บทที่ 105 BAD SIWAT STORY 38/3

ผมลอบถอนหายใจ แล้วสบนัยน์ตาคมที่วูบไหวด้วยอารมณ์เจ็บปวดให้ได้เห็น เบ้าตาแดงฉานเคล้าไปด้วยหยาดน้ำตาสีใส

"ยิ้มเยอะๆ กูชอบคนยิ้มเก่ง จำไม่ได้หรอ" พูดจบผมก็บีบแก้มมันเบาๆ

"เยเก่งแทนได้มั้ย"

"เชี่ยวัช"

เจ้าตัวระบายยิ้มกว้าง ถึงนัยน์ตาจะอมเศร้าอย่างปิดไม่มิดก็ตาม

"มึงคงรู้สึกแย่ตอนที่มีคนพูดถึงมึงกับพ่อมึ...