บทที่ 61 หงุดหงิด ๑๐๐%

"เสร็จแล้วเราควรจะไปกันได้แล้ว"

"..."

ฉันละสายตาออกจากมือตัวเองขึ้นมองหน้าเจ้าของคำพูด ใบหน้าเขายังคงดูนิ่งแต่แววตากลับเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ด้านในนั้น ซึ่งฉันคาดเดาอะไรไม่ได้เพราะเขาพยายามปกปิดความรู้สึกของตัวเองไว้ไม่ให้ฉันรู้

"ค่ะ"

ฉันตอบเสียงปกติ ละความสนใจออกจากใบหน้าเขาดันตัวลุกขึ้นยืนกวาดสา...