บทที่ 15 หนีไม่รอด

ภายในห้องทำงานของเอริค

เขานั่งพิงตัวเอนหลังอยู่บนเก้าอี้หนังสีดำ เรียวนิ้วชี้เคาะลงเบา ๆ บนโต๊ะทำงาน ทว่าสายตาคมกริบจ้องมองไปที่โน๊ตบุ๊คที่ตอนนี้ปรากฏเป็นภาพของสโนว์กำลังวิ่งตรงไปที่ห้องแต่งตัวของพนักงาน

“ตามไหมครับเฮีย!”

“ไม่ต้อง! เธอไปไม่ไหนไม่รอดหรอก ฮึ่ม! ยายตัวแสบ!” เขากัดฟันกรอดก่อนคำรามเสียงล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ