บทที่ 103 BAD SIWAT STORY 38/1

RUTTASART TALK

ผมลุกขึ้นมาท่ามกลางความเงียบของห้องผู้ป่วย

เจ้าของไข้หายออกไปแล้ว

ในเวลานี้เหลือเพียงแค่ผมกับผ้าห่มบนโซฟาแค่นั้น ก่อนหน้านี้มันยังนั่งข้างๆ ผมอยู่เลย

"วัช.." ผมเปล่งเสียงเรียกชื่อเจ้าตัวเบาๆ

ห้องมันว่างเปล่า..

ผมเลยรีบประคองตัวเองให้ลุกขึ้นยืน ก่อนแข้งขาจะอ่อนแรงล้มลงไปกองกับพื้นด้วยอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ