Be Hot หัวใจเธอเป็นของฉัน

Be Hot หัวใจเธอเป็นของฉัน

Peachy · เสร็จสิ้น · 196.5k คำ

342
ยอดนิยม
4.2k
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

ตอนนี้ฉันกำลังนอนอยู่ท่ามกลางผู้ชายหลายคน
ฉันนอนตะแคงหันหน้าเขาหาพี่คิณ
หัวของฉันหนุนอยู่ที่หน้าขาของพี่เรย์
ส่วนขาของฉันเกี่ยวพันอยู่กับพีทที่นอนทับขาพี่คิณอีกที...
และด้านหลังของฉัน ผู้ชายที่ตะแคงข้างมาทางฉันและเรียวแขนเขาอยู่ใต้ต้นคอของฉันคือพี่เกียร์
จู่ๆ หัวใจฉันเต้นแรงเมื่อภาพความจำเลือนลางเมื่อคืนนี้แว่บเข้ามาเป็นช็อตๆ
ฉันมาในห้องน้ำ
ฉันเจอคนยืนอยู่ในห้องน้ำ
และฉันกับเขาก็...
"มะ ไม่จริง"
ปฏิเสธไม่ได้ว่าสิ่งที่ฉันเสียไปมันคือครั้งแรกของฉัน!
"ใคร..."
และที่มันซวยกว่านั้นก็ตรงที่ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร!

บท 1

"ใส่ชุดนี้จริงดิ?"

ฉันมองหน้าเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมาจะเข้าปีที่สี่แล้ว หมอนี่ชื่อ'พีท' ครั้งแรกที่ฉันรู้จักมัน ฉันอายุสิบสี่ย่างสิบห้า ฉันถูกย้ายโรงเรียนมาแบบกระทันหันเพราะแม่ตามมาอยู่กับพ่อเลี้ยงคนใหม่ที่นี่ จนตอนนี้ฉันอายุสิบแปดปีบริบูรณ์ เป็นสาวเต็มตัวแล้ว ฉันหันไปมอง'เต้าหู้'หมาพันธุ์ไทยแสนรู้ของฉัน ฉันเลี้ยงมันมาพอๆกับระยะเวลาที่รู้จักกับเพื่อนคนนี้นั่นแหละ

"เฝ้าบ้านนะเต้าหู้ เดี๋ยวฉันกลับมา"

ฉันลูบหัวมันและเดินออกจากรั้วบ้าน

"ฉันถาม แต่แกจะคุยกับหมาเพื่อ?"

"แกก็เห็นว่าฉันใส่ชุดนี้ออกมาแล้ว แล้วจะถามเพื่อ?"

ฉันยอกย้อนมัน สายตาฉันมองผู้ชายที่ดูเป็นหนุ่ม ร่างกายเจริญเติบโต สูงขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก ใบหน้าดูคมคายสมส่วนขึ้น ตอนนี้มันดูลุคเท่ๆเซอร์มากกว่าเด็กอายุสิบสี่แบ๊วๆที่ฉันเคยรู้จัก

และตอนนี้มันเป็นเด็กช่างยนต์ชั้นปวช.ปีสามอยู่ที่วิทยาลัยเทคนิคแห่งหนึ่ง ส่วนฉันก็เรียนปวช.ปีสามอยู่ที่วิทยาลัยอาชีวะอีกแห่งหนึ่งเช่นกัน

"เออ แล้วแต่เลย ขี้เกียจเถียงแล้ว"

มันถอนหายใจพลางตวัดเรียวขาขึ้นคล่อมรถ ฉันหลุบตาลงมองการแต่งตัวของตัวเอง ก็แค่เสื้อกล้ามกับกางเกงยีนส์ขาสั้นแล้วก็สวมเสื้อแจ็กเก็ตทับอีกทีมันจะอะไรนักหนาล่ะ ปกติฉันก็ใส่เสื้อผ้าแบบนี้อยู่แล้วนี่หว่า

ฟลุ่บ

ฉันส่ายหัวพลางตวัดเรียวขาขึ้นคล่อมซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซด์คันใหญ่ของเพื่อนก่อนที่จะหันไปมองบ้านของตัวเองที่ถูกปิดไฟเงียบสนิท

ฉันเองก็อยู่บ้านหลังนี้คนเดียวมาสองปีแล้วสินะ ไม่สิ ฉันอยู่หนึ่งคนกับอีกหนึ่งตัวต่างหาก...

เอี้ยด

ซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซด์พีทมาสักพัก มันพาฉันเข้ามาในซอยแห่งหนึ่ง เป็นซอยที่เงียบสงัด ไม่ค่อยมีผู้คนผ่านไปมา แต่บ้านหลายหลังยังถูกเปิดไฟทำให้ฉันพอรู้ว่าแถวนี้ไม่ใช่ซอยร้าง ไม่นานมันก็ขับรถไปจอดหน้ารั้วบ้านหลังหนึ่งที่อยู่สุดซอยพอดี มันจอดรถแต่ไม่ได้ดับเครื่องและหันมาเปิดหน้ากากหมวกกันน็อกและบอกกับฉัน

"ไปเปิดรั้วดิ ให้ขี่เหินฟ้าเข้าไปไง้"

"เอ้า ไอ้นี่!"

ฉันตบไหล่มันไปหนึ่งทีก่อนจะลงจากรถและเดินไปเลื่อนประตูรั้วที่รั้วไม้เคลือบเงาซึ่งสูงเท่าหัวฉันให้เปิดออก

ครืด

ด้านในเป็นบ้านชั้นเดียว ขนาดปานกลางไม่เล็กไม่ใหญ่ ก็ไม่ได้ต่างจากบ้านฉันเท่าไหร่ แค่บ้านฉันมันมีสองชั้นก็เท่านั้น

บรื้น

"ไอ้พีท!"

ฉันเรียกมันเพราะไอ้บ้าพีทดันขับรถเข้ามาในรั้วบ้านและเลยผ่านฉันไปแบบไม่รอเลย ฉันต้องเลื่อนประตูปิดรั้วอีกถึงได้กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามไปหามันที่จอดรถและถอดหมวกกันน็อกออก

ผลัวะ

จากนั้นฉันก็ฟาดหัวมันไปหนึ่งที จนมันหันมาค้อน

"เห้ย ทำไร ให้เกียรติเพื่อนหน่อย นี่มาวันเกิดรุ่นพี่เพื่อนไง ห่า"

"รุ่นพี่แกไม่ใช่รุ่นพี่ฉัน"

"แล้วมาทำไม"

"อ้าว ใครมันเสนอหน้าชวนมาล่ะ พูดงี้กลับก็ได้นะ"

ไม่พูดเปล่าฉันยังสะบัดหน้าหนีมันและจะเดินกลับทันทีแต่ไอ้พีทก็คว้าแขนไว้

หมับ

"เฮ้ย ล้อเล่น"

ฉันหันไปชี้หน้ามันและก็มีเสียงของบุคคลที่สามดังขึ้น ฉันจึงหันไปมอง เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่เดินออกมาจากมุมมืด หน้าตาหล่อเข้มสไตล์เด็กช่าง โอ๊ะ สักที่แขนด้วยแฮะ

สวบ

"ไอ้พีท"

ที่ฉันเห็นรอยสักที่แขนเขาก็เพราะเขาใส่เสื้อยืดสีขาวที่มันพอดีตัว รอยสักที่ใหญ่และน่าจะปกคลุมตั้งแต่ช่วงไหล่จนถึงต้นแขน ฉันถึงได้เห็นไง

"พี่เรย์ หวัดดีครับ"

"เออ หวัดดีอะไรนักหนา เจอหน้าก็หวัดดี กูจะตายไวเพราะมึงไหว้บ่อยๆเนี่ย"

ผู้ชายคนนั้นชื่อ'เรย์'..

"แล้วผู้หญิงคนนี้ใคร เมียมึงเหรอ?"

เขาหันมาพยักเพยิดใส่ฉันและถามขึ้นพร้อมกับฉีกยิ้มเตรียมแซว

"ไม่ใช่พี่ นี่เพื่อนผม ชื่อของขวัญ"

'ของขวัญ'ก็คือชื่อของฉันเอง ตอนฉันเกิดมา พ่อเป็นคนตั้งชื่อนี้ให้เพราะพ่อบอกว่าฉันคือของขวัญของพ่อ

"นี่พี่เรย์ รุ่นพี่ฉัน อยู่ปวส.สองแล้ว"

พีทหันมาแนะนำรุ่นพี่เขาให้ฉันรู้จัก ฉันก็ยกมือไหว้ทักทายไปตามมารยาท

"อ้อ มึงจะเอาของขวัญมาให้ไอ้เกียร์เหรอ"

พี่เรย์นั่นเลิ่กคิ้วพลางยกยิ้มกวนบาทา ฉันขมวดคิ้วนิดหน่อยเพราะไม่เข้าใจมุกของเขา

"ฮ่ะๆ คนล่ะของขวัญแล้วพี่"

พีทหัวเราะพลางตวัดขาลงจากรถและปล่อยมือจากแขนฉันสักที

"เพื่อนมันเบื่อๆก็เลยพามันมาด้วย พี่เกียร์คงไม่ว่าเนอะ"

"ไม่มั้ง วันนี้วันเกิดมัน มันต้องอารมณ์ดีดิ"

พี่เรย์พูดพลางก้าวเดินไปทางประตูบ้าน

"เออๆ มาเข้าบ้านกัน ตามพี่มาเลยน้องของขวัญคนสวย"

พูดจบเขาก็ยักคิ้วหลิ่วตาให้ฉัน ฉันเบ้ปากนิดหน่อยพลางมองตามหลังพี่เรย์ที่เดินเข้าบ้านไปก่อน

"ไป เข้าบ้าน"

"พี่เกียร์นี่...เจ้าของวันเกิดเหรอ"

"อือ คงอยู่ในบ้านแหละ เดี๋ยวก็ได้รู้จัก"

พูดจบ พีทก็ลากฉันเข้ามาในบ้าน เมื่อก้าวเข้ามาในโซนของห้องที่ดูเหมือนเอาไว้รับแขก ที่ตรงนี้มีชุดโซฟาสีดำสนิทอยู่หนึ่งชุด มีโต๊ะญี่ปุ่นตั้งอยู่บนพื้นสามตัว และมีผู้คนจำนวนหนึ่ง ทั้งผู้หญิงและผู้ชายนั่งล้อมวงกันอยู่ ในที่นี้ เท่าที่ฉันเห็น มีผู้หญิงแค่เพียงสามคนเท่านั้น นับรวมฉันด้วยน่ะนะ

ทุกคนทักทายพีทอย่างสนิทสนม และทุกคนก็ทักทายฉัน ฉันจำใครไม่ได้เพราะขี้เกียจจำ จำได้ก็แค่พี่เรย์กับผู้หญิงอีกสองคนที่เหมือนจะเป็นแฟนของเพื่อนพีทอีกที ชื่อ'เกล'กับ'กิว' สองคนนี้เป็นฝาแฝดกันด้วยนะ แต่เกลจะผมสั้นสีดำ ส่วนกิวผมยาวสีแดง และสองคนนี้แต่งตัวแซ่บทั้งคู่ด้วย

ก็ไม่ได้ต่างจากฉันเท่าไหร่หรอก...

ฉันได้นั่งร่วมโต๊ะกับสองคนนี้ ทั้งสองคนชวนฉันคุยและกระดกเบียร์ฆ่าเวลา พวกเราคุยกันแบบนี้อยู่พักใหญ่ เจ้าของวันเกิดก็ไม่โผล่มาสักที

แอด

จนเมื่อประตูบานใหญ่ของบ้านถูกเปิดออก พวกเราหันไปมองก็เห็นว่ามีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาใส่เสื้อเชิ้ตของนักศึกษามหาวิทยาลัย ชายเสื้อถูกดึงออกมานอกกางเกงและแขนเสื้อถูกพับขึ้น เขาไม่ได้ใส่เนคไทด์และติดเข็มของสถาบัน ใบหน้าของเขาก็...หล่อ ยอมรับเลยว่าหล่อและดูดีมากด้วย ดูแตกต่างจากพวกเด็กช่างที่นั่งๆอยู่ตรงนี้ เขาไม่ได้หล่อแบบดิบๆเซอร์ๆแต่เขาหล่อแบบสุภาพ หนวดเคราไม่มี หน้าเนียนกริบ เป็นนายแบบได้สบายๆเลย

"กว่าจะโผล่มาได้นะไอ้คิณ"

'คิณ'นี่คืออีกชื่อหนึ่งที่ฉันจำได้ พี่เรย์หันไปพูดก่อนจะกวักมือเรียกผู้ชายคนนั้นที่น่าจะเป็นเพื่อนเขาให้เดินมาทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟา พี่คิณนั่นเดินเข้ามาและวางถุงที่ใส่เหล้าหลายขวดลงบนโต๊ะ

การฉลองวันเกิดของพวกผู้ชายนี่ ส่วนมากจะได้กินเหล้าแทนเค้กสินะ

"มัวทำไรอยู่วะ"

"มีงานที่มอ เสร็จก็มาเลยเนี่ย"

พี่คิณคนนั้นตอบ ดูๆแล้ว พวกเขาน่าจะคบกันหลายปีอยู่ แต่ความสัมพันธ์ของพวกผู้ชายแบบนี้ก็ดีนะ ต่อให้แยกย้ายกันไปเรียนคนละที่ก็ยังไม่วายที่จะติดต่อไปมาหาสู้กันเสมอ ต่างจากความสัมพันธ์ของพวกเพื่อนผู้หญิง ที่ต่อหน้าก็ดี ลับหลังนินทาไม่เหลือชิ้นดีซะงั้น เหตุผลนี้ล่ะมั้ง ฉันถึงได้คบเพื่อนผู้ชายซะส่วนใหญ่ มีเพียงยัย'ครีม'เพื่อนร่วมชั้นเรียนอีกคนที่ฉันยังไว้ใจและคบกับเธออยู่

พี่เรย์พยักหน้าก่อนจะชงเหล้าแล้วส่งให้เพื่อนเขาทันที พี่คิณคนนั้นก็รับแก้วเหล้ามาถือก่อนจะเหลือบสายตามาที่ฉันซึ่งยังมองเขาอยู่

"เออ ลืมแนะนำ นั่นน้องของขวัญ"

"อ้อ..."

พี่เรย์ตบบ่าเพื่อนของเขาอย่างรู้ใจ เมื่อบอกชื่อฉันพี่คิณก็พยักหน้าและยิ้มให้นิดหน่อย เออ ยิ้มละมุนไปอีกนะผู้ชายคนนี้ ฉันก็เลยยกมือไหว้ทักทายเขากลับไป

"แต่มึงอย่าคิดว่าเป็นของขวัญที่เอามาให้ไอ้เกียร์นะ นั่นเพื่อนไอ้พีท"

"กูไม่ได้คิดเลย"

พี่คิณส่ายหัวทันที ฉันหลุดขำกับท่าทางของเขาจนเขาหันมามองฉันและยิ้มให้อีก

สวบ

แกร่บ

"เอ้า ไอ้ห่านี่"

แต่ฉันกับพี่คิณก็ต้องละสายตาจากกัน จริงๆก็ทุกคนนั่นแหละ เพราะมีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาเข้ามาแบบไม่ธรรมดาเพราะขาเรียวยาวของเขาแสดงกิริยาเถื่อนๆด้วยการเตะกระป๋องเบียร์เปล่าซึ่งฉันตั้งไว้ด้านหลังจนกระเด็นไปที่ไหนสักที ฉันเงยหน้ามองเขาอย่างไม่ค่อยพอใจทันที

"อารมณ์ไม่ดีทำไม นี่วันเกิดมึงนะ เว้นสักวันเหอะ"

พี่เรย์บ่น เขาคนนั้นก็ไม่ได้สนใจโลก เขาเดินผ่านหลังฉันไปและทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาพร้อมกับจุดบุหรี่ขึ้นสูบทำลายบรรยากาศทันที

ฉันมองตามเขา ไล่สายตาไปมองหน้าเขา ใบหน้าหล่อเข้มที่ดูดุดัน ดวงตาคมที่กรอกไปมาอย่างไม่สบอารมณ์ ริมฝีปากที่คาบมวนบุหรี่มีรอยแตกอยู่ที่มุมปาก ก็ถ้าทำนิสัยแบบนี้ มันก็คงไม่แปลกที่จะปากแตกอ่ะนะ

"ใครทำ ไหนบอกเพื่อน?"

พี่เรย์ก็ยังไม่เลิกเซ้าซี้ เขาจับบ่าผู้ชายคนนั้น และคำพูดที่พี่เรย์พูดก่อนหน้านี้ทำให้ฉันตีความหมายได้ว่า ผู้ชายคนนี้คือเจ้าของวันเกิดและเขาชื่อ'เกียร์'

"ไร้สาระ"

เขาพ่นควันบุหรี่สีขาวขุ่นออกมาจนตลบอบอวลไปหมด ฉันย่นจมูกเพราะไม่ชอบกลิ่นมัน ฉันมีเพื่อนผู้ชายก็จริง แต่ก็ใช่ว่าฉันจะต้องชอบกินเหล้าสูบบุหรี่นี่ เหล้า เบียร์ฉันก็กินแค่พอเป็นพิธี ส่วนบุหรี่ฉันไม่แตะ และถ้าเพื่อนคนไหนมาสูบบุหรี่ใกล้ๆฉัน...ฉันด่า!

หมับ~

"รุ่นพี่ฉันเว้ย"

และพีทมันเหมือนรู้ มันหันมาหาฉันและจับแขนไว้เพื่อห้ามปราบก่อนที่ฉันจะหวีดขึ้นมาจริงๆ ฉันตวัดสายตามองมันก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา

เออ ถือว่าเป็นรุ่นพี่มัน ฉันจะยอมให้ก็ได้!

"ไร้สาระแล้วมึงจะอารมณ์เสียเพื่อ? ไอ้เกียร์ นี่น้องๆมันอุตส่าห์มาฉลองวันเกิดมึงนะ ทำหน้าให้มันดีๆหน่อยเซ่"

พี่เรย์พูด เพื่อนของเขาคนนั้นเหลือบมองพี่เรย์ด้วยหางตา ส่วนพี่คิณที่นั่งเงียบๆเขาตบบ่าอีกข้างของเพื่อนตัวเองแล้วชงเหล้ายื่นให้

ฉันกรอกตาและขยี้ปลายจมูกเบาๆเพราะเริ่มหงุดหงิดกับกลิ่นบุหรี่ของเขา

และพี่เกียร์อะไรนั่นเหมือนรู้ เขาหันมามองฉัน เรียวคิ้วขมวดทันทีพร้อมกับทิ้งบุหรี่ลงพื้นและขยี้มันด้วยปลายเท้า

"ใครเอาคนนอกเข้ามาวะ?"

พร้อมกับคำถามที่ทำให้ฉันสะอึกทันที

"เอ่อ เพื่อนผมเองพี่"

และไอ้พีทก็เงยหน้าไปตอบ มันชะงักมือที่กำลังจะยกแก้วเหล้าเข้าปากทันที

"เหรอ?"

เขาเลิ่กคิ้วแต่สายตายังไม่วายจ้องฉัน

"มึงจะอะไรมาก น้องมันแค่พาเพื่อนมา"

พี่ม่อนพูด คงนึกว่าเพื่อนเขาจะไล่ฉันกลับล่ะสิ

"กูก็ไม่ได้อะไร"

เขาพูดพร้อมกับกระดกเหล้าเข้าปากรวดเดียวหมดแก้ว กินไปได้ยังไง คอหอยทำด้วยอะไรไม่ทราบ?

"แค่มาแล้วก็ทำตัวให้เหมือนคนอื่นเขาหน่อย อย่าแปลกแยก"

แปลกแยกตรงไหน ฉันแปลกแยกตรงไหนวะ!

"เขากินก็กิน เขาสูบบุหรี่ก็ต้องทนได้ ถ้าทนไม่ได้ก็กลับไป"

โอ้โห พูดมาขนาดนี้ก็ไล่เลยเหอะ!

ฉันกัดฟันและเตรียมจะขยับตัว แต่คำพูดต่อมาของเขาก็หยุดฉันไว้

"ถ้าไม่แน่จริงก็ไม่ต้องโผล่มาอีก อ่อนไป!"

ฉันทิ้งก้นลงนั่งทันที เขากระตุกยิ้มและเอนหลังพิงพนักโซฟาพร้อมจุดบุหรี่ขึ้นสูบอีกมวน ฉันจ้องหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

"เอ้า กินกันดิ นิ่งกันทำไม"

เขาพูดต่อพร้อมกับพ่นควันขาวๆออกมา

"เออๆ แดกๆ ไม่เมาไม่เลิก กลับไม่ได้นอนนี่ไปเลย เอ้าชนนน"

พี่เรย์เป็นคนพลิกสถานการณ์เข้าสู่สภาวะปกติได้รวดเร็ว เขายกแก้วเหล้าขึ้นมาพร้อมพยักหน้าให้พี่คิณยกแก้วไว้ในมือและชนแก้วกันจากนั้นก็ดื่ม และเมื่อพวกพี่ๆดื่ม ทุกคนตรงนี้ก็ดื่มบ้าง

"กินเลยๆขวัญ อ่ะๆ"

เกลหันมาหัวเราะแหะๆพร้อมกับส่งแก้วเหล้าให้ฉันแทน ฉันรับมาถือและเหลือบมองผู้ชายคนนั้น ก็เห็นว่าเขาคาบบุหรี่และมองฉันด้วยหางตา

เหอะ คอยดูนะ ฉันจะกินให้เมา เมาแล้วจะอ้วกใส่ข้าวของในบ้านเขาให้เละเทะให้หมด เผลอๆจะอ้วกใส่หน้าเขาด้วย คอยดูแล้วกัน!


บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

651.5k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

647.3k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก

เกลียดรัก

459.1k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

448.9k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

238.8k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

315.1k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
“แอบฟังแล้วคิดว่าฉันจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ งั้นเหรอ”

“ฉันไม่ได้แอบ”

“แต่เธอได้ยิน”

“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”

“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง

“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”

“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม

“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย

“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”

“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

824.9k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

304.3k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

515k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

428.3k การดู · กำลังอัปเดต · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย

ขย่มรักมาเฟีย

458k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
"ถ้าคุณจำรสชาติที่ผมมอบให้ไม่ได้....ผมก็จะทบทวนความทรงจำให้กับคุณเอง...ว่าเราเคยทำอะไรกันมาบ้าง..."

"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."

"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."

"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"

"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"

"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"

"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."