บทที่ 55 ระเบียง

เอริคพ่นลมหายใจออกมาอย่างเซ็ง ๆ ในขณะที่สโนว์ถอนอย่างหายใจโล่งอก เธอรีบเบี่ยงตัวลงจากที่นอนไปอีกฝั่ง เพราะถ้าขืนนอนรออยู่ในสภาพแบบนี้ไม่ได้แน่ สโนว์รีบมองซ้ายมองขวาเพราะไม่รู้จะเอาตัวเองอยู่ตรงไหนที่ไม่ใช่บนเตียงนอน ถึงจะรู้สึกวูบวาบไม่น้อยจากที่โดนปลุกเร้าด้วยปลายนิ้วที่โต๊ะอาหารเมื่อครู่

“คะ คือที...