บทนำ
กูก็ยัดเยียดความเป็น ผัว ให้มึงได้เหมือนกัน"
จอมทัพ : หล่อ ร้ายลึก ตรงไปตรงมา ปากร้าย
คุณอาจจะมองว่าผมใจร้าย เเต่สิ่งที่ผมเจอการทำดีคงไม่ช่วยอะไร
ผมไม่สนว่าใครจะเจ็บปวด ต่อจากนี้ผมขอสนแค่ตัวเองบ้างก็เเล้วกัน
"กูก็แค่อยากแก้แค้น"
น้ำเหนือ : หล่อ จริงใจ ซื่อตรง ปากไม่ร้าย (แต่กัดเจ็บ)
ถ้าผมผิดผมก็ลูกผู้ชายพอที่จะยอมรับความผิด
ผมโกรธที่มันยัดเยียดในสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ ผมเกลียดที่มันหูเบา
"มึงก็ทำมันสำเร็จเเล้วนี่"
"กูไม่ชอบน้องมึง"
"เเล้วมึงชอบใคร"
"กูชอบมึง"
บท 1
"พี่เหนือช่วยจิน! "
"..จิน"
"พี่เหนือ!! "
"จิน!! "
"ช่ว..ยด้..วย"
------------------------------
"มึงไม่ใช่เพื่อนกูอีกต่อไป.."
"อย่า.."
"มึงไม่ใช่เพื่อนกูอีกต่อไปเหนือ"
"อย่าไป.."
------------------------------
"อย่าไป" ริมฝีปากอมส้มอ่อนๆ พึมพำขึ้นในกลางดึกของคืนหนึ่ง เป็นฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนเขามาร่วมเดือน
"อย่าทิ้งกู.." คนบนเตียงได้เเต่ร่ำร้อง ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นมา
เสียงฝนตก ฟ้าร้องประทังเข้ามาเหมือนเป็นใจให้ฝันร้ายนี้ดูหดหู่เเละเศร้าปนเจ็บปวด เป็นความรู้สึกที่นึกถึงเมื่อไหร่ก็กระอักกระอ่วนเหมือนอยากจะร้องไห้
ถ้ามีเขาอยู่ก็คงดี..
"ฮึ่ก.."
อีกครั้งที่เขาหลับไปพร้อมกับน้ำตาอาบเเก้ม ความทุกข์ทรมานที่อยู่ในใจไม่เคยจางหายไป
ตราบใดที่ปัญหายังคาราคาซัง เขาคงไม่มีวันที่จะนอนหลับได้เต็มอิ่มเหมือนคนอื่นเเน่...
น้ำเหนือ : พาร์ท
ผมเดินเข้าตึกด้วยสภาพอิดโรย หลายวันมานี่ผมเเทบจะไม่ได้นอนเลย ไหนจะอ่านหนังสือ ทำงานพาร์ทไทม์อีก เเต่ผมว่าผมจะออกเเล้วล่ะ เพราะเริ่มรู้สึกว่าเวลานอนมันไม่พอเเล้วตัวเองจะล้มป่วยขึ้นมาซะก่อน
"เห้ยไอ้เหนือนี่หว่า มานั่งด้วยกันดิ"
ผมได้ยินเสียงเพื่อนในกลุ่มทัก พวกเขาไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างผมกับไอ้จอม เเต่ก็นั่นเเหละผมไม่สามารถมองมันได้เหมือนเดิมอีกต่อไป
"อย่าเลยเดย์ กูไม่อยากนั่งร่วมโต๊ะกับมัน"
"พูดกับเพื่อนเเบบนั้นได้ไงวะจอม"
"ไม่เป็นไร ขอบใจนะ"ผมบอกเดย์ไป เเต่ในใจรู้สึกโกรธมากกว่าที่ไอ้จอมมันเเสดงท่าทีกับผมเเบบนั้น มันก็เเขวะผมเเบบนี้ทุกวัน จนผมเองก็เริ่มชิน ไม่อยากจะเเยเเสน้ำลายของมันเต็มที
"ทำไมเดี๋ยวนี้มึงสองคนไม่คุยกันเลยวะ"
ผมเลือกที่จะเงียบเเล้วเดินไปที่นั่งตัวเองเเทน พูดมากก็มีเเต่จะทำให้มีปากเสียงกันเสียเปล่าๆ ปล่อยให้มันดิ้นไปคนเดียวเถอะ
"หึ"
"มีปัญหาอะไรกับป่าววะ"
"มี.."
เสียงฝีเท้าหนักๆ กำลังเดินเข้ามาใกล้ ก่อนที่ริมฝีปากพร้อมกับลมหายใจอุ่นๆ จะก้มลงมากระซิบที่ข้างหูผมว่า
"น้องมึง ...กูขอได้ไหมวะ"
ตกเย็น
ผมยืนดักรอไอ้จอมมันที่ลานจอดรถ คำพูดของมันทำให้ผมใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ผมไม่รู้หรอกนะว่ามันกำลังคิดที่จะทำอะไร เเต่อย่าเเตะต้องน้องสาวผมเด็ดขาด ไม่งั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือน
"ไอ้จอม"
"หลบ"
"กูไม่หลบ จนกว่าจะคุยกันรู้เรื่อง"ผมบอกเเล้วรั้งเเขนมันเอาไว้
"แต่กูไม่มีอะไรจะคุยกับมึง"มันว่าเเล้วสะบัดเเขนออก เเรงควายขนาดนี้มันไปเอามาจากไหนวะ หรือที่ผ่านมามันไม่ควรทำร้ายผมก็เลยกะน้ำหนักมือมันไม่ถูก
"มึงจะทำอะไรน้องกู" ประโยคนี้ได้ผลกับคนตรงหน้าที่จะเดินหนีให้หยุดชะงักลง มันควรฟังคนอื่นบ้าง ไม่ใช่ความคิดโง่ๆ ของตัวเองเเค่คนเดียว
"กูคุยกับมึงอยู่นะเว้ย"
"ทำกับน้องมึงเหมือนที่มึงทำดีไหมล่ะ"
"กูบอกว่ากูไม่ได้ทำ"ผมยืนกรานเสียงเเข็ง
"เเล้วมึงคิดว่าใครทำล่ะ"มันพูดเสียงเย็นก่อนจะสาวเท้าเข้ามาใกล้ ถ้ารู้ว่าใครทำผมก็คงบอกตำรวจไปเเล้ว ไม่ปล่อยให้ตัวเองตกเป็นผู้ต้องสงสัยของมันเเบบนี้หรอก
"มึงไม่รู้จักตัวตนกูจริงๆ เหรอวะ" สีหน้ามันเปลี่ยนไปหลังจากที่ผมพูดจบ เลิกโง่เเล้วมองให้มันกว้างๆ สักทีเหอะว่ะ
"ไสหัวไป" นี่เเหละตัวตนของมัน พออะไรที่ตัวเองจนมุมก็จะไล่ให้ผมไปไกลๆ อยู่เสมอ ..มึงเเม่งใจร้ายฉิบหาย
"ขอร้อง"
"....."
"อย่ายุ่งกับน้องกู"ผมบอกเสียงสั่น ม่านตาสั่นไหวไปมา ผมเหลือแค่น้ำตาลคนเดียวที่ทำให้ผมอยากอยู่ต่อ ถ้ามันทำอะไรเลวๆ ขึ้นมา ผมสาบานได้เลยว่าผมเอามันตายเเน่!
"มึงจะทำอะไร" ผมก้าวเท้าถอยหลังทันทีที่คนตรงหน้าสาวเท้าเข้ามาใกล้ ใบหน้าใต้รอยยิ้มมุมปากของมันน่ากลัวเหลือเกิน
"..หรือมึงจะชดใช้เเทน หื้ม? "
"มึงจะให้กูชดใช้ในสิ่งที่กูไม่ได้ทำงั้นเหรอ"ผมตอบกลับเเล้วหลบตาเพราะเเผ่นหลังชนกับรถคันข้างๆ ผมถึงได้รู้ว่าตัวเองหมดทางที่จะเดินหนีมันเเล้ว
"เเค่สารภาพว่ามึงทำมันยากนักเหรอวะ! "
"กูไม่ได้ทำ ..มึงจะให้กูสารภาพอะไร"ผมขึ้นเสียงเเล้วจ้องหน้ามันอย่างไม่ลดละ ถึงผมจะตัวสูงสมส่วนเเค่ไหนเเต่เมื่อเทียบกับคนตรงหน้าเเล้วผมกลับดูเตี้ยจนต้องเงยหน้ามองมันอยู่ดี
"งั้นน้ำตาลกูขอนะ" มันผละออกเเล้วมองผมด้วยสายตาเหยียดๆ
"ไอ้จอม! "
"ถ้างั้นมึงก็หยุดกูให้ได้สิเหนือ ..ฮึ"
บทล่าสุด
#124 บทที่ 124 FLICK YOUR BOTTOM. 3/2
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#123 บทที่ 123 FLICK YOUR BOTTOM. 3/1
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#122 บทที่ 122 FLICK YOUR BOTTOM. 2/3
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#121 บทที่ 121 FLICK YOUR BOTTOM. 2/2
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#120 บทที่ 120 FLICK YOUR BOTTOM 2/1
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#119 บทที่ 119 FLICK YOUR BOTTOM. 1/2
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#118 บทที่ 118 FLICK YOUR BOTTOM. 1/1
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#117 บทที่ 117 LIFE IS BETTER. 2/2
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#116 บทที่ 116 LIFE IS BETTER. 2/1
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#115 บทที่ 115 LIFE IS BETTER. 1/3
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026
คุณอาจชอบ 😍
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป













