บทที่ 9 BAD JOMTUP STORY 5/2
"กูรู้ว่าทำไมมันไม่มา เเต่เเค่อยากถามมึงว่ามึงจะห่วงมันหรือเปล่า"ไม่พูดเปล่าไอ้เดย์มันยังเดินมาหยุดตรงหน้าผมเเล้วยิ้มเเบบมีเลศนัยอีกต่างหาก
"เเล้วทำไมกูต้องห่วงมันอ่ะ ไม่ใช่พ่อกูซะหน่อย"
"มึงว่ามันเปลี่ยนไปป่ะล่ะ" คำถามของมันทำเอาผมอึ้งไปพักนึง เปลี่ยนดิ... เปลี่ยนไปเยอะมากด้วย บางครั้งผมก็คิดว่าเราสองคนเคยรู้จักกันจริงๆ เหรอวะด้วยซ้ำ
"อืม"
"อืมเเล้ว? "
"เเล้วกูจะไปรู้หรือไง"ผมบอกปัด ก่อนจะเก็บของใส่กระเป๋าตัวเองเเล้วลุกขึ้น เเต่ไอ้เดย์มันรั้งเเขนผมเอาไว้ซะก่อน
"มันเปลี่ยนก็เพราะมึงไงเหนือ"
ผมหยุดเเล้วฟังมันพูดประโยคถัดไป ไอ้เดย์มันอาจจะเหมือนคนที่ดูไม่ค่อยสนโลกเท่าไหร่ เเต่มันเป็นคนที่เก็บรายละเอียดเพื่อนได้ดีมากเช่นกัน
"เเล้วก็คงมีเเค่มึงที่เปลี่ยนมันได้ ..อย่าให้เรื่องมันเเย่ไปมากกว่านี้เลยว่ะเชื่อกู"
คอนโดจอมทัพ
ผมต้องบ้าไปเเล้วเเน่ๆ ที่ยอมถ่อสังขารมาหาไอ้จอมมันก่อนเเบบนี้ เเถมยังซื้อข้าวต้มเจ้าอร่อยมาฝากมันอีกต่างหาก ..อืม ผมคงเสียสติไปเเล้วเเน่ๆ
นี่ใช้น้ำเหนือปะวะเนี่ย!
ก๊อก ก๊อก!
ผมยกมือขึ้นเคาะประตู ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาเเรงๆ สักพักคนด้านในก็ออกมาเปิดให้ในสภาพที่เปลือยท่อนบน ผมยุ่งเหมือนคนพึ่งตื่น
มันไม่ได้พูดอะไร เเค่เห็นหน้าผมมันก็เอาเเต่ถอนหายใจใส่อยู่นั่นเเหละ คนไม่ใช่ถังขยะนะเว้ย!
"กู..ซื้อข้าวต้มมาฝาก ปากมึงคงยังไม่หายดี"ผมบอกเเล้วชูถุงในมือให้มันดู ใบหน้ามันยังฟกช้ำอยู่คงอ้าปากกว้างไม่ได้แน่ เเต่เเปลกทำไมปากเก่งกับผมเหลือเกิน
"กูไม่กิน"มันตอบกลับ ทำท่าจะปิดประตูใส่เเต่ผมเอาตัวเข้าไปขวางไว้
"เเต่กูตั้งใจซื้อมาให้เลยนะเว้ย มึงจะไม่ลองหน่อยเหรอ"
"อย่ามายุ่งกับกู" ตอนเเรกก็ว่าจะไม่กวนตีนใส่มันเเล้วนะ เเต่เเม่งดื้อด้านเอง ไม่ยอมฟังคนอื่นเขามั่งเลยหรือไง ทิฐิสูงฉิบหาย
"เเต่กูต้องยุ่ง"ผมยืนกรานเสียงเเข็งเเล้วจับเเขนมันเอาไว้
"ปล่อย"
"กูไม่ปล่อย"
"มึงจะเอายังไง" มันเริ่มใส่อารมณ์ดูจากเรียวคิ้วนั่นก็รู้ ผมก็กลัวมันนะถ้าเกิดมันทำอะไรบ้าๆ เหมือนครั้งนั้นผมจะทำยังไง..
"ถ้ามึงบริสุทธิ์ใจมึงจะเอาเเต่หนีหน้ามันทำไมวะเหนือ"
"ยิ่งมึงหนี มันก็จะไล่ต้อนจนมึงจนมุม"
"ไอ้จอมมันยอมเเพ้ใครเป็นที่ไหน ..เเต่พอเป็นมึงกูเห็นมันยอมตลอด"
"สักตั้งเว้ยเพื่อน! "
ผมเหลือบตามองพื้นทันทีที่นึกถึงคำพูดของไอ้เดย์ มันก็จริงอย่างที่มันพูดที่ผ่านมาผมเองก็เอาเเต่หนีมันตลอด ผมก็ได้เเต่พูดว่าไม่ได้ทำทั้งๆ ที่ไม่เคยพิสูจน์เลย
"มึงเเค่กินข้าวต้มที่กูซื้อมาก็พอ"
"กูบอกว่ากูไม่กินเเล้วก็ปล่อยกูได้ละ"มันว่าเสียงเเข็ง เเต่เเทนที่ครั้งนี้ผมจะยอมปล่อยเเล้วหันหลังเหมือนครั้งก่อนๆ ที่ผ่านมา
ถ้าไม่ลองสักตั้งผมก็คงต้องหนีหน้ามันไปเรื่อยๆ เเน่...
"ครั้งนี้กูจะไม่ปล่อยมึงเเล้วจอม ได้ยินชัดไหม.."
