Be Hot หัวใจเธอเป็นของฉัน

Be Hot หัวใจเธอเป็นของฉัน

Peachy · เสร็จสิ้น · 196.5k คำ

342
ยอดนิยม
11.6k
การดู
132
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

ตอนนี้ฉันกำลังนอนอยู่ท่ามกลางผู้ชายหลายคน
ฉันนอนตะแคงหันหน้าเขาหาพี่คิณ
หัวของฉันหนุนอยู่ที่หน้าขาของพี่เรย์
ส่วนขาของฉันเกี่ยวพันอยู่กับพีทที่นอนทับขาพี่คิณอีกที...
และด้านหลังของฉัน ผู้ชายที่ตะแคงข้างมาทางฉันและเรียวแขนเขาอยู่ใต้ต้นคอของฉันคือพี่เกียร์
จู่ๆ หัวใจฉันเต้นแรงเมื่อภาพความจำเลือนลางเมื่อคืนนี้แว่บเข้ามาเป็นช็อตๆ
ฉันมาในห้องน้ำ
ฉันเจอคนยืนอยู่ในห้องน้ำ
และฉันกับเขาก็...
"มะ ไม่จริง"
ปฏิเสธไม่ได้ว่าสิ่งที่ฉันเสียไปมันคือครั้งแรกของฉัน!
"ใคร..."
และที่มันซวยกว่านั้นก็ตรงที่ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร!

บท 1

"ใส่ชุดนี้จริงดิ?"

ฉันมองหน้าเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมาจะเข้าปีที่สี่แล้ว หมอนี่ชื่อ'พีท' ครั้งแรกที่ฉันรู้จักมัน ฉันอายุสิบสี่ย่างสิบห้า ฉันถูกย้ายโรงเรียนมาแบบกระทันหันเพราะแม่ตามมาอยู่กับพ่อเลี้ยงคนใหม่ที่นี่ จนตอนนี้ฉันอายุสิบแปดปีบริบูรณ์ เป็นสาวเต็มตัวแล้ว ฉันหันไปมอง'เต้าหู้'หมาพันธุ์ไทยแสนรู้ของฉัน ฉันเลี้ยงมันมาพอๆกับระยะเวลาที่รู้จักกับเพื่อนคนนี้นั่นแหละ

"เฝ้าบ้านนะเต้าหู้ เดี๋ยวฉันกลับมา"

ฉันลูบหัวมันและเดินออกจากรั้วบ้าน

"ฉันถาม แต่แกจะคุยกับหมาเพื่อ?"

"แกก็เห็นว่าฉันใส่ชุดนี้ออกมาแล้ว แล้วจะถามเพื่อ?"

ฉันยอกย้อนมัน สายตาฉันมองผู้ชายที่ดูเป็นหนุ่ม ร่างกายเจริญเติบโต สูงขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก ใบหน้าดูคมคายสมส่วนขึ้น ตอนนี้มันดูลุคเท่ๆเซอร์มากกว่าเด็กอายุสิบสี่แบ๊วๆที่ฉันเคยรู้จัก

และตอนนี้มันเป็นเด็กช่างยนต์ชั้นปวช.ปีสามอยู่ที่วิทยาลัยเทคนิคแห่งหนึ่ง ส่วนฉันก็เรียนปวช.ปีสามอยู่ที่วิทยาลัยอาชีวะอีกแห่งหนึ่งเช่นกัน

"เออ แล้วแต่เลย ขี้เกียจเถียงแล้ว"

มันถอนหายใจพลางตวัดเรียวขาขึ้นคล่อมรถ ฉันหลุบตาลงมองการแต่งตัวของตัวเอง ก็แค่เสื้อกล้ามกับกางเกงยีนส์ขาสั้นแล้วก็สวมเสื้อแจ็กเก็ตทับอีกทีมันจะอะไรนักหนาล่ะ ปกติฉันก็ใส่เสื้อผ้าแบบนี้อยู่แล้วนี่หว่า

ฟลุ่บ

ฉันส่ายหัวพลางตวัดเรียวขาขึ้นคล่อมซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซด์คันใหญ่ของเพื่อนก่อนที่จะหันไปมองบ้านของตัวเองที่ถูกปิดไฟเงียบสนิท

ฉันเองก็อยู่บ้านหลังนี้คนเดียวมาสองปีแล้วสินะ ไม่สิ ฉันอยู่หนึ่งคนกับอีกหนึ่งตัวต่างหาก...

เอี้ยด

ซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซด์พีทมาสักพัก มันพาฉันเข้ามาในซอยแห่งหนึ่ง เป็นซอยที่เงียบสงัด ไม่ค่อยมีผู้คนผ่านไปมา แต่บ้านหลายหลังยังถูกเปิดไฟทำให้ฉันพอรู้ว่าแถวนี้ไม่ใช่ซอยร้าง ไม่นานมันก็ขับรถไปจอดหน้ารั้วบ้านหลังหนึ่งที่อยู่สุดซอยพอดี มันจอดรถแต่ไม่ได้ดับเครื่องและหันมาเปิดหน้ากากหมวกกันน็อกและบอกกับฉัน

"ไปเปิดรั้วดิ ให้ขี่เหินฟ้าเข้าไปไง้"

"เอ้า ไอ้นี่!"

ฉันตบไหล่มันไปหนึ่งทีก่อนจะลงจากรถและเดินไปเลื่อนประตูรั้วที่รั้วไม้เคลือบเงาซึ่งสูงเท่าหัวฉันให้เปิดออก

ครืด

ด้านในเป็นบ้านชั้นเดียว ขนาดปานกลางไม่เล็กไม่ใหญ่ ก็ไม่ได้ต่างจากบ้านฉันเท่าไหร่ แค่บ้านฉันมันมีสองชั้นก็เท่านั้น

บรื้น

"ไอ้พีท!"

ฉันเรียกมันเพราะไอ้บ้าพีทดันขับรถเข้ามาในรั้วบ้านและเลยผ่านฉันไปแบบไม่รอเลย ฉันต้องเลื่อนประตูปิดรั้วอีกถึงได้กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามไปหามันที่จอดรถและถอดหมวกกันน็อกออก

ผลัวะ

จากนั้นฉันก็ฟาดหัวมันไปหนึ่งที จนมันหันมาค้อน

"เห้ย ทำไร ให้เกียรติเพื่อนหน่อย นี่มาวันเกิดรุ่นพี่เพื่อนไง ห่า"

"รุ่นพี่แกไม่ใช่รุ่นพี่ฉัน"

"แล้วมาทำไม"

"อ้าว ใครมันเสนอหน้าชวนมาล่ะ พูดงี้กลับก็ได้นะ"

ไม่พูดเปล่าฉันยังสะบัดหน้าหนีมันและจะเดินกลับทันทีแต่ไอ้พีทก็คว้าแขนไว้

หมับ

"เฮ้ย ล้อเล่น"

ฉันหันไปชี้หน้ามันและก็มีเสียงของบุคคลที่สามดังขึ้น ฉันจึงหันไปมอง เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่เดินออกมาจากมุมมืด หน้าตาหล่อเข้มสไตล์เด็กช่าง โอ๊ะ สักที่แขนด้วยแฮะ

สวบ

"ไอ้พีท"

ที่ฉันเห็นรอยสักที่แขนเขาก็เพราะเขาใส่เสื้อยืดสีขาวที่มันพอดีตัว รอยสักที่ใหญ่และน่าจะปกคลุมตั้งแต่ช่วงไหล่จนถึงต้นแขน ฉันถึงได้เห็นไง

"พี่เรย์ หวัดดีครับ"

"เออ หวัดดีอะไรนักหนา เจอหน้าก็หวัดดี กูจะตายไวเพราะมึงไหว้บ่อยๆเนี่ย"

ผู้ชายคนนั้นชื่อ'เรย์'..

"แล้วผู้หญิงคนนี้ใคร เมียมึงเหรอ?"

เขาหันมาพยักเพยิดใส่ฉันและถามขึ้นพร้อมกับฉีกยิ้มเตรียมแซว

"ไม่ใช่พี่ นี่เพื่อนผม ชื่อของขวัญ"

'ของขวัญ'ก็คือชื่อของฉันเอง ตอนฉันเกิดมา พ่อเป็นคนตั้งชื่อนี้ให้เพราะพ่อบอกว่าฉันคือของขวัญของพ่อ

"นี่พี่เรย์ รุ่นพี่ฉัน อยู่ปวส.สองแล้ว"

พีทหันมาแนะนำรุ่นพี่เขาให้ฉันรู้จัก ฉันก็ยกมือไหว้ทักทายไปตามมารยาท

"อ้อ มึงจะเอาของขวัญมาให้ไอ้เกียร์เหรอ"

พี่เรย์นั่นเลิ่กคิ้วพลางยกยิ้มกวนบาทา ฉันขมวดคิ้วนิดหน่อยเพราะไม่เข้าใจมุกของเขา

"ฮ่ะๆ คนล่ะของขวัญแล้วพี่"

พีทหัวเราะพลางตวัดขาลงจากรถและปล่อยมือจากแขนฉันสักที

"เพื่อนมันเบื่อๆก็เลยพามันมาด้วย พี่เกียร์คงไม่ว่าเนอะ"

"ไม่มั้ง วันนี้วันเกิดมัน มันต้องอารมณ์ดีดิ"

พี่เรย์พูดพลางก้าวเดินไปทางประตูบ้าน

"เออๆ มาเข้าบ้านกัน ตามพี่มาเลยน้องของขวัญคนสวย"

พูดจบเขาก็ยักคิ้วหลิ่วตาให้ฉัน ฉันเบ้ปากนิดหน่อยพลางมองตามหลังพี่เรย์ที่เดินเข้าบ้านไปก่อน

"ไป เข้าบ้าน"

"พี่เกียร์นี่...เจ้าของวันเกิดเหรอ"

"อือ คงอยู่ในบ้านแหละ เดี๋ยวก็ได้รู้จัก"

พูดจบ พีทก็ลากฉันเข้ามาในบ้าน เมื่อก้าวเข้ามาในโซนของห้องที่ดูเหมือนเอาไว้รับแขก ที่ตรงนี้มีชุดโซฟาสีดำสนิทอยู่หนึ่งชุด มีโต๊ะญี่ปุ่นตั้งอยู่บนพื้นสามตัว และมีผู้คนจำนวนหนึ่ง ทั้งผู้หญิงและผู้ชายนั่งล้อมวงกันอยู่ ในที่นี้ เท่าที่ฉันเห็น มีผู้หญิงแค่เพียงสามคนเท่านั้น นับรวมฉันด้วยน่ะนะ

ทุกคนทักทายพีทอย่างสนิทสนม และทุกคนก็ทักทายฉัน ฉันจำใครไม่ได้เพราะขี้เกียจจำ จำได้ก็แค่พี่เรย์กับผู้หญิงอีกสองคนที่เหมือนจะเป็นแฟนของเพื่อนพีทอีกที ชื่อ'เกล'กับ'กิว' สองคนนี้เป็นฝาแฝดกันด้วยนะ แต่เกลจะผมสั้นสีดำ ส่วนกิวผมยาวสีแดง และสองคนนี้แต่งตัวแซ่บทั้งคู่ด้วย

ก็ไม่ได้ต่างจากฉันเท่าไหร่หรอก...

ฉันได้นั่งร่วมโต๊ะกับสองคนนี้ ทั้งสองคนชวนฉันคุยและกระดกเบียร์ฆ่าเวลา พวกเราคุยกันแบบนี้อยู่พักใหญ่ เจ้าของวันเกิดก็ไม่โผล่มาสักที

แอด

จนเมื่อประตูบานใหญ่ของบ้านถูกเปิดออก พวกเราหันไปมองก็เห็นว่ามีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาใส่เสื้อเชิ้ตของนักศึกษามหาวิทยาลัย ชายเสื้อถูกดึงออกมานอกกางเกงและแขนเสื้อถูกพับขึ้น เขาไม่ได้ใส่เนคไทด์และติดเข็มของสถาบัน ใบหน้าของเขาก็...หล่อ ยอมรับเลยว่าหล่อและดูดีมากด้วย ดูแตกต่างจากพวกเด็กช่างที่นั่งๆอยู่ตรงนี้ เขาไม่ได้หล่อแบบดิบๆเซอร์ๆแต่เขาหล่อแบบสุภาพ หนวดเคราไม่มี หน้าเนียนกริบ เป็นนายแบบได้สบายๆเลย

"กว่าจะโผล่มาได้นะไอ้คิณ"

'คิณ'นี่คืออีกชื่อหนึ่งที่ฉันจำได้ พี่เรย์หันไปพูดก่อนจะกวักมือเรียกผู้ชายคนนั้นที่น่าจะเป็นเพื่อนเขาให้เดินมาทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟา พี่คิณนั่นเดินเข้ามาและวางถุงที่ใส่เหล้าหลายขวดลงบนโต๊ะ

การฉลองวันเกิดของพวกผู้ชายนี่ ส่วนมากจะได้กินเหล้าแทนเค้กสินะ

"มัวทำไรอยู่วะ"

"มีงานที่มอ เสร็จก็มาเลยเนี่ย"

พี่คิณคนนั้นตอบ ดูๆแล้ว พวกเขาน่าจะคบกันหลายปีอยู่ แต่ความสัมพันธ์ของพวกผู้ชายแบบนี้ก็ดีนะ ต่อให้แยกย้ายกันไปเรียนคนละที่ก็ยังไม่วายที่จะติดต่อไปมาหาสู้กันเสมอ ต่างจากความสัมพันธ์ของพวกเพื่อนผู้หญิง ที่ต่อหน้าก็ดี ลับหลังนินทาไม่เหลือชิ้นดีซะงั้น เหตุผลนี้ล่ะมั้ง ฉันถึงได้คบเพื่อนผู้ชายซะส่วนใหญ่ มีเพียงยัย'ครีม'เพื่อนร่วมชั้นเรียนอีกคนที่ฉันยังไว้ใจและคบกับเธออยู่

พี่เรย์พยักหน้าก่อนจะชงเหล้าแล้วส่งให้เพื่อนเขาทันที พี่คิณคนนั้นก็รับแก้วเหล้ามาถือก่อนจะเหลือบสายตามาที่ฉันซึ่งยังมองเขาอยู่

"เออ ลืมแนะนำ นั่นน้องของขวัญ"

"อ้อ..."

พี่เรย์ตบบ่าเพื่อนของเขาอย่างรู้ใจ เมื่อบอกชื่อฉันพี่คิณก็พยักหน้าและยิ้มให้นิดหน่อย เออ ยิ้มละมุนไปอีกนะผู้ชายคนนี้ ฉันก็เลยยกมือไหว้ทักทายเขากลับไป

"แต่มึงอย่าคิดว่าเป็นของขวัญที่เอามาให้ไอ้เกียร์นะ นั่นเพื่อนไอ้พีท"

"กูไม่ได้คิดเลย"

พี่คิณส่ายหัวทันที ฉันหลุดขำกับท่าทางของเขาจนเขาหันมามองฉันและยิ้มให้อีก

สวบ

แกร่บ

"เอ้า ไอ้ห่านี่"

แต่ฉันกับพี่คิณก็ต้องละสายตาจากกัน จริงๆก็ทุกคนนั่นแหละ เพราะมีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาเข้ามาแบบไม่ธรรมดาเพราะขาเรียวยาวของเขาแสดงกิริยาเถื่อนๆด้วยการเตะกระป๋องเบียร์เปล่าซึ่งฉันตั้งไว้ด้านหลังจนกระเด็นไปที่ไหนสักที ฉันเงยหน้ามองเขาอย่างไม่ค่อยพอใจทันที

"อารมณ์ไม่ดีทำไม นี่วันเกิดมึงนะ เว้นสักวันเหอะ"

พี่เรย์บ่น เขาคนนั้นก็ไม่ได้สนใจโลก เขาเดินผ่านหลังฉันไปและทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาพร้อมกับจุดบุหรี่ขึ้นสูบทำลายบรรยากาศทันที

ฉันมองตามเขา ไล่สายตาไปมองหน้าเขา ใบหน้าหล่อเข้มที่ดูดุดัน ดวงตาคมที่กรอกไปมาอย่างไม่สบอารมณ์ ริมฝีปากที่คาบมวนบุหรี่มีรอยแตกอยู่ที่มุมปาก ก็ถ้าทำนิสัยแบบนี้ มันก็คงไม่แปลกที่จะปากแตกอ่ะนะ

"ใครทำ ไหนบอกเพื่อน?"

พี่เรย์ก็ยังไม่เลิกเซ้าซี้ เขาจับบ่าผู้ชายคนนั้น และคำพูดที่พี่เรย์พูดก่อนหน้านี้ทำให้ฉันตีความหมายได้ว่า ผู้ชายคนนี้คือเจ้าของวันเกิดและเขาชื่อ'เกียร์'

"ไร้สาระ"

เขาพ่นควันบุหรี่สีขาวขุ่นออกมาจนตลบอบอวลไปหมด ฉันย่นจมูกเพราะไม่ชอบกลิ่นมัน ฉันมีเพื่อนผู้ชายก็จริง แต่ก็ใช่ว่าฉันจะต้องชอบกินเหล้าสูบบุหรี่นี่ เหล้า เบียร์ฉันก็กินแค่พอเป็นพิธี ส่วนบุหรี่ฉันไม่แตะ และถ้าเพื่อนคนไหนมาสูบบุหรี่ใกล้ๆฉัน...ฉันด่า!

หมับ~

"รุ่นพี่ฉันเว้ย"

และพีทมันเหมือนรู้ มันหันมาหาฉันและจับแขนไว้เพื่อห้ามปราบก่อนที่ฉันจะหวีดขึ้นมาจริงๆ ฉันตวัดสายตามองมันก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา

เออ ถือว่าเป็นรุ่นพี่มัน ฉันจะยอมให้ก็ได้!

"ไร้สาระแล้วมึงจะอารมณ์เสียเพื่อ? ไอ้เกียร์ นี่น้องๆมันอุตส่าห์มาฉลองวันเกิดมึงนะ ทำหน้าให้มันดีๆหน่อยเซ่"

พี่เรย์พูด เพื่อนของเขาคนนั้นเหลือบมองพี่เรย์ด้วยหางตา ส่วนพี่คิณที่นั่งเงียบๆเขาตบบ่าอีกข้างของเพื่อนตัวเองแล้วชงเหล้ายื่นให้

ฉันกรอกตาและขยี้ปลายจมูกเบาๆเพราะเริ่มหงุดหงิดกับกลิ่นบุหรี่ของเขา

และพี่เกียร์อะไรนั่นเหมือนรู้ เขาหันมามองฉัน เรียวคิ้วขมวดทันทีพร้อมกับทิ้งบุหรี่ลงพื้นและขยี้มันด้วยปลายเท้า

"ใครเอาคนนอกเข้ามาวะ?"

พร้อมกับคำถามที่ทำให้ฉันสะอึกทันที

"เอ่อ เพื่อนผมเองพี่"

และไอ้พีทก็เงยหน้าไปตอบ มันชะงักมือที่กำลังจะยกแก้วเหล้าเข้าปากทันที

"เหรอ?"

เขาเลิ่กคิ้วแต่สายตายังไม่วายจ้องฉัน

"มึงจะอะไรมาก น้องมันแค่พาเพื่อนมา"

พี่ม่อนพูด คงนึกว่าเพื่อนเขาจะไล่ฉันกลับล่ะสิ

"กูก็ไม่ได้อะไร"

เขาพูดพร้อมกับกระดกเหล้าเข้าปากรวดเดียวหมดแก้ว กินไปได้ยังไง คอหอยทำด้วยอะไรไม่ทราบ?

"แค่มาแล้วก็ทำตัวให้เหมือนคนอื่นเขาหน่อย อย่าแปลกแยก"

แปลกแยกตรงไหน ฉันแปลกแยกตรงไหนวะ!

"เขากินก็กิน เขาสูบบุหรี่ก็ต้องทนได้ ถ้าทนไม่ได้ก็กลับไป"

โอ้โห พูดมาขนาดนี้ก็ไล่เลยเหอะ!

ฉันกัดฟันและเตรียมจะขยับตัว แต่คำพูดต่อมาของเขาก็หยุดฉันไว้

"ถ้าไม่แน่จริงก็ไม่ต้องโผล่มาอีก อ่อนไป!"

ฉันทิ้งก้นลงนั่งทันที เขากระตุกยิ้มและเอนหลังพิงพนักโซฟาพร้อมจุดบุหรี่ขึ้นสูบอีกมวน ฉันจ้องหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

"เอ้า กินกันดิ นิ่งกันทำไม"

เขาพูดต่อพร้อมกับพ่นควันขาวๆออกมา

"เออๆ แดกๆ ไม่เมาไม่เลิก กลับไม่ได้นอนนี่ไปเลย เอ้าชนนน"

พี่เรย์เป็นคนพลิกสถานการณ์เข้าสู่สภาวะปกติได้รวดเร็ว เขายกแก้วเหล้าขึ้นมาพร้อมพยักหน้าให้พี่คิณยกแก้วไว้ในมือและชนแก้วกันจากนั้นก็ดื่ม และเมื่อพวกพี่ๆดื่ม ทุกคนตรงนี้ก็ดื่มบ้าง

"กินเลยๆขวัญ อ่ะๆ"

เกลหันมาหัวเราะแหะๆพร้อมกับส่งแก้วเหล้าให้ฉันแทน ฉันรับมาถือและเหลือบมองผู้ชายคนนั้น ก็เห็นว่าเขาคาบบุหรี่และมองฉันด้วยหางตา

เหอะ คอยดูนะ ฉันจะกินให้เมา เมาแล้วจะอ้วกใส่ข้าวของในบ้านเขาให้เละเทะให้หมด เผลอๆจะอ้วกใส่หน้าเขาด้วย คอยดูแล้วกัน!


บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

พี่สาวครับรับรักผมด้วย

พี่สาวครับรับรักผมด้วย

10.1k การดู · เสร็จสิ้น · พลอยชนา
ถ้าอดีตเด็กชายที่เคยแกล้งคุณตอนเด็กๆ โตมากลายเป็น 'หนุ่มวิศวะหน้าหล่อ หุ่นแซ่บ' แถมยังเดินหน้าจีบคุณแบบไม่พัก... คุณจะใจแข็งทนไหวไหม? พบกับเรื่องราวความรักข้ามรุ่นสุดฮีลใจ ที่จะทำให้คุณรู้ว่า... อ้อมกอดของเด็กข้างบ้าน มันอุ่นกว่าที่คิด
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

423.1k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
บ่วงรักกับดักแค้น

บ่วงรักกับดักแค้น

9k การดู · กำลังอัปเดต · กวีสีรุ้ง/สิบสามธันวา
"ถ้าความรักคือบ่วงความแค้นก็คงเป็นดักที่เขาขุดไว้รอให้เธอตกลงไปชดใช้"
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
คลั่งรักเมียแต่ง

คลั่งรักเมียแต่ง

554.1k การดู · เสร็จสิ้น · มะนาวสีชมพู
เรื่อง...คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

757.3k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

329.9k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

567k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
“ทีตอนที่ไปคลินิกแล้วขึ้นขาหยั่งไม่คิดจะอายบ้างเหรอ แล้วถ้าวันนี้คนที่ตรวจคุณเป็นผู้ชายคนอื่นล่ะคุณจะทำยังไง”

เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"

เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา

เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ

แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน

ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!

** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ

นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด

ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!

เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!

11.3k การดู · กำลังอัปเดต · Peach뽀이
ก็แค่บอดี้การ์ดฝีมือดีคนหนึ่งที่พ่วงด้วยสถานะคู่นอนเป็นครั้งคราว เธอไม่ได้สำลักสำคัญอะไรต่อชีวิต แต่ไม่รู้ว่าทำไมเมื่อเธอจากไปหัวใจของมาเฟียจอมโหดถึงได้รู้สึกเดือดพล่านขนาดนี้!
..................................................................

พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์

มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก

นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)

บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า

นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................

เรื่องย่อ

สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

516.2k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

759.7k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
หวงรักท่านประธานปากแข็ง

หวงรักท่านประธานปากแข็ง

11.9k การดู · กำลังอัปเดต · พลอยชนา
"จาก ‘พี่ชายจอมเผด็จการ’ สู่ ‘เจ้าของชีวิต’ ที่ไม่เคยคิดจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ"
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

529.7k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง