตา เสื้อสูทตรงต้นแขนข้างซ้ายมีรอยขาด แขนข้างซ้ายของเขาถูกพันด้วยผ้าพันแผล

“ไอ้ชั่ว” ตั้งสติได้ฉันตะโกนด่าเขาทันท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ