บทที่ 23 โดนลอบยิง

บรรยากาศภายในห้องนอนใหญ่กว้างขวางโอบล้อมไปด้วยความเงียบสงบยามวิกาล มีเพียงแสงจันทน์นวลตาที่สาดส่องลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาทาบทับร่างของคนทั้งสอง ท่ามกลางความมืดสลัว มาเฟียหนุ่มยังคงนอนตะแคงข้าง ใช้ท่อนแขนแข็งแรงโอบกอดกระชับร่างบางของภรรยาเข้าหาตัวแน่น พร้อมกับฝ่ามืออุ่นที่ยังคงวางแนบสนิทลูบไล้หน้าท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ