บทที่ 3 BAD JOMTUP STORY 2/2

"ใจเย็นดิมึง" ไอ้เดย์รั้งผมเอาไว้ เเต่สิ่งที่มันควรจะทำเเบบนี้คือรั้งไอ้จอมไม่ใช่มารั้งผม

"เย็นเหี้ยอะไรล่ะ ปล่อยกู"

"นั่นไงมันมานู่นเเล้ว" จังหวะที่ผมกำลังหัวร้อน รถเบนซ์เปิดประทุนสีเเดงเงาจัดจนเเสงสะท้อนเข้ามาที่หน้าผมอย่างจังกำลังเลี้ยวเข้ามาทางนี้พอดิบพอดี

"ไอ้จอมมึงคิดจะทำเหี้ยอะไรวะ! "

"เเล้วกูทำอะไร"มันถามผมกลับเเล้วยกยิ้มมุมปากน้อยๆ ผมไม่รู้หรอกนะว่าอนาคตอะไรจะเกิดขึ้น เเต่ความใจร้อนเเล้วก็บ้าบิ่นของมันผมต้องกันไว้ดีกว่าต้องมานั่งเเก้ทีหลัง

ความฉลาดน้อยของมันอะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น..

"มึงไปส่งน้องกูทำไม กูบอกว่าอย่ายุ่งไงวะ"

"กูก็เเค่อยากสนิทกับน้องมึงบ้าง ไม่ได้เหรอวะเหนือ"

"เสือก! "ผมหลุดคำด่าออกไปเต็มปาก ทำเอาคนที่ได้ยินถึงกับชักสีหน้าไม่พอใจ

"มึงสองคนใจเย็นดิวะ มึงก็อย่าไปกวนตีนมันดิไอ้จอม"

"สารภาพกับกูดิเหนือว่าวันนั้นมึงทำอะไร"มันถามผมเสียงเเข็ง ถามไปก็เปล่าประโยชน์ยังไงผมก็ยังยืนยันว่าผมไม่ได้ทำ

"กูช่วยน้องมึง"ผมตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ เเต่มันทำหน้าไม่เชื่อ ถ้ากูพูดเเล้วไม่เชื่อ เเม่งจะถามหาพระเเสงอะไรวะ

"มึงช่วยหรือเป็นคนทำ"

"กูจะทำเพื่ออะไรวะ! "

"ก็เพราะกู..."

"มึงจะพูดอะไรกันเเน่" ผมเเสยะยิ้มมุมปากเเล้วมองมัน เเค่เหตุผลที่มันจะหามามัดตัวผมยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

"เเล้วใครทำ น้องกูมีปฏิกิริยาเเค่กับมึง ..สารภาพมาดีกว่าเหนือ"

ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะวันนั้นที่ผมเจอจินเธอก็อยู่ในสภาพที่ไม่สู้ดีสักเท่าไหร่ เเล้วจะให้ผมทำยังไง...ในเมื่อคนร้ายไม่ยอมปริปากออกมา

ผมก็เเค่เเพะรับบาป ...บาปหนาจากเเม่งด้วย

"ทุกอย่างก็เป็นเรื่องของเวลาที่จะพิสูจน์ความจริงใจของกู"

มันเเค่นหัวเราะออกมาเหมือนสะใจอะไรบางอย่าง

"มึงจะเกลียดกูก็ได้ จะด่า จะต่อยกู มึงไม่พอใจกูรู้ เเต่อย่ายุ่งกับน้องกู ...เขาไม่เกี่ยวอะไรด้วย"

เราต่างคนต่างจ้องจนไม่มีใครยอมละสายตาไปไหน เเล้วก็เป็นผมก่อนที่เบือนหน้าหนีมองไปทางอื่น เเละก็เป็นคนที่เดินออกมาจากสถานการณ์ตรงนั้นก่อน

"เดี๋ยวไอ้เหนือ"มันเรียกผมเอาไว้

"....." ผมเเค่หันหลังกลับไปมองเเต่ไม่ได้พูดอะไร

"เเล้วถ้ากูมีหลักฐานล่ะ"

"หลักฐานอะไรของมึง"

"หลักฐานที่ว่ามึงเป็นคนจะทำร้ายน้องกูเเล้วก็พยายามจะ..."

"ข่มขืน? กูไม่ได้ทำ กูไม่เคยคิดด้วย ทำไมมึงคิดงั้นวะ ทั้งๆ ที่กูชอบ.."

ผมเม้มริมฝีปากเเน่น ก่อนจะผ่อนปรนลมหายใจเข้าออกช้าๆ เเล้วพูดประโยคที่ทำเอาคนฟังถึงกับชะงักไปครู่นึง

"...กูเเม่งโคตรเกลียดมึงเลยว่ะ" ที่ผ่านมามันคงไม่รู้จักผมเลยจริงๆ สินะ ...เเล้วผมก็ไม่รู้จักจอมทัพคนที่ทำตัวเหลวไหลเเบบนี้ด้วย

บทก่อนหน้า
บทถัดไป