บทที่ 8 ของเดิมพัน

บทที่ 8

ของเดิมพัน

พอตกเย็นพวกมันก็แยกย้ายกันกลับไปก่อน ส่วนผมก็นั่งตบยุงรอไอ้ไฟนอลมารับเหมือนเคย ป่านนี้มันยังไม่โผล่หัวมาอีกจนปาเข้าไปหกโมงเย็น สักพักมันก็ไลน์มาหา ผมรออยู่แล้วก็เลยรีบกดเข้าไปอ่านข้อความทันที มันคงจะนัดสถานที่มารับเหมือนเช่นทุกครั้ง

Final : มึงกลับบ้านเองได้ไหม ห้ามเถลไถลออกนอกลู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ