บทที่ 84 BAD SIWAT STORY 31/3

โรงพยาบาล

ผมนั่งมองพี่ศรันย์ที่นั่งยกมือปิดหน้า ส่งเสียงร้องไห้ออกมาจนตัวโยนได้ราวสิบห้านาทีกว่าแล้ว

ไม่มีประโยคทักทายระหว่างเราสองคน ผมเจอเขาล่าสุดก็ตอนที่เจ้าตัวใบหน้าแดงก่ำอยู่หน้าประตูห้องฉุกเฉินแล้ว

ไม่ใช่ว่าไม่อยากรู้ว่าเขาไปเจออะไรมา แต่ผมไม่อยากจะถามซะมากกว่า กลัวว่าเขาเองจะคิดไปไกล ทั้งที่ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ