บทที่ 2 บทที่ 1 สาวชงเหล้า
บทที่ 1 สาวชงเหล้า
15:20PM
สายฟ้าและยูริเดินคุยกันมาตามทางเดินวางด้วยอิฐบล็อกประสานปูเป็นทางยาวมาจนถึงหน้ามหาวิทยาลัย ในมือเธอทั้งสองต่างก็ถือไอศกรีมคนละอัน
"อื้อ..พรุ่งนี้บ้านเรามีงานปาร์ตี้นะ แกต้องไปด้วยนะยู" สายฟ้าเอ่ยชวนเพื่อนเสียงหวาน พลางตวัดลิ้นเลียไอศกรีมด้วยความเอร็ดอร่อย ยูริทำหน้าลำบากใจเธอก็มีงานพิเศษทำเพราะช่วงนี้เธอไปช่วยน้าชายชงเหล้าที่บาร์
"แก..ฉันว่าฉันไม่ว่างหรอก ฉันติดงานที่ร้านเหล้า" ยูริปฏิเสธเพื่อนเสียงอ่อน ก่อนที่เธอจะเดินห่างจากสายฟ้าไปขึ้นรถเมื่อพ่อมารับ "ไม่รู้แหละ พรุ่งนี้ตอนเย็นต้องเห็นแกที่บ้านในชุดว่ายน้ำ!" สายฟ้าป้องปากตะโกนตามหลังในตอนที่ยูริกำลังจะปิดประตู ทำให้พ่อเธอได้ยินชัดทุกประโยค
"เอ่อ..ป๊าคือสายฟ้าชวนหนูไปงานปาร์ตี้ที่บ้านเธออ่ะ พรุ่งนี้หนูหยุดงานที่ร้านเหล้าได้ไหมคะ" สิ้นประโยคคำถามเธอก็ก้มหน้างุดเมื่อเห็นพ่อตัวเองเงียบไป เสียงถอนหายใจของสุเมธดังขึ้นเบาๆ เขายกยิ้มมุมปากแล้วยกมือขึ้นมายีผมลูกสาวเบาๆ
"ชีวิตเป็นของหนู ป๊าไม่ว่าอะไรหรอกเดี๋ยวป๊าบอกน้าให้เอง" ยูริยิ่งทำหน้าลำบากใจเข้าไปอีกเมื่อได้ฟังสิ่งที่พ่อบอก เธอไม่อยากให้เสียงานจริงๆ ด้วยเพราะงานที่ร้านเหล้าตอนนี้กำลังขาดแคลนคนงาน
"แต่ป๊า..."
"ไม่เป็นไรหรอก หยุดงานวันเดียวไม่เห็นเป็นไรเลย อีกอย่างน้าเขาก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย" เด็กสาวคลี่ยิ้มบางๆมองพ่อตัวเอง เธอไม่อยากทำให้เสียระบบจริงๆ แต่ก็นานๆทีนี่..
"งั้นวันนี้ป๊าไปส่งหนูที่ร้านเหล้าของน้าด้วยนะคะ ยังไงน้าก็ให้เงินหนูกินขนม" สุเมธยิ้มกริ่มเอ็นดูกับความขยันของลูกสาว
@ร้านเหล้า
ร้านเหล้าสไตล์ลอฟท์ ตกแต่งด้วยไฟสีนวลให้ความสว่างไสว และยังมีถังไม้โอ๊คตั้งเป็นโต๊ะ เคาน์เตอร์บาร์จัดแต่งด้วยปูดิบผสมไม้สักสีทอง ด้านบนปูด้วยกระเบื้องหินอ่อนสีดำแตกลายสวยงาม บวกกับเก้าอี้ตัวสูงสำหรับลูกค้าที่ชอบนั่งดื่มหน้าบาร์ และยังมีเหล้าหลายประเภทและไวน์ชั้นดีพร้อมเสิร์ฟลูกค้า
"วันนี้มาเปิดร้านช่วยน้ารึไงยู?" น้าชายเย้าหยอกหลานสาวเสียงเข้มเมื่อเห็นยูริยังอยู่ในชุดนักศึกษา เธอยิ้มตอบน้อยๆแล้วรีบเดินไปหลังร้านเพื่อเอาของเก็บและเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อย
ยูริหยิบชุดพนักงานขึ้นมาสวมใส่ เสื้อเชิ้ตแขนยาวลู่ไปกับแขนเรียวยาว เธอติดกระดุมจนหมดทุกเม็ด และสวมใส่เสื้อกั๊กสีดำผ้ามันเงาทับอีกชั้น จากนั้นก็หยิบโบว์สีดำมาติดที่คอเสื้อ เด็กสาวรวบผมมัดเป็นทรงหางม้า
เธอยืนหมุนตัวสำรวจความเรียบร้อยหลังจากแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วอยู่หน้ากระจกห้องน้ำที่อยู่ในห้องแต่งตัว
"ทำงานที่เรารักดีกว่า~" ทุกครั้งที่เธอแต่งตัวเสร็จเธอก็มักจะยิ้มกว้างๆให้กับตัวเองผ่านกระจกเงา เพื่อเรียกกำลังใจในการทำงาน ด้วยเพราะเธอต้องประจำอยู่หน้าบาร์ เลยต้องเจอกับลูกค้าหลากหลายบุคลิกและนิสัย
"น้าไม่ต้องเดี๋ยวหนูเปิดร้านให้เอง" เธอรีบกุลีกุจอเดินมาหยิบกระดาษดำที่เขียนเมนูไปไว้หน้าร้านแล้วรีบเดินเข้ามาช่วยน้าชายจัดแจงเก้าอี้และดูความเรียบร้อยเมื่อใกล้เวลาเปิดร้านแล้ว
"ขยันแบบนี้น้าจะเพิ่มเงินเดือนให้เท่าตัวเลย" ยูริยิ้มหวานน้อมรับคำจากน้าชาย เธอหยิบผ้ากันเปื้อนมาผูกที่เอวคอดแล้วเดินไปยืนประจำการอยู่บาร์เหล้า ในระหว่างนั้นก็เตรียมของไปด้วย
"น้าศักดิ์วันนี้เปิดเพลงคลาสสิคหน่อยนะ เบื่อจะฟังเพลงสากลปัจจุบันแล้วอ่ะ" เธอชะโงกหน้าร้องบอกน้าชายเมื่อเห็นเขากำลังง่วนอยู่กับกับเครื่องเสียงที่ทางร้านติดตั้งเพื่อเปิดให้ลูกค้าฟังจะได้เคลิบเคลิ้มกับการดื่ม
20:40PM
กริ๊ง~
เสียงกระดิ่งที่แขวนอยู่เหนือบานประตูร้านดังขึ้นเมื่อมีคนเปิดเข้ามา ยูริยิ้มแย้มพร้อมกับก้มศีรษะเล็กน้อยเป็นการทักทายลูกค้า
ชายหนุ่มเดินไปนั่งที่เก้าอี้หน้าบาร์ตรงริมสุดด้านในโดยที่เขาเมินเฉยต่อยูริที่ยิ้มค้างเติ่งมองเขาอยู่
"ลูกค้ารับเป็นไวน์หรือเหล้าดีคะ" เธอถามเสียงหวานอย่างนอบน้อม ทว่าคนโดนถามกลับเงียบขรึมไม่สั่งอะไร ใบหน้าหล่อเหลาถูกบดบังด้วยหน้ากากสีดำและหมวกแก๊ปสีดำ เสื้อโค๊ทหนังสีดำสนิท เมื่อเห็นแบบนั้นยูริก็ไม่ถามเซ้าซี้ลูกค้ามาก เธอหันกลับมารินน้ำเปล่าใส่แก้วแล้วเลื่อนไปตรงหน้าลูกค้า
"เอาเตกีล่าผสมไซรัป" นานหลายนาทีที่เขาเงียบไป และในตอนที่ยูริกำลังจะหันไปรับลูกค้าอีกคนเขาก็ขยับปากสั่งเหล้า
"รอสักครู่นะคะ" ยูริตอบกลับเสียงหวานพร้อมกับผสมเครื่องดื่มให้ชายหนุ่มเจ้าของเสียงทุ้มเมื่อสักครู่ทันที เธอเหลือบตามองเขาเป็นระยะ ด้วยมุมที่เขานั่งเป็นมุมที่แสงไฟส่องไม่ถึง เลยดูสลัวๆมองไม่ค่อยชัดเท่าไหร่
"ได้แล้วค่ะ" เธอวางแก้มเหล้าทรงสูงลงข้างมือชายหนุ่มพร้อมกับเสิร์ฟมะนาวหันเป็นชิ้นๆใส่จานให้เขาด้วย
"น้อง! ของพี่เอาเตกีล่าเพียวๆ" เสียงห้วนๆดังขึ้นเชิงประชด ชายหนุ่มเจ้าของเสียงเหลือบตามองคนข้างๆอย่างเหยียดๆ จากนั้นก็หันมายิ้มให้ยูริ เขามองเธอด้วยแววตากะลิ้มกะเหลี่ยพร้อมเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้ม
"เตกีล่าได้แล้วค่ะ..อ๊ะ!!" ยูริรีบถกมือกลับอย่างเร็วเมื่อถูกชายหนุ่มจับไว้ เธอมองคนตรงหน้าด้วยสายตาไม่พอใจนัก ก่อนจะหาอะไรทำไปพลางๆเพื่อหลบเลี่ยงลูกค้าประเภทนี้เหมือนที่เคยทำมา
"ไอ้เฒ่าหัวงู!" เสียงบ่นพึมพำเบาๆ ทว่าคนที่นั่งจิบเตกีล่าอยู่มุมสุดกลับได้ยินชัดเจนทุกคำ
"หึ.." เสียงแค่นหัวเราะแข็งๆดังขึ้นมุมริมสุดของบาร์ ทำให้ยูริต้องรีบก้มหน้างุดเม้มปากหันไปทางอื่นเมื่อสายตาปะทะกับดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวที่หน้ากากสีดำไม่สามารถปิดได้
"น้องครับ...ไปต่อกับพี่ข้างนอกไหม..พี่มีค่าขนมให้นะ เอ่อพี่ชื่อเม่นนะน้อง เผื่อเรียกลูกค้าไม่ถนัด" น้ำเสียงยียวนของเม่นดังขึ้น เขายื้อมือมาหมายจะจับมือยูริ แต่เธอก็หลบทัน เด็กสาวถอยออกห่างจากบาร์แล้วใช้มือค้ำยันเคาน์เตอร์ล้างแก้วมองชายหนุ่มด้วยแววตาหวาดกลัวเล็กน้อย
"อย่าเล่นตัวหน่อยเลยน้อง..ทำงานอยู่นี่ไม่มีเงินพอใช้หรอก"
"..." เด็กสาวเม้มปากแน่น มือบางบีบขอบอ่างล้างแก้วแน่นจนซีดเซียว ยูริสะบัดตัวเดินออกไปจากบาร์ทันทีเมื่อชายหนุ่มเริ่มจะยื้อมือมาหาเธออีก
"เอาเตกีล่าอีกแก้ว!" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นในตอนที่ยูริจะก้าวเท้าออกไป ทำให้เธอต้องชะงักแล้วหันมามองเจ้าของเสียงเมื่อไม่กี่วินาทีนั้น เด็กสาวถอนหายใจแรงๆแล้วเดินมาริมสุดของเคาน์เตอร์บาร์ซึ่งมีลูกค้าผู้ชายที่สั่งเหล้าเมื่อสักครู่นั่งอยู่
"เหล้ายังเหลือเยอะเลยนะคะ?" ยูริมองเหล้าในแก้วของเขาด้วยความงง เมื่อชายหนุ่มสั่งเหล้าอีกแก้ว "งั้นทำให้มันหมดก็ได้" ว่าจบเขาก็จับแก้วเหล้าทรงสูงสไลด์ไปกับกระเบื้องหินอ่อนจนมันไหลไปชนแก้วเหล้าของเม่นที่พูดจากวนสาวน้อยที่ยืนอ้าปากอยู่ตรงหน้าเขาตกแตก
"อ้าวเฮ้ย! ทำแบบนี้มันหาเรื่องกันนี่หว่า!"
"ขอโทษด้วยความ พอดีมันลื่นไปไกลหน่อย ขอโทษด้วยครับ" ชายหนุ่มกล่าวขอโทษขอโพยเสียงอ่อน ทว่ามุมปากหนากลับยกยิ้มอย่างร้ายกาจ เมื่อเห็นแบบนั้นแล้ว เม่นเลยไม่อยากเอาเรื่อง
"อย่าซ่าให้มากไอ้น้อง ที่นี่มันถิ่นพี่" เขาตบบ่าแกร่งชายหนุ่มเบาๆแล้วเดินออกไปจากตรงนั้น แต่ก็ไม่วายที่จะหันมาแซวยูริ
"ขอโทษด้วยนะคะพี่...เดี๋ยวหนูรีบชงเหล้าให้ค่ะ"
"ไม่ต้อง ไม่อยากดื่มแล้ว" เขาปฏิเสธเสียงเข้มพร้อมกับกระซับเสื้อโค๊ทแล้วหยิบเงินจำนวนหนึ่งวางไว้ จากนั้นก็เดินออกไป ยูริได้แต่มองตามแผ่นหลังเขาตาเป็นประกาย ก่อนจะหันมาสนใจเงินที่เขาวางไว้ เมื่อเห็นว่ามันเกินจำนวนที่ต้องจ่ายเธอก็รีบหยิบเงินแล้ววิ่งออกมาจากร้านเพื่อจะเอาเงินทอนให้เขา เพียงไม่ถึงนาทีที่เธอวิ่งตามออกมา แต่เขากลับหายไปไม่เห็นแม้แต่เงา
"หายไปไหนแล้วเนี่ย...เร็วจัง มาอีกเมื่อไหร่ค่อยคืนก็ได้~"
