บทที่ 22 ป้อนหน่อย

บทที่ 22

ป้อนหน่อย

เมื่อคนที่ทำหน้าหื่นๆเริ่มอยู่ไม่สุข มือไม้ข้างที่ไม่เจ็บเริ่มจะซุกซน อีกทั้งจมูกและปากก็เอาแค่คลอเคลียตรงซอกคอขาวไม่ห่าง สุดท้ายแล้วผมก็เลยใจอ่อนยอมใช้ปากให้มัน

ผมนั่งคุกเข่าลงหลังชนผนังกำแพงโดยมีร่างสูงยืนหันหน้าเข้าหามือข้างไม่เจ็บค้ำยันผนังห้องน้ำไว้

ไอ้ไฟนอลมันก้มมองสบตาในขณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ