บทที่ 9 ความเชื่อใจ

บทที่ 9

ความเชื่อใจ

หมับ!!!

ผมพาตัวเองออกมาจากวงล้อมฝูงชนแล้ววิ่งไปคว้าแขนมันไว้ แต่อีกฝ่ายกลับปัดมือผมทิ้งแล้วยกแขนขึ้นไม่ยอมให้แตะราวกับรังเกียจสัมผัส

แม่ง!! มันคงโกรธที่ผมอยู่ที่นี่ แล้วยังจะนั่งอยู่คนละฝั่งกับมันอีกด้วย ก็แล้วจะให้กูไปนั่งตรงไหนกันละครับ ในเมื่อตรงนี้เฮียเหมจัดไว้ให้พวกผมมาชมกา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ