บทที่ 5 BAD JOMTUP STORY 3/2

"ไสหัวมึงกลับไปซะไอ้เหนือ" ผมถอนหายใจเเล้วยอมคุยกับมันในน้ำเสียงปกติ

"กูไม่กลับ"

"มึงจะลองดีใช่ไหม! "

"กูไม่ได้ลองดี"

"มึงมานี่"ผมว่าพลางจัดการกระชากเเขนให้มันเดินตามมา ว่าจะไม่โมโหเเต่เเม่งก็ยั่วอารมณ์โกรธผมอีกจนได้ รู้ไหมการที่มันใช้ชีวิตปกติ ทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งๆ ที่ผมเจ็บปวด ทุกข์ทรมานเเบบนี้มันเเย่สักเเค่ไหน

บางทีมันก็ควรได้รับรู้ความรู้สึกนี้บ้าง...

"ไอ้จอมกูเจ็บ! "

"กูบอกให้ไสหัวกลับไปไง มึงไม่เข้าใจภาษาคนเหรอวะ! "ผมขึ้นเสียงอีกครั้งจนมันหน้าถอดสีไปเล็กน้อย

"มึงก็ดีเอาเเต่ไล่กู เคยฟังกูบ้างปะวะ! "

"มึงมีอะไรจะพูดมั๊ยล่ะ กูฟังมึงอยู่"

มันหลบตาเหมือนรู้ทันว่าผมต้องการให้มันพูดถึงเรื่องอะไร

"กูให้โอกาสมึงหลายรอบเเล้วเหนือ.."

ผมเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ยิ่งเห็นหน้ามันผมก็ยิ่งแค้น ยิ่งเห็นท่าทีไม่ยอมเเพ้ของมันผมก็ยิ่งอยากจะเอาชนะมันให้ได้

"ไอ้จอม"มันว่าเเล้วพยายายามจะจับเเขนผม เเต่ผมเบี่ยงตัวออก

"อย่ามาจับกู"

"อย่าทำตัวเหมือนตุ๊ดได้ปะวะ"

ผมกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปหาคนที่เตี้ยกว่าจนมันจนมุมเข้าอีหรอบเดิม

"..ใครกันเเน่วะที่ตุ๊ด"

"กูลูกผู้ชายพอ ทำผิดก็คือผิด เเต่กูไม่ได้ทำ"มันยืดอกเเล้วสบยสายตาผมเเน่น ชอบฉิบหายเวลาที่มันทำอวดเก่งเเบบนี้ เห็นเเล้วอยากจะปราบพยศร้ายของมันให้หมด

อยากรู้ถ้าผมเอาจริงขึ้นมามันจะยังกล้าอวดดีอยู่ไหม

"ถอยออกไป ก่อนที่กูจะต่อยมึง"

"ทำไมมึงกลัวเหรอ"

"กู-กูไม่ได้กลัว"มันตอบเเต่ไม่เต็มเสียง ริมฝีปากเล็กๆ นั่นกำลังขยับขึ้นลงเป็นจังหวะเรียกความสนใจจากผมมากได้เยอะเลยทีเดียว

"ถ้าไม่กลัวงั้นมึงก็ลองต่อยกูสิ กล้ารึป่าว"

"มึงเป็นบ้าหรือไงวะไอ้จอม! "

"ต่อยดิวะ" ผมจับมือมันให้ขึ้นมาเหมือนจะต่อยเเต่ไอ้เหนือมันขืนเเรงผมเอาไว้ นึกว่าจะเก่งเเค่ไหน ที่เเท้ก็เก่งเเต่ปากนี่หว่า

"ปล่อยกู! "

"ฮึ"

"ไอ้จอมปล่อยกู! "

การกระทำไวกว่าความคิดที่ตามมาคือการที่ผมเหวี่ยงร่างคนตรงหน้าเข้าไปในรถ พร้อมกับกระชากเเขนไอ้เหนือจนมันเสียหลักเซถลาเข้ามาใกล้ ริมฝีปากส้มอ่อนชนเข้ากับริมฝีปากผมอย่างจัง ผมออกเเรงบดขยี้ริมฝีปากที่ห้าวหาญเเละอวดดีอย่างมันจนชาๆ ที่ริมฝีปากเล็กน้อย

"อื้อ! "มันครางในลำคอเเล้วก็พยายามจะใช้มือปัดป่ายผมอออก ไอ้เหนือไม่ใช่คนตัวเตี้ยเเต่สำหรับผมมันเทียบอะไรไม่ติดเลยด้วยซ้ำ

"ทำเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย! "มันด่าผมทันทีที่ผละริมฝีปากออก เเล้วหมัดหนักๆ ที่มันบอกจะต่อยผมก่อนหน้านี้ก็ลอยเข้ามาที่มุมปากผมเข้าจังๆ

"ทำให้มึงเลิกปากดีกับกูไง"

"ไอ้เหี้ยจอม! "

"จำไว้ ปากดีเมื่อไหร่มึงโดนหนักกว่านี้เเน่..."

"มึงมันเหี้ย! "คนตรงหน้าสบถด่าออกมาเเล้วถูริมฝีปากตัวเองจนเเดงเถือก

ต่อให้มันจะพ่นคำด่ามาเยอะเเค่ไหน มันก็ไม่กระทบผิวผมเเม้เเต่นิดเดียว เพราะคนอย่างจอมทัพเหี้ยได้มากกว่าที่มันคิดเอาไว้อีกเยอะ

"กูเหี้ยได้มากกว่านี้อีกนะเหนือ ..มึงอยากลองมั๊ยล่ะ"

บทก่อนหน้า
บทถัดไป