บทที่ 107 BE WITH YOU. 1/1

กว่าจะได้ออกจากห้องก็ทำเอาเวลาในลอนดอนเข้าสู่ตอนกลางคืนเเล้ว ผู้คนไม่หนาเเน่นเท่าช่วงเย็นเพราะมันเป็นเวลาเลิกงาน หรือไม่ก็เป็นเพราะหิมะตกผู้คนเลยหมกตัวอยู่เเต่ในบ้านไม่ค่อยออกมาเดินเล่นกัน

ทุกอย่างดูลงตัว รวมถึงคนข้างกายด้วย..

อากาศหนาวเย็นจนผมต้องใส่เสื้อโค้ชตัวหนาพองออกเป็นเจ้ามาร์ชเมลโล่ยักษ์เลยล...