บทที่ 102 BAD SIWAT STORY 37/3

เจ็บตัวจนได้สินะกูเนี่ย

"เอ่อ"

"ไม่เป็นไรครับ" ผมยกมือปฏิเสธจ้าวธาราที่ยื่นมือจะเข้ามาช่วยพยุง

พอลุกขึ้นยืน ผมก็เหลือบสายตามองจ้าวธาราที่โคลงศีรษะแล้วเดินออกไป สลับกับคนบนเตียงที่มองมา

"ไง"

ประโยคแรกหลังจากไม่ได้ยินเสียงมาสองวัน เอ่ยทักผมในน้ำเสียงปนแหบเล็กน้อย

มันเอ่ยทักผมราวกับว่าตัวเองไม่ได้ผ่านป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ