บทที่ 2 BAD JOMTUP STORY 2/1
เกือบห้าทุ่มหลังจากอาบน้ำเสร็จ ผมก็ไม่ลืมที่จะหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาน้องสาวทันที ออกมาอยู่หอพักคนเดียวบางทีผมก็เหงาจนไม่รู้จะทำอะไร ถ้ามีไอ้จอมมันก็คงพาผมออกไปหาอะไรดื่มดึกๆ เเต่นี่...ช่างเถอะ คิดมากไปก็เปล่าประโยชน์
"ทำอะไรอยู่"
(อ่านหนังสืออยู่ค่ะพี่เหนือ เเล้วพี่เหนือทำอะไรคะ ทำไมยังไม่นอน) เสียงเล็กๆ ตอบกลับมาทำเอาผมรู้สึกสบายใจขึ้นเยอะเลย
"เรื่องนอนนี่พี่ควรถามเราไม่ใช่เหรอ"
(น้ำห่วงพี่เหนือไง)
"เดี๋ยวพี่ก็นอนเเล้ว เราก็รีบนอนล่ะเข้าใจไหม"
(เข้าใจเเล้วค่ะ)
(เอ่อ..พี่เหนือ)
"หื้ม"
(พี่จอมเขาทักแชทมาหาน้ำด้วยค่ะ มีอะไรกันหรือเปล่า)
"ว่าไงนะ ไอ้จอมมันทักไปว่าอะไร" ผมผุดลุกขึ้นมานั่งเเล้วขมวดคิ้วเเน่น ในมือกำโทรศัพท์เเน่นจนมือชาไปหมด
(เเค่ถามว่าเลิกเรียนหรือยัง ให้ไปรับไหม ประมาณนี้ค่ะ)
"ละ-เเล้วมันพูดอะไรอีก"
(จะพูดอะไรมากกว่านี้น้ำก็ไม่สนใจหรอกค่ะ น้ำมีเเฟนเเล้วนะ ไม่สนใจเขาหรอก)
"ไอ้เหี้ยจอม.."
(พี่เหนือว่าไงนะคะ)
"ไว้พรุ่งนี้พี่จะโทรหาใหม่นะ ฝันดีนะครับ"ผมตอบตัดบทเพราะต้องการต่อสายหาคนที่ทำให้ผมร้อนใจอยู่
(ฝันดีค่ะ)
พอวางสายจากน้ำตาลผมก็กดเบอร์โทรหาไอ้จอมมันต่อทันที ถ้าวันนั้นผมไม่ช่วยผมก็กลายเป็นฆาตรกรที่ดูเลือดเย็น เเต่พอผมช่วยผมก็ถูกมองว่าเป็นคนร้ายอยู่ดี
"รับสิวะ"
(ฮัลโหล..)
"เอ่อ.." ผมชะงักไปครู่นึง ผมว่าตอนที่กดโทรออกก็จำเบอร์ไม่ผิดนะ เเต่ทำไมปลายสายถึงเป็นเสียงผู้หญิงไปได้
(พี่จอมคะมีคนโทรมา ..ทำไมต้องทำหน้าดุด้วยล่ะคะ) นอกจากเสียงเธอจะเธอจะเเหลมเเล้ว เสียงเพลงที่ดังกระหึ่มออกมายังทำให้ขี้หูผมมันเต้นระบำอีกต่างหาก
จอมมันเที่ยวผับเหรอวะ!
(...) ไม่มีเสียงพูด มีเเค่เสียงถอนหายใจออกมาเเรงๆ ผมก็พอจะเดาได้ว่าไอ้จอมกำลังถือสายอยู่
"ฮัลโหลไอ้จอม.."
(มีอะไร)
"มึงทักน้องกูไปทำไม"ผมเปิดประเด็นอย่างหัวร้อน
(เรื่องเเค่นี้ถึงกับโทรมาเลยเหรอวะ เหอะ)
"กูไม่ตลกด้วยหรอกนะ บอกเเล้วไงว่าอย่ายุ่งกับน้องกู"
(เเล้วถ้ากูบอกว่าไม่ล่ะ..)
ตอนนี้ความกวนส้นตีนของมันกำลังทำให้ผมหัวร้อน ความอดทนบางทีมันก็ใกล้จะถึงขีดจำกัดเต็มที
"กูขอ.."
(งั้่นกูก็ขอชีวิตน้องกูคืนเหมือนกัน)
"ไอ้จอม! "
(หึ)
"เเม่งเอ้ย! "ผมตวาดเสียงดังลั่นตอนที่มันตัดสายใส่ ถึงจะเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน เเต่ผมก็พอจะรู้สันดานการอยากเอาชนะของมันว่ามีมากเเค่ไหน เเล้วถ้าเกิดมันบ้าคลั่งขึ้นมาผมก็เเค่กลัวว่าจะมีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นเท่านั้นเอง
ครั้นพอจะออกไปตามหามันก็กลัวว่าจะอันตรายเพราะมันก็ดึกมากเเล้ว ไม่รู้ว่าไอ้จอมมันเองจะไปที่ไหน ไว้พรุ่งนี้ยังไงก็ต้องเจอมันอยู่ดี
"เเล้วมึงเองจะต้องเสียใจ.."
มหาวิยาลัย
@ตึกวิศวะ
ผมดักรอไอ้จอมหน้าตึก ถ้าบังเอิญเราก็อาจจะเจอกัน ไม่งั้นผมก็คงต้องรอเคลียร์ตอนเย็นเลยทีเดียว ยังไงวันนี้ก็ต้องคุยกันให้รู้เรื่อง
"เอ้าไอ้เหนือ! มึงมายืนทำอะไรตรงนี้วะ"ไอ้เดย์มันเข้ามาทักผม เเต่กลับไร้วี่เเววของไอ้จอม ปกติมันมาจะเดินมาพร้อมกันไม่ใช่หรือไง
"รอไอ้จอมอ่ะ เห็นมันมั๊ย"
"เอ่อ.."
"ว่าไง" ผมเอียงคอเล็กน้อย สายตาคนตรงหน้ากรอกไปมาเหมือนกำลังซ่อนอะไรบางอย่างจากผม
"คือไอ้จอมมัน.."
"ไอ้เดย์"ผมเริ่มขึ้นเสียงเล็กน้อย
"จอมมันบอกจะไปรับน้องมึงอ่ะ"มันว่าเเล้วเเสดงสีหน้าที่บ่งบอกว่ากำลังวิตกกังวล ว่าเเล้วเชียวว่ามันต้องเป็นเเบบนี้
"เชี่ยจอม.."
