บทที่ 9 ชงเหล้า

สโนว์รีบเอามือปิดปาก “

“นี่เธอดูหนังมากเกินไปหรือเปล่า!”

“อ้าว ก็ดูคุณแต่งตัวด้วยสูทเต็มยศแบบนี้ แถมมีคนเดินตามหลังมาเป็นโขยง ไม่ใช่มาเฟียแล้วเป็นอะไรล่ะคะ”

เอริคพ่นลมหายใจออกมาอย่างหัวเสีย เพราะขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงกับเด็กพูดมากแบบสโนว์

“เฮียเป็นนักธุรกิจ เป็นเจ้าของผับแองเจิลที่มีสาขาทั่วประเทศและในเอเชีย เธอเอาอะไรมาพูดว่าเฮียเป็นมาเฟีย” เสียงชายอีกคนพูดขึ้น

“ก็คนดี ๆ คงไม่ทำธุรกิจแบบนี้หรอกค่ะ จะมีก็แต่มาเฟีย อุฟ ขะ ขอโทษค่ะ” สโนว์รู้ตัวว่าพูดมากเมื่อเจอสายตาดุของเอริค ก่อนจะนึกขึ้นได้

-ห๊ะ…เขาเป็นเจ้าของผับแองเจิล งั้นเขาก็คือเจ้านายของเธอสิ! ขะ เขาจะไล่เธอออกไหมนะ!-

“เธอนี่มันน่ารำคาญจริง ๆ จะมาชงเหล้าก็มาชงสิ ขึ้นมานั่งนี่! นั่งตรงพื้นอยู่ได้”

“ค่ะ ค่ะ” สโนว์รีบลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว แต่เพราะขาของเธอยังคงเคล็ดจากการสะดุดล้มเมื่อกี้ พอยืนขึ้นเร็ว ๆ ทำให้เสียการทรงตัวแล้วล้มไปอีกครั้ง

“อ๊ะ ว๊าย!”

แต่คราวนี้น่าอายกว่ารอบแรก เพราะหนนี้เธอยืนอยู่ข้างเขา ไม่ใช่เป็นการถลาล้มแล้วเอาใบหน้าไปซบที่ตักเขาอย่างก่อนหน้านี้ หน้าอกนิ่ม ๆ ของสโนว์เลยชนกับใบหน้าเอริค อย่างที่เขาเองก็ไม่ทันตั้งตัว แต่กระนั้นตามสัญชาตญาณสองมือของเอริคก็โอบรับร่างเล็กที่เพิ่งล้มลงมา แต่คราวนี้ฝ่ามือไปจับอยู่ตรงก้นนุ่ม ๆ ของสโนว์แทน

กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวสโนว์กับหน้าอกนิ่มหยุ่น ที่แนบอยู่บนใบหน้า ทำให้เอริครู้สึกถึงบางอย่างที่อยู่ ๆ ก็เหมือนจะปวดหนึบขึ้นมากะทันหัน

“ฮึ่ม!!”

“ว๊าย! ขะ ขอโทษค่ะ”

สโนว์รีบดันตัวออกห่างอีกครั้งเพราะความอายจนเกือบล้มไปข้างหลัง ดีว่าเอริคไหวตัวทันในรอบนี้ เขาเลยรีบดึงแขนเธอกลับมาก่อนจะฉุดเธอให้นั่งลงข้าง ๆ เขา ส่วนหนึ่งเพราะกลัวว่าสโนว์จะเผลอทำอะไรซุ่มซ่ามจนน่าขายหน้ามากไปกว่านี้

ที่แน่ ๆ ในตอนนี้ สายตาของทุกคนที่ร่วมโต๊ะกำลังมองมาที่เธอ เพราะไม่รู้ว่าสโนว์จะโดนลงโทษอะไรบ้าง

เสียงพ่นลมหายใจแรง ๆ จากเอริคดังขึ้นอีกรอบ กอดที่เขาจะกอดอกแล้วยกขาขึ้นมาไขว่ห้างอีกครั้ง

“หึ อย่าบอกนะว่าที่เธอมาทำงานนี้เพราะจะหาเงินมาจ่ายหนี้ให้ฉัน” เอริคเค้นเสียงพูดออกมาแต่ตั้งใจจะให้ได้ยินแค่สองคน

“นะ หนู คือ…”

“หรือเธอตั้งใจจะมาตามมาอ่อยฉันกันแน่”

“นะ หนูเนี่ยเหรอคะ จะอ่อยคุณ!” สโนว์รีบเงยหน้าขึ้นไปเถียง แต่พอเห็นใบหน้าคมของเขาที่มองลงมา เธอถึงได้รู้ว่าเขากำลังมองไล่ลงมาที่หน้าอกอยู่

สโนว์รีบดึงเสื้อเกาะอกให้สูงขึ้น ก่อนจะก้มหน้าหลบสายตาคมกริบของเขา ทว่าสายตาเจ้ากรรมของเธอสิ พอก้มหน้าหนีดันเผลอมองลงไปที่หน้าตักของเขาอีก

อึก…

นึกถึงตอนใบหน้าตัวเองฝังอยู่ตรงบางส่วนบนหน้าตักของเขา กับตอนที่ใบหน้าเขาฝังอยู่ที่หน้าอกตัวเอง อยู่ ๆ ใบหน้าก็เห่อร้อนออกมาจนไม่กล้าเถียงต่อ

“สบายใจได้ เธออ่อยฉันไม่สำเร็จหรอกเพราะฉันไม่ชอบกินเด็ก!”

เอริคพูดค้างเอาไว้ก่อนจะไล่สายตามองสโนว์ที่นั่งตัวลีบอยู่ข้างเขา

“โดยเฉพาะเด็กพูดมากแบบเธอ น่ารำคาญ!”

ง่า…ผู้ชายคนนี้เกิดมาเพื่อมีหน้าตาหล่อ แต่ปากเสียอย่างเดียวหรือไงนะ

ไม่ทันที่สโนว์จะโต้ตอบอะไร นัชชาก็เดินกลับมาด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนัก ก่อนที่เธอจะเห็นนัชชายอมนั่งลงที่ผู้ชายหน้าหล่อตรงหัวมุมที่ยังไม่มีใครนั่งอยู่ ซึ่งห่างกันไม่ถึงห้านาทีเตชินก็เดินกลับมาด้วยอีกคน แต่ขนาบข้างมาน้องแนนที่เดินตีคู่คลอเคลียกันไม่ยอมห่าง

เอริคหลี่ตามองอาการของนัชชาที่นั่งหน้างอ พอ ๆ กับน้องชายที่เพิ่งนั่งลงด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ ก็รู้สึกเหมือนจะเห็นอะไรสนุก ๆ ดูอีกแล้ว

“หึ ชงเหล้าให้ฉันซิ” เอริคเอ่ยโดยไม่ได้หันมามองหน้าสโนว์ ส่วนสโนว์ก็ประหม่าจนเทแต่เหล้าเพียว ๆ ส่งไปให้เขา

“นะ นี่ค่ะ”

เขาคว้าแก้วเหล้ายกขึ้นดื่มอึกหนึ่ง ก่อนจะหันมามองดุที่สโนว์

“นี่เธอคิดจะมอมเหล้าฉัน?”

“หา…คะ? เปล่านะคะ หนูก็แค่ชงเหล้าธรรมดา”

“ธรรมดา! งั้นลองกินแก้วนี้ให้หมดสิ”

“หา…แก้วของคุณเนี่ยนะคะ”

“ใช่ แล้วไปเอาแก้วใหม่มาให้ฉัน ส่วนแก้วนี้เธอชงเข้มเกินไป เพราะงั้นรับผิดชอบด้วยการดื่มแก้วนี้ให้หมด ไม่งั้นฉันจะไล่เธอออก!”

“ห๊ะ…ไล่ออก ไล่ออกแล้วหนูจะเอาเงินไหนไปจ่ายค่าซ่อมรถคุณ”

“ไม่รู้ ไม่เกี่ยวกับฉัน จะดื่มหรือไม่ดื่ม!”

“ดะ ดื่มค่ะ”

ถามได้ เธอเลือกได้หรือไงกัน แค่เขาไม่ใช่มาเฟียแล้วฆ่าเธอหมกป่าหรือตัดลิ้นก็ดีเท่าไหร่แล้ว แต่…ให้ตายเถอะเหล้าเพียว ๆ เต็มแก้ว

-จะไหวไหมเนี่ย-

สโนว์มองแก้วเหล้าในมืออย่างลังเล

“อย่าบอกนะว่า มาสมัครเป็นเด็กชงเหล้าแต่ดื่มเหล้าไม่เป็น!” เอริคเหลือบตามองสโนว์ที่เอาแต่มองแก้วในมือ

“ทะ ทำไมจะไม่เป็นคะ แค่นี้เอง”

อึก…อึก…อึก…

แค่ก แค่ก

เพราะดื่มเร็วไปหน่อยทำให้ปรับตัวกับความขมของเหล้าไม่ทัน สโนว์เลยสำลักจนน้ำหูน้ำตาไหล เธอเงยหน้าขึ้นมามองเอริคอีกครั้งที่กำลังทำสายตาดุใส่เธอ

“เด็กชงเหล้า แต่ดื่มเหล้าไม่เป็น?”

“เมื่อกี้แค่ดื่มเร็วไปหน่อยเลยสำลักค่ะ ไม่ต้องหาเรื่องรีบไล่หนูออกนักหรอก”

สโนว์ไม่วายเถียง ก่อนจะดื่มเหล้าลงไปอีกครั้งแต่หนนี้เธอระวังไม่ให้สำลักแบบเดิมอีก

อ่า…ร้อน ๆ คอแฮะ

บทก่อนหน้า
บทถัดไป