บทที่ 8 คุณเป็นมาเฟียเหรอ
“ฉะ ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”
กึก…
ไม่ใช่เสียงของสโนว์ แต่เป็นเสียงของนัชชาที่พูดขึ้นมาก่อน ทำให้สโนว์ได้แต่อ้าปากค้าง เพราะอยู่ ๆ นัชชาก็พูดจบแล้วเดินออกไปอย่างรีบร้อน ซึ่งสโนว์เดาเอาว่านัชชาคงจะกลัวพวกมาเฟียจนฉี่จะราดเหมือนกับเธอ
ทำไงละทีนี้ เมื่ออยู่ ๆ เพื่อนชิ่งหนีไปเข้าห้องน้ำก่อน ครั้นจะตามไปสองคนก็ใช่ที่ หัวใจตอนนี้เต้นดังยิ่งกว่ากลองรบ ใครจะไปคิดว่าคนที่เธอเพิ่งว่าเขาเมื่อเย็นนี้ จะมานั่งอยู่ตรงนี้ได้
นับตั้งแต่เอริคเดินเข้ามากับน้องชาย บรรยากาศในห้องวีไอพีที่เย็นยะเยือกอยู่แล้ว กลับทวีอุณหภูมิที่ให้เย็นหนักเข้าไปกว่าเดิมอีก
แถมนัชชาเพื่อนที่เพิ่งร่วมงานกันวันแรกก็ดันหายไปเข้าห้องน้ำ และอีกไม่กี่นาทีต่อมาเตชินน้องชายคุณเอริคก็เดินออกไปไหนไม่รู้ด้วยอีกคน
สโนว์เริ่มทำตัวไม่ถูก เธอเงยหน้าขึ้นมามองแวบหนึ่งเห็นดวงตาคมกริบของเอริคชายที่เธอยังเข้าใจว่าเขาคือเจ้าหนี้เธอนั่งไขว่ห้างที่เก้าอี้โซฟากำลังมองตรงมาที่เธอ ทำให้สโนว์ต้องก้มหน้างุดลงอีกครั้ง เธอรีบจับผมยาว ๆ ของตัวเองมาปิดหน้า จนแทบมองไม่เห็นดวงตา
“สโนว์เอาเหล้ามาเพิ่มหน่อย อ๊ะ ตาเถร!” รุ่นพี่ใบชาที่กำลังนั่งอยู่หันไปหาสโนว์ถึงกับเอามือทาบอกด้วยความตกใจ เพราะนอกจากไฟที่ค่อนข้างสลัว สโนว์ยังยืนก้มหน้านิ่งในสภาพผมปรกหน้าอยู่ที่โต๊ะชงเหล้า
“ละ หล่อนทำอะไรนะ! บ้าชะมัดตกใจหมด”
และเพราะเสียงเอ็ดของใบชา ทำให้ทุกสายตาหันกลับมามองที่สโนว์เป็นตาเดียว ส่วนสโนว์เองไม่ต้องพูดถึงนอกจากไม่กล้าเงยหน้ายังแทบอยากจะหายตัวได้ในทันที เธอไม่คิดว่ามาก่อนว่าต้องมาเจอเจ้าหนี้ของตัวเองในสภาพที่เขาดูคล้ายกับมาเฟียจอมโหดแบบในหนังอย่างตอนนี้
“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร!” เสียงเข้มของเอริคเอ่ยขึ้นทำลายความสนใจของทุกคนที่มองมาที่สโนว์อยู่ให้หันกลับมามองที่เขาแทน
“เด็กใหม่ค่ะเฮียมาทำงานวันนี้วันแรก” ใบชารีบตอบแทน
“สภาพแบบนี้ ใครให้รับมาทำงาน!”
กึก…หมอนี่ปากเสียมาตั้งแต่เกิดหรือไงนะ
สโนว์ได้แต่เม้มปากแน่นด้วยความโมโหที่โดนเอริคสบประมาท แต่กระนั้นพอนึกถึงที่ว่าก่อนหน้านี้เมื่อตอนเย็นตัวเองเพิ่งเป็นฝ่ายตะโกนว่าเขา หน้าก็ถอดสีขึ้นมาอย่างอัติโนมัติ
ตอนที่เธอตะโกนด่าเขา บางทีเขาอาจไม่ได้ยินก็ได้ ไม่งั้นคงโดนฆ่าตายไปแล้วตั้งแต่ตอนนั้น
อ่า…ว่าแต่ แล้วทำไมเขาถึงมาที่นี่ได้ตั้งแต่ผับยังไม่เปิด…
“มานี่ซิ!”
เฮือก! เสียงดุของเอริค เรียกสโนว์ให้หลุดออกจากภวังค์ที่กำลังคิดอะไรไปทั่ว ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองหน้าเขาด้วยความตกใจ ส่วนเอริคก็หรี่ตามองเธอเหมือนจะคุ้น ๆ หน้า
ด้วยความที่สโนว์เอาผมปรกหน้า แถมยังอยู่ในชุดรัดรูปสีแดงที่ตัดกับผิวขาวโอโม่ ทำให้มองเห็นหุ่นที่ซ่อนรูปของเธอได้ชัดเจนกว่าตอนใส่เสื้อยืด ที่สำคัญผมที่เคยมัดเรียบตึงก็ถูกปล่อยยาวลงมาแถมยังถูกดัดเป็นลอนอ่อน ๆ ดูน่ารัก ซึ่งเขาเองก็ไม่คิดว่าเป็นเธอ
“เฮียเรียกก็รีบมาหาเฮียสิ” ใบชาทำเสียงดุเมื่อเห็นว่าสโนว์ยังยืนค้างอยู่ที่เดิม
“หา อ่า ค่ะ ค่ะ” สโนว์ก้มหน้าก้มตาเดินตัวลีบตรงไปหาเอริคทั้งที่ใจตุ้ม ๆ ต้อม ๆ
แต่สุดท้ายเพราะความซุ่มซ่ามและไม่ชินกับส้นสูงแถมผมยังปิดหน้าปิดตา ทำให้เมื่อใกล้จะถึงตัวเอริค สโนว์ดันสะดุดกับขาตัวเองจนหน้าคะมำถลาเข้าไปหาเอริคที่นั่งอยู่
ถ้า…ถลาแล้วไปซบที่อกของเขา หรือแค่ล้มแล้วไปนั่งตักเหมือนซีรีส์เกาหลีก็คงดี แต่สโนว์ดันถลาแล้วเอาหน้าลงไปเหมาะเจาะตรงหว่างขาของ เอริคที่เพิ่งเอาขาลงจากการนั่งไขว่ห้างอย่างพอดิบพอดี!
อุก!!
“ว้ายยย!”
“ธะ เธอ!”
เอริคกัดฟันกรอดเพราะพยายามเก็บอาการจุกเอาไว้ เมื่อใบหน้าของสโนว์ที่กระแทกแล้วดันไปฝังอยู่ที่ตรงนั้น
อ่า…ตะ ตรงนี้มัน
เธอรีบเงยหน้าออกมาจากหว่างขาของเขาด้วยอาการลนลาน
“คือ ขะ ขอโทษค่ะ คือหนูไม่ตั้งใจ คะ มาเฟียอย่างคุณอย่าเพิ่งสั่งฆ่าหนูเลยนะคะ”
สโนว์รีบดันตัวออกมานั่งก้มหน้าพร้อมคุกเข่าขอโทษ ก็ถ้าผู้ชายตรงหน้าเป็นมาเฟียจริงอย่างที่เธอคิด แล้วเธอทำให้เขาเจ็บตัวแบบนี้เขาคงสั่งให้คนฆ่าตัดคอเธอแน่ๆ
“มาเฟีย?”
“คะ ก็คุณเป็นมาเฟียไม่ใช่เหรอ”
สโนว์เผลอเงยหน้าไปตอบอย่างลืมตัว ทำให้สบกับสายตาคมคู่นั้น และเพราะผมที่เปิดออกจากใบหน้าทำให้เอริคจำเธอได้ทันที
“นะ นี่ เธอเองเหรอ ยายเด็กนั่น!”
เอริคหรี่ตาเล็กน้อยอย่างไม่เชื่อสายตา เพราะไม่คิดว่าเด็กกะโปโลที่ยืนตะโกนด่าเขาเมื่อเย็นนี้ จะมาแต่งตัวแล้วเปลี่ยนเป็นคนละคนแบบนี้ ที่สำคัญหน้าอกหน้าใจของคนที่นั่งคุกเข่าอยู่ด้านล่างมองลงมาเห็นขนาดแล้ว แทบไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นคนเดียวกัน
“คะคือ คุณอย่าเพิ่งสั่งฆ่าหนูเลยนะคะ คือหนูยังเรียนหนังสือไม่จบเลย หนูขอโทษจริง ๆ นะคะ ขอโทษที่เมื่อวานไม่รู้ว่าคุณเป็นมาเฟีย หนูขอโทษที่เตะกล่องดวงใจคุณ หนูขอโทษที่ขับรถชนคุณ หนูขอโทษที่บังอาจไปสั่งสอนคุณ ว่าคุณไม่มีมารยาท แล้วก็เมื่อกี้ ที่ ที่…ทำให้คุณจุก”
สโนว์ร่างยาวด้วยความกลัว แต่คนร่วมโต๊ะกำลังแอบกลั้นขำที่สโนว์ทำร้ายร่างกายเฮียเอริคหลายคดี โดยเฉพาะคดีที่ทำให้เขา จุก!
“ถ้าเธอไม่หยุดพล่าม ฉันจะตัดลิ้นเธอ!”
“ห๊ะ…คุณเป็นมาเฟียแบบในหนังจริงๆ ด้วย”
