บทนำ
ทัดเทพเปิดประตูห้องน้ำออกมา ร่างกายเขามีเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำปกปิดร่างกำยำเปลือยเปล่าเอาไว้ เขามองเด็กสาวตรงหน้าด้วยสายตาเรียบนิ่งและหยุดสายตาไว้ที่หน้าอกที่ใหญ่เกินขนาดก่อนสายตาจะหลุดโฟกัสมองต่ำลงไปจนถึงของสงวนของเธอ
"กรี๊ดดด!! อุ๊บ!!" ทัดเทพรีบปิดปากเธอไว้เมื่อยูริกำลังแหกปากร้องทำให้เธอเผลอปล่อยผ้าขนหนูออกจากมือร่วงลงพื้น เขาดันตัวเด็กสาวเข้าหาผนังห้องเย็นเฉียบทั้งที่เธอไม่มีอาภรณ์ใดๆปกปิดร่างกาย
สายตาของทั้งสองหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบใหญ่ เมื่อฝ่ามือหนาหยาบจับหมับเข้าที่อกอวบใหญ่เต็มมือจนล้นทะลักและฝ่ามืออีกข้างก็ยังปิดปากยูริไว้
"อื้อ!!!!" สาวน้อยดีดดิ้นด้วยความตกใจปนเขินอายเธอพยายามขืนตัวออกจากพันธนาการของชายหนุ่ม ทว่าการกระทำของทัดเทพในเวลาต่อมากลับทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นแรงแทบผิดจังหวะ
เขาใช้เรียวขายาวเหมือนนายแบบถ่างขาเรียวยาวของเธอออกเล็กน้อยแล้วโน้มมากระซิบเสียงเบาห้างกกหูเธอ
"อยากให้เพื่อนเธอมาเจอเธอกับฉันอยู่ในสภาพนี้เหรอ หยุดร้องโวยวายได้แล้ว.." เขาใช้สายตาไล่มองเรือนร่างอรชรด้วยแววตาหื่นกระหายก่อนจะยอมปล่อยมือออกจากปากเธอ
บท 1
บทนำ
@โกดังร้างแถวชานเมือง
ครืด!!! กึก!
ภายในโกดังเก็บของร้างแทบชานเมือง กำลังเกิดเหตุการณ์ชุนละมุนคนร้ายจับเจ้าของโรงงานเป็นตัวประกัน
"ส้มกำลังหล่น ให้คนงานเข้าไปเก็บด้วยครับ" เสียงทุ้มต่ำดังเล็ดลอดออกมาจากวิทยุสื่อสาร ที่เปิดเสียงก่อนที่จะเข้าทำภารกิจสำคัญ
"คนงานพร้อมเข้าเก็บส้มครับ" เสียงทุ้มตอบกลับเมื่อสิ้นเสียงวิทยุแล้วเขาก็เสียบหูฟังเพื่อการสื่อสารและหันไปมองเพื่อนร่วมทีมเดียวกัน
"ภารกิจเก็บส้มครั้งนี้อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายของคุณถ้าทุกคนอยู่ในความประมาท ถอดป้ายชื่อออกมาเหมือนเดิมครับ" เสียงทุ้มสั่งการชัดเจนก่อนจะเก็บรวบรวมสร้อยป้ายชื่อของแต่ละบุคคลแล้วเก็บไว้ที่ถุงผ้า กำมะหยี่สีดำ
"จำเอาไว้ ว่าภารกิจที่ได้รับมอบหมายสำคัญกว่าชีวิตตัวเองเสมอ"
"ครับ/ครับ" ต่างคนต่างกระจายกำลังออกไปล้อมรอบเพื่อเข้าชิงตัวประกัน
"ระวังกันด้วยนะครับ อย่าให้เจ้าของโรงงานเป็นอันตราย"
"รับทราบครับ!" ประสานเสียงเข้มพร้อมกันก่อนทั้งหมดจะกระจายกำลังออกไปล้อมรอบเพื่อช่วยตัวประกัน
"เฮีย! หน้าแหกเย็บฟรีหรือเสียเงิน" ชายฉกรรจ์ในชุดปฏิบัติการคนหนึ่งเอ่ยถามผู้ซึ่งเป็นหัวหน้าทีมอย่างเย้าหยอก
"เย็บฟรีไม่มียาชาและยาสลบ" เขาตอบกลับทีเล่นทีจริงเหมือนกัน ภายใต้ผ้าปิดปากเขากลับยกยิ้มร้ายกาจ แววตาฉายแววดุดันมองคนถาม
"ถ้าผมหลงทางผู้กองสัญญาไหมว่าจะไปรับผม?"
"แน่นอนกูจะไป" เขาตอบเสียงเข้ม ก่อนจะชี้นิ้วไปที่หกนาทีหรือขวามือก่อนที่ทั้งสองจะแยกกันไปคนละทาง "เดี๋ยวผมนำเองครับ" สามคนที่นั่งอยู่ด้วยกันพร้อมใจกันพยักหน้า
"ระวังตัวด้วยไอ้ห่า! อย่าเล่นนะมึง" เสียงเข้มบอกเตือนด้วยความเป็นห่วง คนถูกเตือนหันมาขยิบตาให้จากนั้นเขาก็หันหน้าไป
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงปืนดังก้องพร้อมๆกับเสียงเข้มที่เรียกชื่อคนที่กำลังล้มพับลงไปกับพื้นสุดเสียง กระสุนเจาะทะลุลำคอหนาทำให้เลือดสีสดสาดกระเซ็นออกไปวงกว้างทันที
"ไอ้เติร์ด!!!~"
@6เดือนต่อมา
"ว้าว...ดูสิว่าใครมาเอ่ย~" สายฟ้าเย้าหยอกเพื่อนเสียงใสเมื่อเห็นยูริที่กำลังเดินนวยนาดเข้ามาหาเธอ เด็กสาวในชุดนักศึกษาถูกระเบียบ ใบหน้าจิ้มลิ้มยิ้มแย้มสดใสเหมือนแววตาเธอ
"รอนานยังเนี่ย?"
"ไม่นานเท่าไหร่เลย...ป่าปี๊มาส่งแล้วเขาก็รีบกลับไปทำงาน"
"พี่ๆเขาจบกันแล้วก็ดูเหงาๆเนอะ ถ้าพี่นัทยังไม่จบฉันว่าเขาต้องมาเฝ้าแกแน่ๆเลย"
"อยากจะมาเฝ้าฉันจะแย่ แต่เดี๋ยวนี้ป่าปี๊เขามีธุรกิจเป็นของตัวเองเลยโหมงามหนักทุกวัน" สายฟ้าพูดเสียงเศร้าๆ ก่อนที่เธอจะถอนหายใจหนักๆแล้วจับมือยูริเดินเข้าไปใต้ถุนอาคารเรียน
"เมื่อวานรับน้อง พี่ๆเขาไม่กล้าวุ่นวายกับแกเลยอ่ะสายฟ้า เห็นแต่ตามเอาอกเอาใจแก"
"ก็เพราะพี่ยุกับป่าปี๊นั้นแหละที่มาสั่งอะไรไว้ก็ไม่รู้ พวกพี่ๆเขาเลยเป็นแบบนี้" ก้มหน้าเดินคอตกเข้ามานั่งที่โต๊ะหินอ่อนใต้ถุนอาคารก่อนจะหยิบมือถือเครื่องหรูขึ้นมาเขี่ยเล่น
"ยู~" สายฟ้ายกมือถือขึ้นมาให้เพื่อนดู และภาพบุคคลที่ปรากฏอยู่ในจอก็ยิ่งทำให้ยูริรู้สึกเขินอาย หัวใจดวงน้อยเต้นแรงแทบไม่เป็นจังหวะ ให้ตายสิเป็นแบบนี้ทุกทีสินะ
"สะ..สายฟ้าเอาให้เราดูทำไม ระ..เราไม่เห็นว่าพี่เขาจะมีอะไรเลยนะ"
"ฮ่าๆ...อยากเห็นคนแถวนี้เสียอาการเฉยๆ และก็ได้เห็นแล้ว" สายฟ้าแกล้งยื่นมือถือเข้ามาใกล้ๆใบหน้าจิ้มลิ้มของเพื่อน จนยูริต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อภาพของนายแพทย์หนุ่มอยู่ใกล้ใบหน้าเธอแค่ไม่กี่สิบเซนติเมตร
และเขาก็ทำให้เธอเสียอาการจนได้สินะ เพียงแค่เห็นรูปก็ยังเขินอายเขาได้ขนาดนี้ และแน่นอนว่าเขาคือคนที่เธอ 'แอบรัก' และเขาคือ 'หมอทัดเทพ'
บทล่าสุด
#100 บทที่ 100 พิเศษ 2
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#99 บทที่ 99 พิเศษ 1
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#98 บทที่ 98 THE END อลเวง
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#97 บทที่ 97 96 ความสุข
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#96 บทที่ 96 95 ข่าวดี
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#95 บทที่ 95 94 อ้อมกอดที่คิดถึง
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#94 บทที่ 94 93 ความห่างไกลทำให้คิดถึง
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#93 บทที่ 93 92 คำสัญญา
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#92 บทที่ 92 91 ทักทายลูก NC+++
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#91 บทที่ 91 90 อวดฝีมือ
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
