บทที่ 30 ปากดี NC+

"แต่อะไร...ไม่แต่สิคะ"

ใช่...คำว่าแต่ของเอริคน่ากลัวที่สุด สโนว์กลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อนึกสังหรณ์ใจอะไรแปลกๆ

"แต่...เธอต้องทำมันให้สงบก่อน ไม่งั้นฉันไม่ปล่อยเธอไปแน่"

นั่นไง...ว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้ สโนว์หน้าง้ำบอกไปแล้วว่าไม่ไหว ไม่ไหว เขาก็ยัง

"คือตรงนั้น...มันยัง...เอ่อ...เจ็บ" น่าอายชะมัดที่เธอต้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ