บทที่ 55 37 ไม่เคยตามทัน2

“คิดมากเกินไปแล้วคนดี ไปนอนกันเถอะ คืนนี้อยากนอนกอดเธอ นอนข้างฉันนะ ลูกตื่นมาจะได้เห็นว่าเรากอดกัน ลูกจะได้เลิกคิดเรื่องที่เธอกำลังกังวล”

คนดีมองหน้าผม ก่อนจะลุกขึ้นจากตักของผม ผมจึงลุกจากเก้าอี้และเดินตามเธอออกจากห้องทำงาน

บางทีผมก็ไม่ได้อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ แต่เพราะเธอมันดื้อรั้น ทุกอย่างม...