บทที่ 18 สายตาบ่งบอกว่ากลัว 1

วันต่อมา

 ฉันเดินเนือยๆออกมาจากรั้ววิทยาลัยหลังเลิกเรียน กำลังเดินก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์แต่อยู่ดีๆก็มีใครคนหนึ่งก้าวเข้ามาดักหน้าฉันและดึงโทรศัพท์ไปจากมืออย่างถือวิสาสะ

 ฟึ่บ

 "เอ๊ะ!"

 ฉันเงยหน้าขึ้นมองพลางขมวดคิ้วทันที

 พวกเด็กช็อปเทาอีกแล้ว...

 ฉันยื่นมือไปคว้าโทรศัพท์ในมือของหัวโจกคนนั้น เขาถือมั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ