บทที่ 4 BAD JOMTUP STORY 3/1

จอมทัพ : พาร์ท

ผมหิ้วถุงขนมมาเต็มสองมือมาที่สถานที่บำบัดผู้ป่วยทางจิต ทุกครั้งที่ผมมาที่นี่มาหาน้องมัน ผมไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดเลยได้ว่ามันเจ็บปวดมากเเค่ไหน

เฮ้อ..

ตื่นเต้นทุกครั้งทีเ่ห็นประตูห้อง ใจสั่นทุกครั้งที่รู้ว่าด้านในมีคนที่ผมรักต้องเผชิญกับอุปสรรคอย่างหนักหน่วง...

"จิน" ผมเปิดประตูเเละเอ่ยทักคนตัวเล็กบนเตียง เเละก็เหมือนทุกครั้งที่เห็นผมเสียงกรีดร้องจะดังขึ้น

"กรี๊ด!!! "

"จิน! "

ผมจะก้าวเข้าไปหาเเต่เธอทำท่าหวาดกลัวเเล้วเขยิบหนีผมใหญ่ มันเลยทำให้ผมหยุดมองเธอเเล้วยิ้มบางๆ ให้เเทน รอยยิ้มที่น่ารักของเธอหายไปเหลือทิ้งไว้เเค่เพียงใบหน้าไร้ซึ่งความรู้สึก คราบน้ำตาให้ผมทรมานใจ...

ผมไม่รู้ว่านานมั๊ยกว่ารอยยิ้มเดิมจะกลับมา เเต่ผมจะรอ...

"โอเคๆ พี่ไม่เข้าไปเเล้ว ไม่ต้องกลัวนะ.."

"พี่เหนือ.."

"จินใจเย็นๆ ก่อน"

"พี่เหนือ ..พี่เหนือ! กรี๊ด!!! "

"จิน! " ผมวิ่งเข้าไปคว้าคนตัวเล็กมากอดเอาไว้ เนื้อตัวที่สั่นเทาทำเอาผมถึงกับช็อคอย่างบอกไม่ถูก จินเป็นทุกครั้งที่เห็นผม เห็นเสื้อช็อปสีเเดงของผม หรือเเม้กระทั่งได้ยินเเค่คนเรียกชื่อไอ้เหนือเธอก็เอาเเต่กรีดร้องไม่หยุด

ถ้าน้องหายผมจะซักความจริงจากปาก หรือไม่ก็เเค่คนที่ไว้ใจคายความจริงออกมา..

คนที่เคยไว้ใจต่างหาก...

"ฮึ่ก ฮือ.."

"ไม่ต้องกลัวนะจิน พี่อยู่ตรงนี้เเล้ว.."

ผมนั่งรอคุณหมอเเละผู้ช่วยกำลังจะฉีดยาให้น้องผม เป็นภาพที่ผมไม่อยากจะเห็นมากที่สุด เเต่สุดท้ายมันก็เกิดขึ้นจนได้..

"อาการน้องดีขึ้นไหมครับหมอ"

"ยังไม่ดีขึ้นเลยค่ะคุณจอม หมอว่าช่วงนี้อย่าให้มีเรื่องกระทบจิตใจเขาดีกว่าค่ะ"

"เเล้วน้องผมจะหายไหมครับ" เป็นคำถามที่ผมภาวนาให้ปาฏิหาร์ยเกิดขึ้นไวๆ คนร้ายจะได้ไม่หลุดมือสักที..

"ขึ้นอยู่กับสภาพจิตใจของน้องนะคะ เเต่หมอเชื่อว่าน้องต้องหายค่ะ"

"ครับ.. ขอบคุณครับ"

ฟู่ว..

สุดท้ายผมก็ทนเห็นภาพน้องโดนจับฉีดยาเเล้วจับขลึงไม่ไหวถึงต้องขอกลับก่อน ปล่อยให้เจ้าหน้าที่ทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป ผมคงใจไม่เเข็งพอที่จะยืนมองภาพน้องตัวเองอยู่ในสภาพเเบบนั้น

เกลียดตัวเองว่ะ ผมโคตรเกลียดที่ไม่สามารถปกป้องเธอได้..

"ไอ้เหนือ.."

ผมไล่สายตามองไอ้เหนือที่กำลังเดินเข้าไปที่ตึกของจิน บอกกี่รอบเเล้ววะว่าอย่าเสนอหน้ามาที่นี่!

"มึง"

สองขามาหยุดหน้าคนตัวเตี้ยกว่า มันมองผมเหมือนอึ้งๆ เพราะคงไม่คิดว่าจะบังเอิญมาวันเดียวกัน เเต่ผมรู้สึกโชคดีซะมากกว่าที่มาขวางมันไว้ได้ทัน

"จอม.."

"กูบอกมึงเเล้วไงว่าอย่ามาที่นี่"

"เเต่จินก็น้องกู.."

"น้องกู ..กูดูเเลได้"ผมพูดลอดไรฟัน ไม่รู้ทำไมยิ่งเจอก็ยิ่งอารมณ์ร้อน ยิ่งรู้ว่าคนในคลิปนั่นคือใครผมก็อดไม่ได้ที่จะเเสดงท่าทีเเบบนั้นออกไป

"กูมาเพราะหวังดี หยุดมองกูในเเง่ร้ายได้ละ"

"มึงอยากเห็นจินตายทั้งเป็นใช่ไหม! "ผมตวาดลั่น เเค่เห็นช็อปผมน้องมันยังหวีดร้องจนผมทนเห็นภาพไม่ได้ ถ้าเห็นหน้ามันน้องผมไม่เป็นหนักเลยเหรอวะ!

"ไอ้จอม.."

บทก่อนหน้า
บทถัดไป