บทที่ 48 ไม่คลาดสายตา

“ฮัลโหล”

สีหน้าของอิมเปลี่ยนเป็นตึงเครียดทันที “...ตอนนี้เลยเหรอวะ?” เขานิ่งฟังปลายสายพูดครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “โอเค กูเข้าใจแล้ว”

พอกดตัดสาย ฉันก็มองหน้าเขาอย่างสงสัย “เกิดอะไรขึ้นเหรออิม?”

“นะโมมันโทรมา”

“เรื่องอะไรเหรอ?”

“มันให้เพื่อนฝั่งตำรวจช่วยเช็กข้อมูลรถตู้คันที่มา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ